Ενα πολιτικό παραμύθι με μια «σελέμπριτι» πρωταγωνίστρια

«Οσο συνεχίζει το Εθνικό Μέτωπο να τοποθετείται στην καρδιά της γαλλικής πολιτικής ζωής, όσο η πρότασή του παραμένει αντικείμενο ενός τέτοιου πολιτικού πόθου, όσο το ίδιο παραμένει στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των ΜΜΕ, όσο ορισμένες προσδοκίες του εκλογικού σώματος δεν λαμβάνονται υπόψη, μπορούμε να υποθέσουμε βάσιμα ότι θα συνεχίσει να προοδεύει»: ο άνθρωπος που διατυπώνει την προειδοποίηση αυτή στη «Libération», ο Αλεξάντρ Ντεζέ, πολιτειολόγος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Μονπελιέ και συν-συγγραφέας του βιβλίου «Οι ψευτοπροφάσεις του Εθνικού Μετώπου. Κοινωνιολογία ενός πολιτικού κόμματος» (Presses de Sciences-Po, 2015) κοιτάζει μπροστά, πέρα και πάνω από τις περιφερειακές εκλογές, στο πολιτικό μέλλον της Γαλλίας. Και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ειδικά όσον αφορά την «υπερβολική προσοχή» που δίνουν τα μέσα ενημέρωσης στο FN.

«Ακούσαμε να μιλάνε για τίποτε άλλο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας;» αναρωτιέται ο Ντεζέ. «Οχι ιδιαίτερα. Οπως αποκαλύπτεται, αυτές τις τελευταίες εβδομάδες η Μαρίν Λεπέν ήταν ακόμα μία φορά η πλέον προβεβλημένη πολιτική προσωπικότητα στα μίντια. Πρέπει να καταλάβουμε πως το FN είναι ιδιαίτερα προσοδοφόρο για τα μέσα ενημέρωσης. “Πουλάει”. Πάντα ήταν έτσι, ακόμα και όταν ήταν πρόεδρος ο Ζαν-Μαρί Λεπέν. Τα μίντια λοιπόν ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το κόμμα. Αλλά αυτή η υπερέκθεση απλώς εξυπηρετεί τα συμφέροντά του. Συνετέλεσε στο να γίνει η παρουσία του αποδεκτή, επέτρεψε στη Μαρίν Λεπέν να διασπείρει την ιστορία της, την ιστορία της αποδαιμονοποίησης: ένα πραγματικό πολιτικό παραμύθι που θέλει το Εθνικό Μέτωπο να μετασχηματίζεται σε ένα κόμμα όπως όλα τα άλλα κόβεται σε πολλαπλά επεισόδια ικανά να τροφοδοτούν ασταμάτητα το πρόγραμμα των ειδησεογραφικών δικτύων».

Ο γάλλος πολιτειολόγος θεωρεί ιδιαίτερα ανησυχητικό το γεγονός πως η Μαρίν Λεπέν δεν αντιμετωπίζεται μόνο ως η επικεφαλής του FN αλλά και ως ένα είδος σελέμπριτι – ορισμένα ΜΜΕ ασχολούνται με την προσωπική ζωή, τις κομμώσεις και την γκαρνταρόμπα της. «Το Εθνικό Μέτωπο δεν έχει αλλάξει» επισημαίνει, «αλλά η αντίληψη περί αυτού έχει εξελιχθεί σημαντικά και η ιδέα που το θέλει να έχει γίνει ένα κόμμα σαν τα άλλα επιβάλλεται ολοένα και περισσότερο».