Ο φωτογράφος των σταρ στην Gagosian της Αθήνας

Μέχρι σήμερα έχει κατορθώσει με τον φακό του να μεταμορφώσει ένα λευκό πουκάμισο, ένα μαύρο φόρεμα με λεπτές τιράντες ή ένα ζευγάρι δετά ανδρικά παπούτσια στα πιο ερωτικά κομμάτια που θα μπορούσε να φορέσει μια γυναίκα από τα 20 έως τα 70 της. Ο γερμανός φωτογράφος Πέτερ Λίντμπεργκ είναι ένας από τους επιδραστικότερους trendsetters στην αισθητική της δεκαετίας του 1990, με σήμα κατατεθέν το μινιμαλιστικό άσπρο – μαύρο ύφος. Το 2014 παρουσίασε στην γκαλερί Gagosian της Νέας Υόρκης το νεότερο βιβλίο του «Images of Women II 2005-2014» (εκδόσεις Shirmel/Mosel). Με αυτήν την έκδοση καταφθάνει και στην Αθήνα, στο αθηναϊκό παράρτημα της γκαλερί. Τη βραδιά των εγκαινίων μάλιστα, στις 4 Φεβρουαρίου, θα υπογράφει ο ίδιος τα λευκώματά του στην οδό Μέρλιν 3, εκεί όπου θα εκτίθενται και οι φωτογραφίες από το πολύχρονο πρότζεκτ του με  τις γυναίκες.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 ο Λίντμπεργκ αποτυπώνει το πνεύμα των καιρών στα περιοδικά μόδας και lifestyle. Το εξώφυλλο της βρετανικής «Vogue» τον Ιανουάριο του 1990 θα μείνει ιστορικό, καθώς για πρώτη φορά θα συγκεντρωθούν για χάρη του απέναντι στον φακό οι Λίντα Εβαντζελίστα, Ναόμι Κάμπελ, Σίντι Κρόφορντ, Κρίστι Τέρλινγκτον και Τατιάνα Πάτιτζ. Αλλά η ματιά του δεν εξαντλείται στην αξεπέραστη εποχή των τοπ μόντελ.

Το ντοκιμαντέρ του για την Πίνα Μπάους – με αφήγηση της Ζαν Μορό – θα παρουσιαστεί το 2007 στις Κάννες και στο Φεστιβάλ Tribeca. Τα μεγαλύτερα έντυπα του πλανήτη, από την άλλη, τον προσκαλούν να φωτογραφίσει τις διακυμάνσεις γοητείας των κινηματογραφικών σταρ, όπως της Σαρλότ Ράμπλινγκ, της Ιζαμπέλα Ροσελίνι, της Νικόλ Κίντμαν, της Σάρον Στόουν, της Αντζελίνα Τζολί, της Σκάρλετ Τζοχάνσον (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι στο πορτφόλιο δεν ανήκαν ο Τζον Τραβόλτα ή ο Αντριαν Μπρόντι). «Θα έπρεπε να είναι ευθύνη των φωτογράφων σήμερα να απελευθερώσουν τις γυναίκες αλλά και τον καθέναν από τον τρόμο της νιότης και της τελειότητας» αναφέρει ο Λίντμπεργκ σε μια ανάρτησή του στο facebook, προσεγγίζοντας από άλλη γωνία τον γενικευμένο τρόμο της σύγχρονης κοινωνίας. «Το πιο ενδιαφέρον πράγμα πάνω τους δεν είναι τι φοράνε αλλά ποιες είναι. Είναι σημαντικό να κάνεις φωτογραφίες που καθορίζουν τις γυναίκες και όχι να παρουσιάζεις ένα προϊόν δείχνοντας κάποιο κορίτσι με   προσθετική στήθους να ανακατεύει μια στοίβα σκουπιδιών φορώντας ψηλά τακούνια. Τώρα πια υπάρχει ο τρόμος για τα γηρατειά. Αυτός ο ενθουσιασμός με τη νιότη είναι υπερβολικός. Γιατί λοιπόν είναι τόσο ιδιαίτερο να είναι κάποια νέα;».

