Η όπερα έχει χώρο για την ελληνική μόδα;

Ήταν μια βραδιά όπερας και μόδας η χθεσινή. Με όρους «εσπεροφιλίας» (η λύση στο τέλος του κειμένου) και με το πάθος της Έλενας Ματθαιοπούλου, συγγραφέως της έκδοσης «Σχεδιαστές μόδας στην όπερα» (εκδόσεις Καπόν) κατά την παρουσίαση στη σκηνή του θεάτρου Ολύμπια.

Με συγκινησιακούς συμβολισμούς και με επιθετικούς προσδιορισμούς σε αφθονία, η χθεσινή εκδήλωση ήταν -κατά τα λεγόμενα του καλλιτεχνικού διευθυντή της Εθνικής Λυρικής Σκηνής Μύρωνα Μιχαηλίδη-μία προσπάθεια από την πλευρά του οργανισμού να προσελκύσει ευρύτερο κοινό.

Οι επιλογές ημερομηνίας και τοποθεσίας δεν ήταν τυχαίες. Σαν χθες, 2 Δεκεμβρίου του 1923 είχε γεννηθεί η Μαρία Κάλλας. Η ντίβα του λυρικού θεάτρου με αναφορά στην οποία άλλωστε ξεκίνησε η συγγραφέας την παθιασμένη της ομιλία για το θέμα στο οποίο εξειδικεύεται εδώ και πολλές δεκαετίες.

Και οι οικοδεσπότες της βραδιάς έδειξαν στους καλεσμένους μία εικόνα από την εποχή του Παρισιού του Τουλούζ Λοτρέκ: το σκηνικό της όπερας «Λα Μποέμ» από την πρόσφατη συνεργασία της σκηνοθέτριας Λίνα Βερτμύλερ με τον σκηνογράφο ενδυματολόγο Ενρίκο Γιομπ. Σαν μία πρώτη ματιά από την ομότιτλη παραγωγή της Λυρικής Σκηνής που κάνει πρεμιέρα στις 10 Δεκεμβρίου.

Η όπερα απαιτεί κλιμάκωση στις φωνητικές ικανότητες και συναισθηματική εξωστρέφεια στη δραματουργία. Η μόδα απαιτεί πιο πρόθυμο κοινό για να την υπηρετήσει. Από τη χθεσινή παρουσίαση δεν έλειψαν οι θαυμαστές και των δύο πλευρών.

Με τον Γιάννη Μετζικώφ, ενδυματολόγο και εγκάρδιο φίλο της συγγραφέα, να διαβάζει με αισθαντικότητα το δοκίμιο του «περί ομορφιάς». Με την δημοσιογράφο του «Βήματος» Ίσμα Τουλάτου να συνοψίζει τα κεφάλαια της έκδοσης που καταγράφει τη σχέση διάσημων σχεδιαστών της τελευταίας εικοσαετίας με παραγωγές λυρικών έργων σε δημοφιλή θέατρα της Αμερικής και της Ευρώπης.

Θα ήταν όλα ταξινομημένα στην καλλιέπεια που διέτρεξε την παρουσία όλων των συντελεστών της εκδήλωσης. Υπήρχε όμως μία μικρή, αλλά κατά τη γνώμη μου ουσιαστική παράλειψη: η απουσία στην πλατεία του θεάτρου κάποιων από τους έλληνες σχεδιαστές με τους οποίους πρόσφατα η Λυρική Σκηνή έχει επιμεληθεί βραδιές όπερας και μόδας με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Φυσικά η δουλειά των Καρλ Λάγκερφελντ, Μιούτσια Πράντα, Κριστιάν Λακρουά, Εμανυέλ Ουγκαρό και άλλων στη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης ή του Κόβεντ Γκάρντεν είναι παραγωγές της Εσπερίας που ξεπερνούν τις οικονομικές δυνατότητες της δικής μας Λυρικής Σκηνής.

Όμως δε θα ήταν διόλου άκαιρο να αρχίζαμε να υποδεχόμαστε στα σαλόνια των λυρικών μας πόθων και τους δημιουργούς των εγχώριων ατελιέ οι οποίοι επίσης επιθυμούν να διασταυρώσουν τις βελόνες τους με τις μπαγκέτες των μαέστρων.