Το «κοστούμι» της Α1 αγχώνει τον προπονητή

Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας είναι γνωστός ως ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ο Φάρος Κερατσινίου είναι ένα μικρό θαύμα του ελληνικού μπάσκετ και συστήνεται τώρα στο κοινό ως «Φονέας των γιγάντων», καθώς αποκλείοντας πέντε ομάδες της Α1 (με τελευταίο θύμα τον ΠΑΟΚ) φιγουράρει ως η τρίτη ομάδα Α2 στην ιστορία που θα παίξει τελικό Κυπέλλου.

«Καλό μου ακούγεται, καθώς οι δύο προηγούμενες, ο Πανελλήνιος και το Ρέθυμνο, που μάλιστα είχαν αποκλείσει τον ΠΑΟΚ στον ημιτελικό, στη συνέχεια ανέβηκαν και καθιερώθηκαν στην Α1» λέει στην «Ομάδα» ο πρωτεργάτης του Φάρου του μπάσκετ, που λάμπει τόσο δυνατά ανεβαίνοντας τις κατηγορίες και οδεύει ολοταχώς προς την Α1.

Ο προπονητής Ανδρέας Πολέμης, βέρος Πειραιώτης (γεννημένος και μεγαλωμένος στην Καλλίπολη), θα βρεθεί στον τελικό κόντρα στην ομάδα που υποστηρίζει, τον Παναθηναϊκό!

Ενας άλλος θείος του, ο χρυσός ολυμπιονίκης στην κατηγορία Ντράγκον στην ιστιοπλοΐα (μαζί με τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο και τον Οδυσσέα Εσκιτζόγλου), ο Γιώργος Ζαΐμης, τον έβαλε από μικρό στη δουλειά του γιότινγκ από το 1983 όταν ακόμα ήταν παίκτης, έχοντας πάει μόλις στον Σπόρτιγκ από τον Πορφύρα. Αργότερα πήρε και την εταιρεία (διευθύνων σύμβουλος) η οποία διαχειρίζεται έναν τεράστιο στόλο γιοτ, νοικιάζοντας, πουλώντας ή και επισκευάζοντας.

«Εχουμε πελάτες όπως ο Αμπραμόβιτς ή ο Ριμπολόβλεφ και ξέρεις πώς ονομάζεται η εταιρεία; Α1. Ολα τα σημάδια μάς οδηγούν εκεί» λέει ο έμπειρος τεχνικός, που λόγω επαγγελματικών ασχολιών (εκ των κορυφαίων εταιρειών πλέον στη Μεσόγειο) ποτέ δεν μπόρεσε να κάνει το βήμα και να κοουτσάρει στην Α1.

«Το καλό είναι πως δεν βλέπω το μπάσκετ ως βιοποριστικό επάγγελμα, συνεπώς μου επιτρέπει να παραμένω ρομαντικός και να δουλεύω όπως θέλω χωρίς το άγχος της επιβίωσης. Πλέον είμαι έτοιμος και για Α1 με τον Φάρο, καθώς έχω καταφέρει να κουμαντάρω τη δουλειά για να βγάζω και πρωινή προπόνηση!

Ξέρετε, εκεί με τους ανθρώπους έχουμε αδελφικές σχέσεις αφού με τους περισσότερους παίζαμε αντίπαλοι από μικροί στα παιδικοεφηβικά του Πειραιά».

Το μεγάλο του άγχος για τον τελικό δεν είναι ο Παναθηναϊκός, είναι το κοστούμι και η γραβάτα. Τα απεχθάνομαι εκ πεποιθήσεως, αλλά και επειδή ιδρώνω πολύ. Πρέπει όμως να τα συνηθίσω ενόψει Α1».

Ο μεγαλύτερος δε πειρασμός στο όμορφο γήπεδο του Κερατσινίου είναι το γεγονός ότι το κυλικείο το διαχειρίζεται πρώην εργαζόμενος στην Ιχθυόσκαλα, κάτι που εκτός του Ανδρέα, εκτιμά ιδιαίτερα και ο αθλητικός διευθυντής του συλλόγου Σταύρος Ελληνιάδης.

«Τα μεζεκλίκια που φτιάχνει ο μάστορας στο κυλικείο δεν παίζονται. Μιλάμε για ψαρομεζέδες πρώτους με αποτέλεσμα να γίνεται ο χαμός».

Πώς έγινε Παναθηναϊκός!
«Μικρός ήμουν Ολυμπιακός, αλλά το 1971 άλλαξα. Πηγαίναμε με τον θείο μου και τον Γιάννη τον Πάριο στη Λεωφόρο να δούμε τον ημιτελικό του ΠΑΟ με τον Ερυθρό Αστέρα. Κρατούσα στα χέρια μου τα τρία εισιτήρια, αλλά στον δρόμο τα έχασα, κάποιος πρέπει να μου τα πήρε. Είδαμε το ματς στην τηλεόραση. “Για τιμωρία θα γίνεις Παναθηναϊκός” μου είπε ο θείος μου και έτσι έγινε»