Βάφω τα νύχια μου πριν από τα ματς

Αν την έχεις αντίπαλο μέσα στο νερό, τα πράγματα είναι σκούρα. Η τερματοφύλακας της Πάντοβα Λάουρα Τεάνι μέχρι να το καταλάβει την περασμένη Παρασκευή, το Σούπερ Καπ είχε κάνει φτερά χάρις στα πέντε γκολ της αριστερής περιφερειακού της ομάδας πόλο του Ολυμπιακού.

Εξω από την πισίνα όμως, η Αλκηστις Αβραμίδου είναι μια γλυκύτατη κοπέλα, διατηρώντας άψογα τη θηλυκότητά της και φυσικά το χιούμορ της. Μάλιστα δεν θα την δεις ποτέ να μπαίνει στο νερό για να παίξει χωρίς να έχει βάψει τα νύχια της στα χρώματα της ομάδας.

ΚΟΚΚΙΝΟ – ΜΠΛΕ . «Αυτονόητο, μην ξεχνάμε ότι πρώτα απ’ όλα είμαστε γυναίκες, αλλά προσωπικά για μένα το να βάψω τα νύχια μου πριν το παιχνίδι με βοηθάει απίστευτα στην ψυχολογία μου. Μάλιστα έχω δύο χρώματα, καθώς τα βάφω κόκκινα όταν παίζω με τον Ολυμπιακό και μπλε με την Εθνική» λέει η 27χρονη παίκτρια που, αν της έλεγε κάποιος πριν από 15 μήνες ότι τον Νοέμβριο του 2015 θα είχε στη συλλογή της τρία ευρωπαϊκά τρόπαια, μπορεί να τον έλεγε και τρελό…

«Τρελό ίσως όχι, αλλά θα του απαντούσα σίγουρα ότι κάτι τέτοιο μπορεί να πετύχουμε με τον Ολυμπιακό, όμως σε 2-3 χρόνια, δεδομένου ότι η ομάδα έχει πολύ μικρό μέσο όρο ηλικίας και το μέλλον τής ανήκει. Είναι απίστευτο αυτό που πέτυχε η ομάδα μέσα σε έναν χρόνο και κάτι, να κατακτήσει και τα τρία ευρωπαϊκά τρόπαια που διεκδίκησε (Τσάμπιονς Κάπ, Λεν Τρόφι και Σούπερ Κάπ) αλλά και δύο πρωταθλήματα Ελλάδος. Αυτή η ομάδα αρνείται να χάσει και όλα ξεκινούν από την άμυνα. Λέτε για τα πέντε γκολ που έβαλα εγώ, αλλά αν δεν ήταν η Χρυσή Διαμαντοπούλου η τερματοφύλακάς μας να μας κρατήσει στα πρώτα δύσκολα λεπτά, δεν θα είχαμε φτάσει έτσι άνετα στη νίκη. Για φανταστείτε ότι αυτή η κοπέλα είναι σε τόσο υψηλό επίπεδο και είναι μόλις είκοσι χρονών, φανταστείτε τι θα κάνει στο μέλλον.

ΟΜΑΔΙΚΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ. «Η προσπάθεια πάντως είναι ομαδική και η άμυνά μας είναι όλα τα λεφτά» λέει η Αλκηστις, που λατρεύει τα σκυλιά και στον ελεύθερο χρόνο της χαλαρώνει με τα δύο που έχει.

«Σου διώχνουν όλα τα προβλήματα όταν τα δεις. Χαλαρώνεις μαζί τους και γενικά είναι απίστευτο το δέσιμο που έχω και με τα δύο. Εχω μεγαλώσει με σκυλιά από 10 χρονών και τα λατρεύω».

Στο πόλο την παρέσυρε μια φίλη της στη Χαλκιδική και το ξεκίνησε στα 13 με 14 στον ΠΑΟΚ.

Ομως μετά τη μετακόμιση στη Γλυφάδα άλλαξε όλη της η φιλοσοφία για το άθλημα καθώς τότε γνώρισε τον (ακόμα και σήμερα) προπονητή της Χάρη Παυλίδη.

«Πράγματι, είναι ο άνθρωπος που έπαιξε ρόλο στη διαμόρφωση του χαρακτήρα μου και κυρίως στον τρόπο σκέψης μου για το παιχνίδι το ίδιο. Είναι τρομερός και τα αποτελέσματά του μιλούν γι’ αυτόν. Λέμε πάντα ότι οι προπονητές είναι ήρωες καθώς δεν είναι και εύκολο να αντέξουν 13 γυναίκες, αλλά ο Χάρης μάς αντέχει. Βέβαια είναι στιγμές που και αυτός θα ξεσπάσει. Αλλά να ξέρεις κάτι. Εμείς οι γυναίκες, αν μας δώσεις κάτι, μας κερδίσεις και μας ρίξεις στο φιλότιμο, γινόμαστε χαλί να μας πατήσεις και το ανταποδίδουμε στο δεκαπλάσιο. Ετσι είναι η φύση μας» μάς θυμίζει η Αλκηστις για το ασθενές (τρόπος του λέγειν) φύλο.

ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΨΗΛΑ. Αν και η ομάδα της τα έχει πάρει όλα, η ίδια πιστεύει: «Δεν έχουμε καν πλησιάσει το ταβάνι μας. Θα πω απλά ότι αυτή η ομάδα στην οποία είμαι 8-9 χρόνια με αιφνιδιάζει και εμένα ακόμα και τώρα με αυτά που πετυχαίνει. Δεν είναι τυχαίο καθώς τόσο το υλικό που έχουμε όσο και αυτό που έρχεται από πίσω είναι τρομερό, ενώ έχοντας ζήσει και τα παλαιότερα χρόνια στην ομάδα η οργάνωση που έχει μπει στον Ερασιτέχνη τα τελευταία χρόνια δεν έχει προηγούμενο και αξίζουν συγχαρητήρια στον πρόεδρο Μιχάλη Κουντούρη. Αυτό που κάνει ο Ολυμπιακός, να πρωταγωνιστεί σε όλα τα αθλήματα, είναι παγκόσμιο φαινόμενο, φανταστείτε για το πόλο να είχε και το δικό του κολυμβητήριο. Αυτό είναι ένα όνειρο που ελπίζω να το ζήσω. Εχοντας μεγαλώσει λίγο, θέλω πια να χαίρομαι την κάθε στιγμή και αυτό κάνω» καταλήγει.

Κορυφαία στιγμή η Σαγκάη
Βγαίνει συχνά με τις συμπαίκτριές της, αλλά κολλητές της είναι η τερματοφύλακας της Βουλιαγμένης Ελενα Κούβδου, η Αλεξάνδρα Ασημάκη και η Ρομπέρτα Μπιανκόνι, με την Ιταλίδα να είναι «τρομερό παιδί και ουσιαστικά το άλλο μου μισό».
Οσο για την κορυφαία στιγμή της καριέρας της;
«Το χρυσό μετάλλιο με την Εθνική στο Παγκόσμιο της Σαγκάης. Τρομερή χαρά, φοβερό σασπένς του τελευταίου δευτερολέπτου. Το κρατάω μέσα μου σαν κόρη οφθαλμού».