Ο Μπάουι την εποχή του ISIS

Μ έναν νέο δίσκο. Με αυτόν τον τρόπο γιορτάζει σήμερα ο Ντέιβιντ Μπάουι τα 69α γενέθλιά του. Η παγκόσμια κυκλοφορία του «Blackstar», όπως ονομάζεται το νέο CD, δεν είναι τόσο επεισοδιακή όπως αυτή του προηγούμενου άλμπουμ του «The Next Day» που βγήκε στα ράφια των δισκοπωλείων μια μέρα του 2013 ξαφνικά, χωρίς καν ο μάνατζερ του βρετανού ροκ σταρ να έχει προλάβει να το ακούσει. Τώρα, ο Λεπτός Λευκός Δούκας είχε φροντίσει να πετάξει το απαραίτητο τυράκι στο κοινό του από νωρίς. Εβγαλε δύο επίσημες ανακοινώσεις για το περιεχόμενο της καινούργιας του δουλειάς ενώ οι λεπτομέρειες από τις προετοιμασίες του γέμισαν μπόλικες σελίδες βρετανικών μουσικών περιοδικών. Αντ’ αυτού, η πρόκριση και η ιδιαιτερότητα, στοιχεία που συνοδεύουν πάντα τον Μπάουι και τα τραγούδια του, πέρασαν τώρα από το περιτύλιγμα του άλμπουμ του, στο περιεχόμενό του. Το «Blackstar» ακροβατεί μεταξύ του κλασικού ροκ ύφους του Βρετανού και ενός νέου πειραματικού ήχου, που αγγίζει την τζαζ ενώ έχει επιρροές και από γερμανικά συγκροτήματα της δεκαετίας του 1970 όπως οι Can ή οι Kraftwerk.

      

ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ. Το 25ο κατά σειρά άλμπουμ του Μπάουι περιλαμβάνει συνολικά επτά κομμάτια και διαρκεί μόλις 45 λεπτά. Τόσα ώστε να ιντριγκάρει το φανατικό κοινό του και να φανερώσει την εσωτερική του ανάγκη να επιστρέψει κάτω από τους προβολείς για άλλη μια φορά με τη μουσική του. Το επιβεβαίωσε εμμέσως και ο αιώνιος παραγωγός του Τόνι Βισκόντι, που σε συνεντεύξεις του δήλωσε πως αυτή η δουλειά είναι φρέσκια και προέκυψε από διαφορετικού είδους έμπνευση. Αυτό το άλλο, μάλλον φέρει το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου «Blackstar». Οπως γράφει ο Αλεξ Πετρίδης στην κριτική του στην «Guardian», μέσα στα 10 λεπτά εναλλαγής δυνατών μελωδιών και στίχων κάνει σαφείς αναφορές στην άνοδο του Ισλαμικού Κράτους (αν και ο Μπάουι δεν έχει επιβεβαιώσει τίποτε, καθώς αποφεύγει τις συνεντεύξεις). Ο σαξοφωνίστας Ντάνι Μακάσλιν, εξάλλου, έχει δηλώσει στο «Rolling Stone» ότι ο ίδιος ο Μπάουι του είχε εκμυστηρευθεί ότι οι στίχοι όντως μιλούν για το ISIS.

Στα κομμάτια με «φρέσκο» ήχο ξεχωρίζουν τα «Sue», «’Tis pity she was a whore» και «Lazarus» (όπως και η μπαλάντα «Dollar days»), ενώ υπάρχουν και τα απαραίτητα κομμάτια που ενώνουν τα πρώτα στάδια της καριέρας του εκκεντρικού Μπάουι με τη σημερινή μετεξέλιξή του. Πρόκειται για το «Girl loves me», που είναι σπαρμένο με το Nadsat, την αργκό που δημιούργησε ο Αντονι Μπέρτζες το 1962 για την ταινία «Κουρδιστό πορτοκάλι» και έγινε εμμονή στον Ντέιβιντ την περίοδο του Ζίγκι Στάρνταστ. Και το «I can’t give everything away» που στην εισαγωγή του έχει μελωδίες σαν κι αυτές του «A new career in a new town», του ινστρουμένταλ κομματιού που έκλεινε την πρώτη πλευρά του δίσκου «Low» από το 1977.