Πόσες φορές να δώσουμε πια εξετάσεις;

Στα Χανιά, ο μάγος με τα δώρα έχει φθάσει φέτος από πέρυσι την άνοιξη και συνεχίζει με τον ίδιο ρυθμό να κάνει ευτυχισμένους τους φίλους και τους υπευθύνους του Πλατανιά.

Ο Γιώργος Παράσχος θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως φαινόμενο προπονητικής καθώς δεν είναι μόνο ο μακροβιότερος έλληνας τεχνικός (με 462 συμμετοχές στην Α’ Εθνική, ρεκόρ που κινδυνεύει θεωρητικά μόνο από τον φίλο του Γιάννη Μαντζουράκη που έχει 391), αλλά παράλληλα έχει παραγάγει έργο όπου του έδωσαν χρόνο να δουλέψει.

Ως από μηχανής θεός έσωσε πέρυσι την ομάδα από τον υποβιβασμό αναλαμβάνοντάς την στο τέλος και φέτος την οδηγεί φουλ για την πρώτη εξάδα, αν και ο ίδιος κρατάει χαμηλούς τόνους και ο στόχος του είναι άλλος: η γρήγορη σωτηρία συνδυάζοντας όμορφο θέαμα.

«Απολαμβάνουμε αυτό το ποδόσφαιρο και ο στόχος δεν είναι απλώς το αποτελέσμα. Δεν θέλουμε να περάσουμε στην Ιστορία ως ακόμα μια βαρετή μικρομεσαία ομάδα που θυσιάζει τα πάντα για το αποτέλεσμα. Θέλουμε να παίζουμε όμορφα και να μας θυμάται ο κόσμος, αλλά και να αποζημιώνουμε τους δικούς μας φιλάθλους. Είμαστε η μόνη ομάδα που είχε 11 τελικές στην εστία με τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη, ενώ το μεταξύ μας παιχνίδι του Κυπέλλου ήταν το μόνο που δεν νίκησε στην Ελλάδα» λέει ο κόουτς των Χανιωτών, τον οποίο το μόνο που πληγώνει είναι ότι δεν του δόθηκε μια μεγαλύτερη ευκαιρία:

«Ξέρω ότι στις μεγάλες ομάδες, το βλέπουμε και τα τελευταία χρόνια πιο έντονα στον Ολυμπιακό, προτιμούν την ξένη λύση, γιατί γνωρίζουν ότι και ο κόσμος είναι πιο ανεκτικός με τους ξένους. Ομως με εξαίρεση κάποιους σπουδαίους προπονητές που εργάστηκαν, οι περισσότεροι ξένοι έκαναν απλώς ένα πέρασμα, δεν άφησαν τίποτε πίσω τους. Οι Ελληνες δουλεύουν σκληρά και σε τελική ανάλυση πόσα χρόνια πρέπει να δίνουμε εξετάσεις;

Είναι το πιο όμορφο επάγγελμα, αλλά και το πιο ψυχοφθόρο. Είσαι επιτυχημένος στο δοκάρι και μέσα, και απολύεσαι στο δοκάρι και έξω! Ο προπονητής μένει μόνος του στις ήττες, γι’ αυτό πάντοτε λέω στους ποδοσφαιριστές μου να μην ασχοληθούν με την προπονητική. Εγώ είχα τρέλα και κράταγα σημειώσεις από τους προπονητές που είχα και έτσι κόλλησα. Εδώ στην Ελλάδα κάποιοι έβγαλαν άχρηστο προπονητή τον Ρανιέρι, που έχει τη Λέστερ πρώτη στην Αγγλία. Ναι ήταν αδιάβαστος, ναι δεν έδεσε με την Εθνική, δεν μπορείς όμως κάποιον να τον βγάζει έτσι εύκολα άσχετο» σημειώνει.

ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ. Στην αγαπημένη του Καστοριά έζησε την κορυφαία ποδοσφαιρική στιγμή της καριέρας του αλλά και τη χειρότερη ως προπονητής. Στις 25 Μαΐου του 1980 ήταν ο αρχηγός της πρώτης επαρχιακής ομάδας στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου που κατακτούσε τίτλο, όταν η Καστοριά νίκησε τον Ηρακλή του Χατζηπαναγή στον τελικό του Κυπέλλου με 5-2!

«Ηταν ανεπανάληπτο αυτό που ζήσαμε, ιδιαίτερα όταν επιστρέψαμε στην Καστοριά. Ολα τα μαγαζιά είχαν κλείσει για να έρθει ο κόσμος στην υποδοχή, πάνω από 4.000-5.000 μας αποθέωναν κι εμείς διασχίσαμε με αυτοκινητοπομπή όλη την πόλη με το Κύπελλο» λέει ο Γιώργος Παράσχος, ο οποίος μία δεκαετία αργότερα (1989-90) έζησε την άλλη όψη του νομίσματος.

Στην πρεμιέρα του ουσιαστικά ως προπονητής στις εθνικές κατηγορίες όχι μόνο σώζει την ομάδα (γι’ αυτό είχε κληθεί εσπευσμένα), αλλά την έχει αήττητη για 23 αγωνιστικές. Τελευταία αγωνιστική και ενώ έχουν ανέβει στη μεγάλη κατηγορία Αθηναϊκός και Παναχαϊκή, απομένει μια θέση μεταξύ Ιωαννίνων και Καστοριάς.

«Φιλοξενούσαμε την υποβιβασμένη και με αναπληρωματικό τερματοφύλακα Καλλιθέα και με νίκη ανεβαίναμε σίγουρα. Είχαν έρθει στο γήπεδο χιλιάδες κόσμου, η μπάντα του δήμου, επίσημοι, δεσποτάδες και όμως μείναμε στο 1-1! Χάσαμε την άνοδο και είναι κάτι που με έχει σημαδέψει» τονίζει ο μακεδόνας τεχνικός, το μεγαλύτερο παράσημο του οποίου είναι η πανελλήνια αναγνώριση.

«Εισπράτω, όπου και να βρεθώ, την εκτίμηση και τον σεβασμό του κόσμου προς το πρόσωπό μου και αυτό δεν το αλλάζω με τίποτε. Αυτό είναι το κέρδος μου από το ποδόσφαιρο, το οποίο και λατρεύω».

«Απαράδεκτος»
Η συνεργασία με τον ΠΑΟΚ ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση, αλλά τελείωσε πριν καν αρχίσει! «Ενα ματς με την Ξάνθη πρόλαβα, καθώς ο κ. Ζαγοράκης είχε ήδη κλείσει τον φίλο του, τον κ. Σάντος.  Απαράδεκτη η συμπεριφορά του να με αφήσει να κάνω όλη την προετοιμασία και να μη με ενημερώσει από την αρχή ότι δεν με θέλει. Πληγώθηκα, αλλά κριτής όλων μας είναι τελικά ο κόσμος».