ΠΡΟΕΟΡΤΙΑ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ

Εσχατολογική διάσταση τείνει να λάβει η αναμέτρηση για την εκλογή νέου αρχηγού της ΝΔ. Διακυβεύεται το τέλος του κόσμου της ελληνικής Δεξιάς όπως τον ξέραμε από το 1974. Αυτός σκιάζεται πλέον από το σύννεφό του διχασμού. Οι καλά ενημερωμένοι ψιθυριστές επιμένουν, τα τελευταία εικοσιτετράωρα, ότι χάσει-κερδίσει ο Απόστολος Τζιτζικώστας, ο κίνδυνος της διάσπασης παραμένει ίδιος. Και είναι υψηλός.

Αν, λένε, ηττηθεί ο βόρειος διεκδικητής, δεν έχει τίποτε να χάσει, ευρισκόμενος εκτός Βουλής, προχωρώντας σε ίδρυση κίνησης ή κόμματος – κάτι σε γαλάζια Λέγκα του Βορρά. Αν κερδίσει, η υποταγή του κατεστημένου της ΝΔ στην ηγεσία του δεν είναι δεδομένη. Το χάσμα οξύνεται καθώς οι Νότιοι έχουν ως προπύργιο το Κοινοβούλιο όπου ο Τζιτζικώστας δεν διαθέτει στασίδι.

Η χθεσινή πανσπερμία δηλώσεων των μεν και των δε προσομοιάζει με προεόρτια οριστικής σύγκρουσης. Και δημιουργεί ένα ερώτημα στο οποίο θα κληθεί να απαντήσει διεξοδικά ο ιστορικός του μέλλοντος. Αραγε η κρίση στη ΝΔ είναι υπόγεια αλυσιδωτή αντίδραση στη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ που, μην το ξεχνάμε, αποχωρίστηκε πριν από μερικούς μήνες την Αριστερή Πλατφόρμα; Αν αυτό ισχύει, τότε κυρίαρχη πίσω από τη ματαιοδοξία, τις φιλοδοξίες και τους κακούς υπολογισμούς των παικτών είναι η ροπή, από το 2010 και μετά, του εγχώριου πολιτικού συστήματος προς τον διαρκή κατακερματισμό.

Υπάρχει κάποιος στην ελληνική Δεξιά που είναι ικανός να αναστρέψει τη δύναμη των πολιτικών πραγμάτων η οποία οδηγεί σε διάσπαση της ΝΔ; Στην απάντηση στο ερώτημα αυτό συνοψίζεται η πρόκληση για τη νέα ηγεσία της συντηρητικής παράταξης.