«Αν δεν μπορεί να γίνει τίποτε άλλο, ας παντρευτούμε»

Η Κατερίνα, 30 ετών, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Δυτική Αθήνα. Σπούδασε Κοινωνική Εργασία στο ΤΕΙ Αθήνας. Αργησε να γράψει την πτυχιακή της εργασία γιατί παράλληλα εργαζόταν. Η εταιρεία όπου δούλευε έκλεισε κάποια τμήματά της. Την ίδια δεν την απέλυσαν αλλά τη μετέθεσαν σε άλλη εταιρεία του ομίλου, 75 χλμ. από το σπίτι της, με μειωμένο μισθό και αυξημένο ωράριο. Στο συγκεκριμένο πόστο (ούτως ή άλλως άσχετο με τις σπουδές της) νιώθει ότι δεν προσφέρει τίποτα, ενώ και το εργασιακό ήθος της νέας εταιρείας (ομοιόμορφο ντύσιμο, τυπικότητα, δουλοπρέπεια) την κάνει να ασφυκτιά. Νιώθει σχεδόν άνεργη, επιπλέον δίνει τον μισό μισθό της στις βενζίνες (ό,τι περισσεύει είναι σαν επίδομα ανεργίας) αλλά δεν φεύγει για να μην καταλήξει στο απόλυτο πουθενά. Και βιώνει την απειλή του κλονισμού της ψυχοσωματικής της υγείας. Απόσπασμα από τη συνέντευξη που δόθηκε Μάιο και Ιούνιο του 2012:

Ο σύντροφός σου τι λέει;

Σκεφτόμαστε πολύ σοβαρά το να σταματήσω. Μου λέει…, επειδή όλο αυτό λίγο με έχει αρρωστήσει – και φοβάμαι μη με αρρωστήσει, γιατί έχω και φίλες που…, μια φίλη μου έχει πάθει τρελά ψυχοσωματικά: από ένα αντίστοιχο περιστατικό που της συνέβη, που και εκείνης της αλλάξανε τη δουλειά και στο τέλος την απολύσανε, εε…, αλλά παρ’ όλα αυτά όλο αυτό της άφησε μεγάλο πρόβλημα. Μου λέει σταμάτα, αλλά εγώ νιώθω ότι πρέπει να προσπαθήσω λίγο ακόμα, γιατί, εντάξει…, λόγω της κατάστασης.

Λόγω της κρίσης;

Ε, βέβαια, όλοι μου λένε: «Είσαι και αχάριστη που το λες αυτό». Ολοι (με έμφαση) το λένε αυτό και, όντως, μερικές φορές νιώθω αχάριστη. Οτι έχω δουλειά, είμαι από αυτούς που έχουν δουλειά, κι εγώ γκρινιάζω. Αλλά δεν ξέρω πόσο θα αντέξω. (…) Πολλές φορές το έχω πάθει αυτό στον δρόμο: να δω κάποιον ή κάποιον Τσιγγάνο…, κάποιο Τσιγγανάκι στον δρόμο, έτσι μόνο του ή στα φανάρια… Ολο αυτό με πιάνει και μετά κλαίω μόνη μου στο αμάξι όπως οδηγάω, πολλές φορές…  Επειδή πάντα…, γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι. Σ’ αυτό φταίω εγώ. Πάντα βρίσκω άλλα πράγματα να ασχοληθώ (παύση)… για να μπορέσω να «την παλέψω».

Ας πούμε, τώρα τι κάνεις για να «την παλέψεις»;

Παντρεύομαι (γέλιο). Εντάξει, ακόμα και αυτό το κάνω γιατί… Ενώ μπορεί να μην το έκανα αν δεν υπήρχε κρίση, τώρα θέλω να πάω αντίθετα, είμαι ψυχασθενής (γέλιο). Το έχω δει λίγο αντίθετα: δεν μπορούμε να σταυρώσουμε τα χέρια, να περιμένουμε να πεθάνουμε. Πρέπει κάτι να γίνει πια, αν δεν μπορεί να γίνει τίποτα άλλο, ας παντρευτούμε (γέλιο), να περάσουμε μια μέρα καλά. Ημουν πολύ αντίθετη, αλλά, τέλος πάντων, τώρα το κάνω για να νιώσουμε ότι κάτι κάνουμε.

Εναν μήνα μετά…

Η Κατερίνα παντρεύτηκε λίγες μέρες μετά τη συνέντευξη και έφυγε για δεκαήμερο γαμήλιο ταξίδι.

Τρεις ημέρες μετά την επιστροφή της στην εργασία της ο διευθυντής τής ανακοίνωσε την απόλυσή της. Η ίδια εκτιμά ότι «η αιτία της απόλυσης ήταν για να προλάβουν μια πιθανή εγκυμοσύνη μου».