Ο Πογέτ ποντάρισε στο δίδυμο και κέρδισε
Ραφίκ Τζιμπούρ και Χρήστος Αραβίδης έδωσαν την επιθετική χροιά που έλειπε από την ΑΕΚ
Ηταν παραμονές του αγώνα με τον Παναθηναϊκό στο γήπεδο της Λεωφόρου όταν ο Γκουστάβο Πογέτ, επιμένοντας να καθήσει στον πάγκο της ομάδας αν και βρισκόταν μόλις δύο ημέρες στην Ελλάδα, διαπίστωσε ότι ο μοναδικός επιθετικός που είχε στη διάθεσή του ήταν ο Νιγηριανός Μακόλεϊ Κρισάντους. «Θα ήμουν ευτυχισμένος αν είχα ακόμα έναν επιθετικό» δήλωσε τότε, έχοντας ακόμα άγνοια για τις δυνατότητες των τραυματιών εκείνες τις ημέρες Χρήστου Αραβίδη και Ραφίκ Τζιμπούρ. Στην πορεία, μέσα από τις προπονήσεις, ο ουρουγουανός τεχνικός της ΑΕΚ πίστεψε ότι αμφότεροι είχαν ποιοτικά χαρακτηριστικά τα οποία, όταν θα παντρεύονταν μεταξύ τους, θα απέδιδαν επιθετική ουσία στο παιχνίδι της ομάδας. Γι’ αυτό κι αμέσως χαμήλωσε τους τόνους που αρχικά ο ίδιος σήκωσε για την απόκτηση κυνηγού περιοχής, θέλοντας να διαπιστώσει μέσα από τη συνύπαρξή τους ότι είχε διαγνώσει σωστά σε μια εποικοδομητική συνεργασία των δύο. Η αλήθεια είναι ότι δεν λάθεψε! Η επιστροφή του Τζιμπούρ ύστερα από απουσία τριών μηνών μεταμόρφωσε επιθετικά την Ενωση, έστω και με την υποσημείωση ότι συνέβαλε σε αυτή την εξέλιξη και το βατό πρόγραμμα αγώνων που άρχισε να «τρέχει» ταυτόχρονα με την επανενεργοποίηση του αλγερινού φορ. Με τον 31χρονο Τζιμπούρ στην ενδεκάδα της, οι μεσοεπιθετικοί της ΑΕΚ βρήκαν το ιδανικό στήριγμα για να ακουμπήσουν την μπάλα στην επίθεση, έναν στράικερ που γνωρίζει όχι απλώς το να την υποδέχεται σωστά αλλά επίσης το να παίζει καλά το 1-2 εκμεταλλευόμενος τις κινήσεις των συμπαικτών του στον χώρο. Δίπλα του ωστόσο παρουσίασε τη μεγαλύτερη βελτίωση όλων ο Χρήστος Αραβίδης! Αν και αρχικώς είχε την ανησυχία ότι θα εκπαραθυρωθεί από το βασικό σχήμα λόγω της επιστροφής του Αλγερινού, ο διεθνής επιθετικός υποδέχθηκε με χαρά την πρόθεση του Πογέτ να τους χρησιμοποιήσει μαζί! Πρωτόγνωρη κατάσταση για την ΑΕΚ της νέας εποχής, καθώς από το καλοκαίρι του 2013 ώς και την παραίτηση του Τραϊανού Δέλλα τον περασμένο Οκτώβριο η ομάδα είχε μάθει να παίζει ένα και μόνο σύστημα (4-2-3-1), το οποίο απαγόρευε τη συνύπαρξη δύο επιθετικών. Ο Ουρουγουανός συμπέρανε ότι η ομάδα παρέμενε δεσμευμένη σε μια διάταξη που δεν ήταν βολική για κάθε τύπο αντιπάλου και άρχισε να διαφοροποιεί την τακτική προσέγγισή της ξεκινώντας από την επίθεση.
Στα δύο ματς όπου αγωνίστηκαν μαζί, ένα για το Κύπελλο απέναντι στον Πανελευσινιακό και αυτό του πρωταθλήματος κόντρα στην Καλλονή, πέτυχαν μαζί 4 (3 ο Αραβίδης, 1 ο Τζιμπούρ) γκολ και μοίρασαν 2 ασίστ (από μία έκαστος) που κατέληξαν σε τέρματα. Απολογισμός αρκούντως ικανοποιητικός για να αποφασίσει ο προπονητής ότι πρέπει να επιμείνει στην ταυτόχρονη παρουσία τους στο βασικό σχήμα, ενώ μπήκε πλέον σε σκέψεις για το αν πρέπει να αποκτηθεί επιπλέον ένας φορ περιοχής ή ένας εξτρέμ καθώς, όπως διαπίστωσε, η ομάδα του χρειάζεται περισσότερη ταχύτητα στην επίθεση.