«Θα ήταν ιδανική Πρώτη Κυρία, αν δεν κρυβόταν»

Εχουν περάσει δύο χρόνια από τότε που οι Γάλλοι ανακάλυψαν τη σχέση του προέδρου τους με την ηθοποιό και παραγωγό Ζιλί Γκαγέ. Είχε ξεσπάσει τότε μέγα σκάνδαλο – επισήμως ο Φρανσουά Ολάντ διατηρούσε ακόμη σχέση με τη Βαλερί Τριερβελέρ και οι φωτογραφίες που είχε δημοσιεύσει το σκανδαλοθηρικό «Closer», με τον γάλλο πρόεδρο να φτάνει κρυφά μέσα στη νύχτα με σκούτερ, στο διαμέρισμα της Γκαγέ, δεν ήταν ακριβώς αντάξιες του αξιώματός του. Η συνέχεια είναι γνωστή. Αλλά η Γκαγέ παραμένει μια άγνωστη.

Το περασμένο καλοκαίρι το περιοδικό «Paris Match», κατ’ εξοχήν αρμόδιο στο γκλάμουρ όπως θα θυμάται ασφαλώς και το ελληνικό κοινό από τη φωτογράφιση του Γιάνη Βαρουφάκη μετά της συζύγου του, πρότεινε στον Ολάντ να επισημοποιήσει τη σχέση τους με μία φωτογράφιση. Εκείνος αρνήθηκε. Κι αυτό παρότι, σύμφωνα με τους συγγραφείς ενός νέου βιβλίου με πρωταγωνίστρια (ερήμην της) τη Ζιλί Γκαγέ, η τελευταία «θα ήταν μια ιδανική Πρώτη Κυρία – αν δεν κρυβόταν». Το ζευγάρι προτιμά να αφήνει φλου τη σχέση του, εκείνη επειδή είναι μια ανεξάρτητη γυναίκα που δέχθηκε ακόμα και απειλές όταν αποκαλύφθηκε το ερωτικό τρίγωνο, εκείνος επειδή «λόγω της ταραχώδους συναισθηματικής ζωής του, δυσκολεύεται να πιστέψει πως μία γυναίκα μπορεί να είναι ατού». Σύμφωνα όμως με τη Σοαζίγκ Κεμενέρ, αρχισυντάκτρια πολιτικού ρεπορτάζ στο περιοδικό «Marianne» και συγγραφέα, από κοινού με τον συνεργάτη της «Figaro» Φρανσουά Ομπέρ, του ολόφρεσκου βιβλίου «Julie Gayet. Une intermittente à l’Elysée» (σε ελεύθερη απόδοση, «Μία κατά διαστήματα Πρώτη Κυρία»), αυτό το επίμονο φλου στην κεφαλή του γαλλικού κράτους θα μπορούσε να γυρίσει μπούμερανγκ στον Φρανσουά Ολάντ: «Μπορεί τελικά να κουράσει τους Γάλλους, που νιώθουν πως όλα είναι γνωστά σε έναν μικρό κύκλο, αλλά συνεχίζουν να τους κρύβουν πράγματα».

