Η επιστροφή του καλλιτέχνη

Η ιστορία είναι απλή και (λίγο;) ακραία: μια τυπική οικογένεια γάλλων καθολικών που ζει στην επαρχία προσπαθεί να συμβιβαστεί και να αποδεχθεί την ιδέα πως οι τρεις κόρες τους έχουν ήδη παντρευτεί, με πολιτικό γάμο, τρεις αλλόθρησκους αλλοδαπούς. Ενας Εβραίος, ένας Αραβας κι ένας Κινέζος είναι οι γαμπροί με τους οποίους αρχίζει η ταινία, ενώ ο τέταρτος, ένας μαύρος, είναι εκείνος που θα παντρευτεί η μικρότερη κόρη. Ο γάμος τους πρόκειται να γίνει κατά τη διάρκεια της ταινίας και, ως εκ τούτου, αποτελεί την αιχμή του δόρατος.

Από τις διατροφικές συνήθειες και τις επαγγελματικές επιλογές ώς τις ιστορικές αλήθειες και τις πολιτικές πεποιθήσεις, η γαλλική κωμωδία καταγράφει με απλό, κωμικό τρόπο τη νέα ευρωπαϊκή πραγματικότητα. Αποφεύγοντας τις ακρότητες, με τους γονείς να μην είναι ρατσιστές αλλά να προσπαθούν, με κάθε τρόπο, να ενστερνιστούν τις αλλαγές που σημειώνονται γύρω τους, το έργο κάνει έναν μικρό γύρο του κόσμου. «Αυτό δεν είναι σπίτι, είναι πρεσβεία…». Με παροιμίες, μεταφορές και ανέκδοτα, αποτυπώνει τη δυσκολία αποδοχής της διαφορετικότητας του άλλου τόσο ανάμεσα στους Γάλλους και τους «ξένους» όσο και ανάμεσα στους «ξένους», μεταξύ τους. Με αποκορύφωμα την αντίδραση στην έλευση του μαύρου – που είναι και ο μόνος καθολικός στην ταινία, οι ήρωες αφήνουν να φανεί ο μέσα εαυτός τους.

Το σενάριο της πρωτότυπης ταινίας («Qu’est-ce qu’on a fait au bon Dieu?», 2014) διασκεύασε ο Λάκης Λαζόπουλος και το μετέφερε στη σκηνή του Γκλόρια, σε δική του σκηνοθεσία. Με τρόπο απλό, σε ένα σκηνικό χωρίς ιδιαίτερη φαντασία και με κάποιες έξυπνες λύσεις (το μεγάλο οικογενειακό τραπέζι, τα αυτοκίνητα), κυλάει η ιστορία. Είναι φανερό ότι ο ίδιος «ξανάγραψε» το έργο, εντάσσοντας μια σειρά περιστατικών που δίνουν έναν σαφή ντόπιο, ελληνικό χαρακτήρα. Ο Εβραίος έγινε και Αλβανός (;), ο μαύρος καθολικός Σαρλ έγινε μαύρος χριστιανός Κωνσταντίνος και ο οπαδός του Ντε Γκολ, πατέρας, «καραμανλικός από τα γεννοφάσκια του» Λαζόπουλος. Τέλος, τη γαλλική επαρχία αντικατέστησε η κοντινή Χαλκίδα.

Ο ΚΩΜΙΚΟΣ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ. Πάνω στη σκηνή ο Λάκης Λαζόπουλος ξαναγίνεται καλλιτέχνης. Ως συντηρητικός πατέρας τεσσάρων κοριτσιών, επιστρέφει στον κωμικό του εαυτό. Αφήνει κυριολεκτικά απέξω την περσόνα των τελευταίων, τηλεοπτικών κυρίως, χρόνων και αποποιείται τον ρόλο του σχολιαστή της πολιτικής κατάστασης και του κριτή της κρίσης. Ούτε είναι εκείνος που μας λέει ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος.

Στην παράσταση είναι ο κωμικός ηθοποιός που μας έχει χαρίσει μπόλικο γέλιο με τα σχόλια και τις ατάκες του, με το ευθύβολο χιούμορ και το αναμφισβήτητο ταλέντο του. Εχοντας για βάση την πλοκή του γαλλικού σεναρίου, ξαναγράφει ουσιαστικά το έργο και μαζί ξαναβρίσκει την επαφή με ένα κοινό που δεν χωρίζεται σε αριστερούς και δεξιούς, αλλά σε θεατές που έχουν όρεξη να γελάσουν ακόμα και με τα χάλια τους.

Πλάι του η Μαρία Καβογιάννη, πειστική στον ρόλο της μάνας και της συζύγου, μοιράζεται με καλοπροαίρετη συνενοχή τις αγωνίες της οικογένειας. Πληθωρική αλλά με μέτρο. Αληθινή.

Από τη διανομή ξεχωρίζουν οι μαύροι ηθοποιοί – κυρίως ο πατέρας. Οι υπόλοιποι (νύφες και γαμπροί) λειτουργούν βοηθητικά στην εξέλιξη του μύθου. Το πρωταγωνιστικό δίδυμο δεσπόζει.

INFO

Θεατρική διασκευή – σκηνοθεσία: Λάκης Λαζόπουλος
Σκηνικά: Γιώργος Γαβαλάς
Κοστούμια: Ελλη Παπαγεωργακοπούλου
Κίνηση: Φρόσω Κορρού
Φωτισμοί: Αλέκος Γιάνναρος
Μουσική επιμέλεια: Αγγελος Τριανταφύλλου
Τραγούδι: Σταμάτης Κραουνάκης
Παίζουν: Λάκης Λαζόπουλος, Μαρία Καβογιάννη, Τζένη Θεωνά, Νίκος Γκέλια, Kenny Moses Adetu, Ελεάνα Στραβοδήμου, Ισιδώρα Δωροπούλου, Μάγια Ανδρέου,  Chalil Alizada, Κουέι Φανκ Γιανγκ, Κωνσταντίνος  Καλαγκμπόρ, Νάταλι Ερνέστα
Πού: Γκλόρια, Ιπποκράτους 7, Τετάρτη & Κυριακή (19.15), Πέμπτη & Παρασκευή (21.00), Σάββατο (18.00 & 21.00)