ΟΠΩΣ Ο ΒΑΝ ΓΚΟΓΚ. Οι πρώτες ημέρες του Πέτερ Λίντμπεργκ στη σχέση του με την τέχνη ξεκίνησαν στην Ακαδημία Τεχνών του Βερολίνου, όταν συγκρούστηκε με έναν καθηγητή του διαφωνώντας να παρακολουθήσει τα μαθήματα σχεδίου νεκρής φύσης που ήταν υποχρεωτικά προκειμένου να θεωρηθεί καλλιτέχνης. Προτίμησε λοιπόν να φύγει από το βερολινέζικο παγωμένο σκοτάδι για ένα ηλιόλουστο δρομολόγιο προς τα νότια. Ακολούθησε τη διαδρομή του Βίνσεντ Βαν Γκογκ προς την παλιά πόλη της Αρλ, στη γαλλική επαρχία της Προβηγκίας, όπου για οκτώ μήνες μελετούσε το φως και το τοπίο χάρη στα οποία ο μεγάλος ιμπρεσιονιστής έγινε αυτό που ήταν, κατά το νιτσεϊκό πρότυπο. Μάλιστα ο γερμανός φωτογράφος δέθηκε πολύ με τον τόπο και πριν από δεκαετίες μετέτρεψε μια παλιά αγροικία του 1770 στην εξοχική του κατοικία, συνεισφέροντας στην καλλιτεχνική αναγέννηση της Αρλ, που πλέον φιλοξενεί το διεθνές φεστιβάλ φωτογραφίας.

Ωστόσο, επαγγελματίας έγινε μετά τα 35 του όταν μέσα στο πολύχρωμο περιβάλλον της δεκαετίας του ’70 εκείνος υποστήριξε την αισθητική της ασπρόμαυρης διαφημιστικής καμπάνιας. Ο φωτογράφος είχε δείξει την ικανότητά του να δημιουργεί ετεροτοπίες. Να παρουσιάζει τόπους ασημάδευτους από τον χρόνο ή άλλους γεωγραφικούς προσδιορισμούς. Οι ατμοσφαιρικές εικόνες του έδειχναν την επιρροή των ταινιών του Φριτς Λανγκ και του Σεργκέι Αϊζενστάιν, καθώς στοιχεία της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής και σκιές ενός ακαθόριστου μητροπολιτικού τοπίου υπογράμμιζαν την έντονη αντίθεσή τους με τα γυναικεία διεισδυτικά βλέμματα των μοντέλων του. Το 1978 το γερμανικό περιοδικό «Stern» ανέθεσε στον Λίντμπεργκ ένα εντιτόριαλ μόδας δεκατεσσάρων σελίδων. Η επιτυχία της παραγωγής του τον έφερε στο Παρίσι, όπου τη δεκαετία του 1980 κατά τη συνεργασία του με την Comme des Garçons εικονογράφησε την αισθητική της ιαπωνικής πρωτοπορίας. Και όταν φωτογράφισε την περιπλάνηση σε ένα ερημικό τοπίο της δανέζας καλλονής των 90s Ελενα Κρίστενσεν με τη συνοδεία ενός επισκέπτη Αρειανού για τις σελίδες της ιταλικής «Vogue» εγκαινίασε την ιδέα της αφήγησης των εικόνων στη φωτογραφία μόδας.

«Κάποιοι άνθρωποι καθοδηγούνται από την ανάγκη τους να δημιουργούν και να εκφράζουν τους εαυτούς τους. Αλλοι τείνουν προς τον στοχασμό και την ανάλυση. Ομως όλοι θα μπορούσαν να είναι δημιουργικοί εφόσον έχουν την επιθυμία να εξερευνήσουν τον τρόπο με τον οποίο μπαίνουν στον κόσμο της εμπειρίας» γράφει ο φωτογράφος σε ένα δοκίμιό του το 1996. «Αληθινά, η δημιουργικότητα σε ξαναγεννά και αποκτάς την αίσθηση για τον κόσμο σου. Τότε η δουλειά μας γίνεται τμήμα της ύπαρξής μας. Ισως το ερώτημα της δημιουργικότητας λοιπόν έχει να κάνει με το έως ποιο βαθμό έχεις την πρόθεση να προχωρήσεις σε βάθος».

INFO
Η έκθεση του Πέτερ Λίντμπεργκ θα φιλοξενηθεί στην γαλερί Gagosian (Μέρλιν 3) από τις 4 Φεβρουαρίου έως τις 23 Απριλίου. Ο ίδιος θα υπογράφει τα λευκώματά του «Images of Women II 2005-2014» (εκδόσεις Shirmel/Mosel) τη βραδιά των εγκαινίων.