«Είμαι χαρούμενη για τη χώρα μου και για τον κόσμο ολόκληρο»

«Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη! Μίλησα με τους γονείς μου στην Τεχεράνη, έκλαιγαν από χαρά. Τηλεφώνησα σε όλους τους φίλους μου. Ηταν κολλημένοι μπροστά στην τηλεόραση. Περιμένουν μόνο την επίσημη ανακοίνωση για να βγουν στους δρόμους και να πανηγυρίσουν, όπως είχε γίνει τον περασμένο Ιούλιο με τη συμφωνία για τα πυρηνικά. Οι Ιρανοί είναι χαρούμενοι γιατί δεν θεωρούνται πια από τον υπόλοιπο κόσμο τρομοκράτες και επιτέλους βρίσκουν τη χαμένη τους υπερηφάνεια».

Η Μαργιάν Σατραπί δεν χρειάζεται συστάσεις. Το «Περσέπολις» ήταν το αυτοβιογραφικό κόμικ που την έκανε γνωστή σε ολόκληρο τον κόσμο (στα ελληνικά κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ηλίβατον), ενώ στη συνέχεια μεταφέρθηκε και στον κινηματογράφο. Εκεί, η Σατραπί διηγείται με χιούμορ τα παιδικά χρόνια στο Ιράν της ισλαμικής επανάστασης και του πολέμου με το Ιράκ, την έφηβη ζωή της στη Δυτική Ευρώπη και την επιστροφή της στο θεοκρατικό Ιράν από όπου έφυγε οριστικά για να ζήσει στη Γαλλία. «Ημουν Ιρανή στη Δύση και Δυτική στο Ιράν» είναι η φράση που συνοψίζει καλύτερα από όλες αυτή την περιπέτεια.

«Από τη χώρα μου λείπω πλέον δεκαέξι χρόνια, είναι πολύς καιρός» λέει σε συνέντευξή της στην «Κοριέρε ντέλα Σέρα». «Και είμαι χαρούμενη όχι μόνο για την πατρίδα μου αλλά για ολόκληρο τον κόσμο, γιατί επιτέλους θα αλλάξουν οι ισορροπίες στον Κόλπο και στη Μέση Ανατολή. Εχουμε έναν κοινό εχθρό: το Ισλαμικό Κράτος. Επιτίθεται στη Δύση, αλλά πρώτα απ’ όλα θέλει να σβήσει από τον χάρτη τους σιίτες, δηλαδή το Ιράν. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς η Δύση συνεχίζει να διατηρεί σχέση με τους Σαουδάραβες και τους ουαχαμπίτες. Από εκεί προέρχονται οι περισσότεροι τρομοκράτες στιγματίζοντας και το Ιράν. Η Αλ Κάιντα δεν είναι ασφαλώς σιιτική οργάνωση».

Μα δεν αποτελεί απειλή μια χώρα που ετοιμαζόταν να γίνει πυρηνική δύναμη; «Το Ιράν έχει μια ιστορία 3.000 χρόνων. Και αυτή η ιστορία δείχνει ότι δεν ήμασταν κατακτητές αλλά κατακτημένοι. Δεν επιτέθηκε το Ιράν στο Ιράκ, το αντίθετο συνέβη. Κι όμως αυτά τα οκτώ χρόνια του πολέμου ο κόσμος στήριζε το Ιράκ. Μακριά από μένα η υπεράσπιση του ιρανικού καθεστώτος. Αλλά δεν μου αρέσουν ούτε οι επαναστάσεις και βάφονται στο αίμα για να μην αλλάξει τίποτε. Οι φίλοι μου δεν θέλουν να αλλάξει το καθεστώς στο Ιράν γιατί είδαν τι συνέβη στις άλλες χώρες. Δεν θέλουν να ανατιναχτούν στον αέρα την ώρα που πηγαίνουν να αγοράσουν ψωμί».

Για τη Μαργιάν Σατραπί το τέλος των κυρώσεων θα συμβάλει στην αναγέννηση της μεσαίας τάξης στο Ιράν. «Καμία επανάσταση, καμία αλλαγή καθεστώτος δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς τη μεσαία τάξη, γιατί η μεσαία τάξη είναι ο εγγυητής των δημοκρατικών ελευθεριών. Οι φτωχοί έχουν άλλα πράγματα να σκεφτούν, δεν έχουν χρόνο να αφιερώσουν σε θέματα όπως είναι η ελευθερία της έκφρασης. Η μεσαία τάξη, στην οποία ανήκει και η οικογένειά μου, ήταν η πρώτη που εξαφανίστηκε στο Ιράν με το εμπάργκο».

Φανατικοί υπάρχουν και στην Ευρώπη
«Οι Ιρανοί θα μπορούν, επιτέλους, να ταξιδεύουν στο εξωτερικό χωρίς να τους κοιτούν σαν τρομοκράτες. Θα μπορούν να ανεβούν σε ένα καινούργιο και ασφαλές αεροπλάνο και όχι σε ένα σαράβαλο που θα κινδυνεύει να πέσει. Είμαστε φιλόξενοι και ο πιο φιλοδυτικός λαός του κόσμου. Ασφαλώς υπάρχουν φανατικοί. Αλλά μήπως δεν υπάρχουν στην Ευρώπη;»