«Βαριέμαι μέχρι θανάτου όταν μας συγκρίνουν με τους Joy Division»

Για έναν τακτικό αλλά δύστροπο «συναυλιάκια» η έλευση των Editors ίσως μοιάζει αναμενόμενη. Οι Βρετανοί εκπροσωπούν μια τάση που γεννήθηκε κάπου στο γύρισμα του αιώνα, όμως ο απόηχός της σε ραδιόφωνα, προγράμματα επίδοξων dj ή σπιτικά πάρτι ακόμα να κοπάσει. Ο λόγος, για τη ραφινάτη αναβίωση του post-punk ιδιώματος από μπάντες όπως οι Interpol, οι Franz Ferdinand και οι Foals, που εμπνέονταν από τους Joy Division, τους Wire ή τους Echo and the Bunnymen και που τουλάχιστον εμπορικά τα κατάφεραν καλά. Οι Editors ειδικά μπορούν να περηφανεύονται για πλατινένια άλμπουμ, sold-out περιοδείες και καλές θέσεις σε φεστιβαλικές μαρκίζες. Στην Ελλάδα έχουν πάρει μέρος στα Rockwave του 2006 και του 2011, σε μεγάλα venues της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης το 2010 και στα Ejekt Festival του 2009 και του 2014. «Εμείς συναντάμε πάντα παθιασμένο κοινό εδώ, επομένως χαιρόμαστε όταν επιστρέφουμε» λέει ο μπροστάρης τους, ο Τομ Σμιθ. «Εσείς νομίζω ότι προτιμάτε τη μουσική, τις φιγούρες και τα παπούτσια μας».

Μάλλον άρχισαν να τα διαλέγουν προσεκτικά το 2003. Τότε ήταν που ο Σμιθ, ο Κρις Ουρμπάνοβιτς, ο Ράσελ Λιτς και ο Εντ Λέι, έχοντας γνωριστεί στο Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας του Πανεπιστημίου του Στάφορντσαϊρ, αποφάσισαν να γίνουν γκρουπ. Το 2005 κυκλοφόρησαν το σινγκλ «Bullets», που λέγεται ότι ξεπούλησε αυθημερόν. Το περιοδικό «NME» θα έκανε λόγο για «σκοτεινή ντίσκο», αν και ο Σμιθ προτιμάει σήμερα άλλους χαρακτηρισμούς. «Εντονη, γεμάτη μελωδίες, κιθαριστική ποπ» είναι η περιγραφή του για το «Back room», το ντεμπούτο τους, το 2005. «Επεκτατική, ξεσηκωτική θλίψη», το «An end has a start» που ακολούθησε. «Κλειστοφοβικός, ηλεκτρονικός αυτοσχεδιασμός», το «In this light and on this evening» και «μυώδης, ροκ γυμναστική, με ευαίσθητες ακουστικές αναλαμπές», το «The weight of your love» του 2013. Το σίγουρο είναι ότι ενδιαμέσως δεν έλειψαν οι εντάσεις: λίγο πριν από το κομβικό «In this light…» ζητήθηκε από τον μουσικό αντιφρονούντα Ουρμπάνοβιτς να αποχωρήσει. «Αν έμενε, οι Editors δεν θα έβγαζαν άλλον δίσκο» εξηγεί ο Σμιθ. «Ηταν λυπηρό που χάσαμε έναν φίλο, τα πράγματα όμως αλλάζουν. Γίνονται και μαλακίες καμιά φορά».

ΜΕΓΑΛΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ. Προτού φύγει (και αντικατασταθεί από τους Τζάστιν Λόκι και Ελιοτ Γουίλιαμς), ο Ουρμπάνοβιτς είχε τουλάχιστον προλάβει τα πρώτα φεστιβαλικά βήματα της μπάντας. Το Lowlands, το Oxegen και φυσικά το Glastonbury ήταν διοργανώσεις που τους φιλοξένησαν πρόθυμα, προσφέροντάς τους καλή σειρά εμφάνισης και τελικά εμπειρία και άποψη για τον θεσμό γενικά. Το Glastonbury, λόγου χάριν, παραμένει για τον Σμιθ το καλύτερο του είδους, παρότι αυτό και παρόμοια events έχουν αλλάξει ρότα. «Κάποτε ήταν μέρη συγκέντρωσης εναλλακτικών ανθρώπων, όμως όχι πια – πλέον υπάρχουν επιλογές είτε θέλεις να γίνεις λιώμα σε ένα χωράφι είτε θέλεις κάτι πιο κουλτουριάρικο» εξηγεί ο βρετανός. Και αυτή δεν είναι η μόνη αλλαγή που παρατηρεί στα μουσικά: με δεδομένη την κυριαρχία των playlist και των σινγκλ, ανησυχεί ότι μπάντες που επιμένουν στα άλμπουμ θα κακοπεράσουν σε πλατφόρμες τύπου Spotify. «Οσο πιο δύσκολο πάντως κι αν γίνεται να ακουστείς, χαίρομαι που είμαστε καθιερωμένοι. Προχωράμε σταθερά. Τα πράγματα αλλάζουν, προχωρούν. Είναι φυσικό».

Οσο φυσικό ίσως είναι και το νοικοκύρεμα για έναν μουσικό σαν και του λόγου του. Ολοι οι Editors είναι πια οικογενειάρχες, κάτι που σημαίνει περισσότερα διαλείμματα εν μέσω περιοδειών και Σαββατοκύριακα εκτός στούντιο. «Για να είμαι ειλικρινής, όλα είναι καλύτερα έτσι» παραδέχεται ο Σμιθ. Εκείνη δε η επίμονη σύγκρισή του με τον συγχωρεμένο Ιαν Κέρτις των Joy Division του φαίνεται πλέον «τόσο βαρετή που θέλω να πεθάνω». Το καινούργιο άλμπουμ της μπάντας του πάντως, το «In dream», κρατάει τα καλύτερα στοιχεία της, χωρίς να έχει γραφτεί στον αυτόματο πιλότο. «Ομιχλώδης, ηλεκτρονική, γοτθική ποπ» είναι η περιγραφή που του επιφυλάσσει ο βασικός συνθέτης του. Το μόνο «γεροντίστικο» χαρακτηριστικό του, ίσως είναι ότι ηχογραφήθηκε στο Κρίερ των σκωτσέζικων Χάιλαντς, ένα μέρος στη μέση του πουθενά. «Μπορούσαμε να βυθιστούμε στην όλη διαδικασία χωρίς περισπασμούς» θυμάται ο Τομ Σμιθ. «Δεν έχουμε ξαναδουλέψει έτσι και το να βρισκόμαστε κάπου τόσο όμορφα ήταν ένα υπέροχο πλεονέκτημα. Βλέπαμε τον καιρό να αλλάζει, τον ωκεανό, τα βουνά – ήταν διαβολεμένα απίστευτο. Νομίζω ότι υπάρχει μια ενέργεια και ένας παλμός στη μουσική. Τα ένιωθα κι εγώ κοιτάζοντας αυτή τη θέα».

INFO
Οι Editors στο Gazi Music Hall (Ιερά Οδός 7-13) στις 4/12. Προπώληση: 33 ευρώ, ταμείο 35. Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Cyanna Mercury. Στις 5/12 στο Principal της Θεσσαλονίκης (Ανδρέου Γεωργίου 56). Προπώληση: 31 ευρώ, ταμείο 33. Η προπώληση γίνεται στα www.ticketarena.gr, www.viva.gr, Public, Παπασωτηρίου, SevenSpots, Ιανός. Πληροφορίες: www.detoxevents.gr, τηλ. 210-9636.845