Είναι πολιτικό το θέμα όμως ή προσωπικό; Καλώς ή κακώς, όταν πρόκειται για έναν αρχηγό κράτους, τίποτε δεν είναι αυστηρά προσωπικό. Στη συνέντευξη που παραχώρησε λοιπόν στην κεντροδεξιά «Figaro» η Κεμενέρ κλήθηκε να απαντήσει σε ερωτήσεις του τύπου «ποια είναι η επιρροή της Ζιλί Γκαγέ στον πολιτιστικό τομέα;», «τι επαγγελματικά οφέλη έχει αποκομίσει από την εγγύτητά της με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας;» ή «ποιος θα μπορούσε να είναι ο ρόλος της αν ο Φρανσουά Ολάντ είναι υποψήφιος για μια δεύτερη θητεία το 2017;». Μαθαίνουμε λοιπόν πως η επιρροή της Γκαγέ είναι «περιορισμένη». Ναι, λέγεται πως κατάφερε να παραμείνει ο Ερίκ Γκαραντό στην κεφαλή του Εθνικού Κέντρου Κινηματογράφου για έναν χρόνο ακόμα, ναι, κατάφερε να παραταθεί η θητεία του Ερίκ ντε Σασέ στη Βίλα Μεντίτσι (τη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης) και, ναι, δεν είναι πλέον η σοβαρή μεν σχετικά άγνωστη όμως ηθοποιός που ήταν άλλοτε: της προσφέρουν πια πρώτους ρόλους, πρωτοσέλιδα κ.λπ. Τόσο η ίδια όσο και ο Ολάντ ωστόσο «φροντίζουν να αποφεύγουν οτιδήποτε θα μπορούσε να παραπέμψει σε “σύγκρουση συμφερόντων”».

Εντούτοις, η Γκαγέ έχει ήδη πολιτικό ρόλο: «Χτενίζει τη Γαλλία» με σκοπό να «διευρύνει τον κύκλο των υποστηρικτών του Ολάντ στον κόσμο του πολιτισμού». Φέρεται επίσης να «γνωρίζει καλά κάποιους χρηματοδότες όπως οι επιχειρηματίες Φρανσουά Πινό και Ξαβιέ Νιλ» – ο τελευταίος είναι και συνιδιοκτήτης της «Monde».

H Κεμενέρ πάντως μόνο καλά λόγια έχει να πει για εκείνη. Θεωρεί πως ενσαρκώνει μια «όμορφη γαλλική ιστορία»: «Από την πλευρά της μητέρας της, προέρχεται από μεγάλη οικογένεια βιομηχάνων. Ο πατέρας της, γνωστός χειρουργός, κατάγεται από οικογένεια γιατρών. Ο παππούς της ήταν παρασημοφορημένος αντιστασιακός. Η ίδια είναι μια γυναίκα αριστερή, ακτιβίστρια και φεμινίστρια».

Αντίθετα με τη Βαλερί Τριερβελέρ «που χάθηκε μέσα στον εσωτερικό λαβύρινθο του Φρανσουά Ολάντ», η Ζιλί Γκαγέ «κατάφερε να βρει τον δρόμο της». Και μπορεί, νεότερη, όταν ζούσε ακόμη μαζί με τον πατέρα των παιδιών της, τον αργεντινό συγγραφέα Σαντιάγκο Αμιγκορένα, να ήταν «σαφώς πιο αριστερή» από τον Ολάντ, έκτοτε όμως ωρίμασε και κυρίως, «προσέχει πολύ να μην κάνει οτιδήποτε θα μπορούσε να βλάψει» τον γάλλο πρόεδρο. Παραμένει λοιπόν στα παρασκήνια. Δεν έχει ιδιαίτερη προστασία, παρά μόνο όταν συνοδεύει τον Ολάντ σε ιδιωτικές εξόδους, συνεχίζει να οδηγεί το αυτοκίνητό της, δεν διατηρεί γραφείο στο Ελιζέ και περνάει μεν εκεί συχνά τα Σαββατοκύριακα, διοργανώνει κάποια δείπνα, αλλά φροντίζει να μην εμφανίζεται στις φωτογραφίες. Θα έλεγε πάντως κανείς πως είναι και αυτή η – ελαφρώς – αγιογραφία ένας τρόπος να εξελιχθεί αυτή η «κρυφή Πρώτη Κυρία» σε ένα φανερό ατού για τον Φρανσουά Ολάντ.

Το νέο γκάλοπ
Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση, η δημοτικότητα του Φρανσουά Ολάντ επέστρεψε στο 22%, στα επίπεδα του Οκτωβρίου, πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Nοεμβρίου που του είχαν εξασφαλίσει, χάρη στους χειρισμούς του, σημαντική ενίσχυση.