Μην πυροβολείτε τον τερματοφύλακα

Η στιγμή, το λάθος, η απαξίωση, η σταύρωση. Τα έζησε όλα ο Γιάννης Ανέστης. Το να σε τραβήξει ο κατήφορος όταν δεν είσαι δυνατός είναι το εύκολο. Δυσκολότερο είναι να πατήσεις τα πόδια σου και να αποδείξεις ότι σφάλλουν όταν σε μηδενίζουν. Οντως, το λάθος του 24χρονου τερματοφύλακα της ΑΕΚ στον αγώνα κόντρα στον Λεβαδειακό ήταν παιδικό, ερασιτεχνικό, επώδυνο για την ομάδα. Η οπαδική τρέλα της στιγμής μπορεί να συγχωρηθεί. Η ευκολία ωστόσο με την οποία ένας φέρελπις αθλητής πυροβολείται από σχολιαστές είναι ανεπίτρεπτη, λες κι αυτοί δεν κάνουν λάθη. Να όμως το μεγαλύτερό τους: ο Ανέστης διάβασε (ή του διάβασαν) ότι ίσως θα έπρεπε να αναθεωρήσει το αν πρέπει να είναι γκολκίπερ, να ζητήσει από μόνος του να αποχωρήσει από την ΑΕΚ, να ντρέπεται να κυκλοφορήσει στον δρόμο. Σε έναν νέο άνθρωπο που προσπαθεί να χτίσει το όνειρό του, ήταν πολλοί εκείνοι που φέρθηκαν απάνθρωπα. Η (αγωνιστική) κριτική ορθώς ασκήθηκε, η απαξίωση και ο μηδενισμός ενόχλησαν. Ολοι εκείνοι δεν το σκέφτηκαν όταν τον πυροβολούσαν με τα σκληρά λόγια τους, αδιαφορώντας για το ότι ήταν μόλις το πρώτο παιχνίδι του στο φετινό πρωτάθλημα. Με άδεια από αγώνες γάντια, ένας τερματοφύλακας θα πρέπει να είναι εκτός από ικανός και αρκούντως τυχερός για να μην κάνει το λάθος. Στην περίπτωση του Ανέστη συνωμότησε η κακιά στιγμή. Τέσσερις φορές (σε διαφορετικά ματς) είχε αντιδράσει εξίσου λάθος ο θεωρούμενος βασικός Αλάιν Μπαρόχα. Ωστόσο τις δύο εξ αυτών οι αντίπαλοι επιθετικοί έστειλαν την μπάλα άουτ και σε άλλες τόσες έσωσαν την κατάσταση συμπαίκτες του αποκρούοντας πάνω στη γραμμή. Οι γκάφες δεν κόστισαν και σκεπάστηκαν από τις καλές στιγμές. Στην περίπτωση του Ανέστη ο οποίος μέχρι να δεχθεί το επίμαχο γκολ είχε επέμβει σωτήρια σε τρεις περιπτώσεις, μέτρησαν περισσότερο η εμπάθεια, η κακογλωσσιά, το ανάθεμα. Ανάλογα περιστατικά είχαν ζήσει ο Δημήτρης Ελευθερόπουλος του Ολυμπιακού (κόντρα στη Γιουβέντους) και ο Ορέστης Καρνέζης του Παναθηναϊκού (απέναντι στην ΑΕΚ), κάνοντας λάθη σε σαφώς πιο σημαντικά παιχνίδια. Η βιασύνη ορισμένων (σαφώς όχι όλων) να τους τελειώσουν λειτούργησε ευεργετικά. Αμφότεροι παραδέχθηκαν στην πορεία ότι πάντοτε θα ζουν με τον εφιάλτη εκείνης της βραδιάς, μέσα όμως από αυτή τη διαδικασία πείσμωσαν, δούλεψαν πιο σκληρά και βάλθηκαν να πείσουν ότι αδικήθηκαν. Για τις πλατιές ποδοσφαιρικές μάζες, το κατάφεραν. Το ίδιο καλείται να πράξει και ο Ανέστης. Ενα αυθεντικό ποδοσφαιρικό διαμάντι για τη θέση του τερματοφύλακα, όπως τουλάχιστον πιστεύουν οι ειδικοί του αθλήματος, εκείνοι που έχουν παίξει τη θέση και μάλλον κάτι παραπάνω θα γνωρίζουν από όσους θεωρούν, δίχως να σκεφτούν και να το συζητήσουν, ότι τα ξέρουν όλα.