«Να διώξουμε την τοξικότητα»

Πολλοί κοιτάζουν, λίγοι βλέπουν λέει ένας άγραφος κανόνας στο θέατρο. Η Δήμητρα Παπαδοπούλου ανήκει πάντως στους δεύτερους. Καταγράφει στον σκληρό δίσκο της στιγμές της καθημερινότητας και γίνεται παρατηρητής του εαυτού της ανασύροντας βιώματα. Οπως αυτά που μετασχηματίστηκαν στην παράσταση «Μάνα θα πάω στο Χόλιγουντ», τρία χρόνια μετά την πρεμιέρα του επιτυχημένου «Η σεξουαλική ζωή του κυρίου και της κυρίας Παπαχαραλάμπους». Η σκηνή του Ιλίσια μετατρέπεται εδώ και ημέρες σε διαμέρισμα της οδού Φυλής – γειτονιά της ηθοποιού στα μακρινά 90s – απ’ όπου δύο άνεργοι ηθοποιοί (Θανάσης Αλευράς και Κωνσταντίνα Μιχαήλ) προσπαθούν να φθάσουν στη Μέκκα του σινεμά. Τελικά, καταφέρνουν να μετατρέψουν το διαμέρισμα σε Μέκκα ηδονής.

Η Παπαδοπούλου έχει καθαρό στόχο. Την κρίση και τις καταθλιπτικές συνέπειές της. «Η αλλαγή σκηνικού που είναι ορατή καιρό τώρα με προβλημάτιζε. Και με δυσκόλεψε, επειδή είναι μια περίοδος που προβάλλεται συνήθως με σκοτεινά χρώματα. Κάτι τέτοιο δεν ήταν στις δικές μου προθέσεις, καθώς ψάχvω την ελπίδα στο σκοτάδι». Προσωπικά έχει βρει κάτι για να πιαστεί; «Μας φαίνεται δύσκολη η κατάσταση επειδή είχαμε μάθει στα μπαμπάκια. Ολη αυτή η συνθήκη – ο ξενιτεμός των νέων – μου είναι γνώριμη. Είμαι παιδί μεταναστών και έχω βρεθεί με μια βαλίτσα στο χέρι. Πιστεύω όμως ότι δεν χρειάζεται τόση γκρίνια. Δεν πρέπει να επιτρέπουμε να μας κλέβουν το γέλιο». Για να ενισχύσει μάλιστα τις προσωπικές αντιστάσεις συμμετέχει «σεναριακά» στο πρόγραμμα των Αγαμων Θυτών στο Ανοδος Stage (μαζί με τους Χρήστο Τολιάδη και Ιεροκλή Μιχαηλίδη).

Οι ήρωές της στο έργο έχουν την πίστη και την αισιοδοξία ότι μπορούν να δημιουργήσουν. «Μα δεν μας παίρνει να γκρινιάζουμε διαρκώς» τονίζει με το χαρακτηριστικό γρέζι στη φωνή της από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. «Οφείλουμε να ψάχνουμε, να βρίσκουμε και να δίνουμε λύσεις», λέει και προτείνει να «δούμε τα δυναμικά δημιουργικά χαρακτηριστικά της φυλής μας πάνω στα οποία πρέπει να πατήσουμε για να εκτιναχθούμε».

Στη μουσική κωμωδία που παρουσιάζεται σε σκηνοθεσία Φωκά Ευαγγελινού και της ίδιας αξιοποιεί ως όπλο το χιούμορ. Μα υπάρχει χιούμορ αυτή την ώρα; «Αυτό που έχει καθένας στην αποθήκη του και το βγάζει». Σαν υπεραισιόδοξη άποψη ακούγεται. Το χιούμορ δεν παγιδεύτηκε από την τοξικότητα του προηγούμενου καιρού; «Ισχύει, αλλά οφείλουμε να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, να απομακρύνουμε τα τοξικά πρόσωπα και πράγματα», απαντά και τονίζει ότι «φτώχεια δεν είναι τα λεφτά που χάσαμε. Μεγαλύτερη φτώχεια είναι να μην έχουμε ελπίδες».

INFO
«Μάνα θα πάω στο Χόλιγουντ», με τους Θανάση Αλευρά, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Τζερόμ Καλούτα, Ελένη Ροδά, θέατρο Ιλίσια (Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια, τηλ. 210-7210.045).