Φωτογραφίες χωρίς ανάσα!

Πήρε ανάσα και χάθηκε από την επιφάνεια της θάλασσας. Γλίστρησε στο νερό και ξάπλωσε στον κεκλιμένο πυθμένα, σε βάθος 21 μέτρων. Στα 15 μέτρα μακριά του ήταν το μοντέλο του: το ναυάγιο του φορτηγού πλοίου «Avantis ΙΙΙ», μήκους 87 μέτρων. Ο φωτογράφος ελεύθερης κατάδυσης Στέφανος Κόντος είχε το ναυάγιο σε προφίλ. Σήκωσε τη φωτογραφική κάμερα, νετάρισε, σημάδεψε και τράβηξε την πρώτη φωτογραφία. Και στη συνέχεια ξεπρόβαλε στην επιφάνεια της θάλασσας, στη βραχονησίδα Δορούσα, απέναντι από το Αγκίστρι. Η κατάδυση δυναμικής άπνοιας για την υποβρύχια φωτογράφισή του διήρκεσε συνολικά τρία λεπτά. Η λήψη αυτή είναι μία από τις συνολικά 32 υποβρύχιες φωτογραφίες μεγάλων διαστάσεων (1.20 Χ 80) στην έκθεση «Με μια ανάσα: Η Ελλάδα κάτω από τη θάλασσα» που φιλοξενείται στο Ιδρυμα Ευγενίδου και συνδυάζεται με παράλληλη προβολή στον θόλο του ψηφιακού πλανητάριου.

Ο Στέφανος Κόντος φωτογραφίζει κάτω από το νερό με μια ανάσα. Ισως είναι ο πρωτοπόρος της φωτογραφίας ελεύθερης κατάδυσης, δηλαδή βουτιά χωρίς καταδυτικό εξοπλισμό (μπουκάλες). Οπως σημειώνει ο ίδιος, η υποβρύχια φωτογραφία δυναμικής άπνοιας είναι πολλαπλώς πιο δύσκολη από ό,τι ήταν πριν από τουλάχιστον 30 χρόνια η κλασική φωτογράφιση. Απαιτείται άριστη φυσική κατάσταση, αδιάκοπη προπόνηση – «κάνω ασκήσεις με βάρη, κολυμπώ καθημερινά σε πισίνα και κάνω στατική άπνοια σχεδόν σε καθημερινή βάση» -, προετοιμασία φωτογραφικού εξοπλισμού, εκτίμηση και διαχείριση συνθηκών κάτω από το νερό και σχολαστικό καθαρισμό του «σκάφους» (η ειδική αδιάβροχη θήκη που στεγανοποιεί τη φωτογραφική μηχανή) ύστερα από κάθε βουτιά.

ΕΞΙ ΛΕΠΤΑ. Η σχέση του με το υγρό στοιχείο μετράει 33 χρόνια. «Αρχισα να βουτάω στα 10 μου ως ταίρι του πατέρα μου στο ψαροντούφεκο. Εντυπωσιάστηκα από τη ζωή που υπάρχει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Εκείνος, ως ερασιτέχνης φωτογράφος εξάλλου, με μύησε και στον συναρπαστικό κόσμο της φωτογραφίας» λέει ο δύτης φωτογράφος, που έχει πραγματοποιήσει φωτογράφιση με μια ανάσα στα 35 μέτρα βάθος, φέροντας και τον εξοπλισμό του.

Μέσα σε τρία λεπτά το πολύ (το ρεκόρ του είναι 6 λεπτά σε στατική άπνοια, δηλαδή σε συνθήκες πισίνας) πρέπει να κατέβει, να περιστραφεί γύρω από το θέμα του για την καλύτερη γωνία λήψης, να αποφασίσει πού (και εάν) θα ανάψει φώτα, να απαθανατίσει έχοντας παράλληλα τον νου του στα σκοτεινά νερά, τους περίεργους ήχους, τις ανεπαίσθητες κινήσεις των πλασμάτων του βυθού, τις χαμηλές θερμοκρασίες στα μεγάλα βάθη. «Κινούμαι στο όριο του φόβου» λέει. «Εχει ολοκληρωμένη πλοκή κάθε βουτιά. Εχει την αρχή που είναι η κάθοδος, έπειτα είναι η εξερεύνηση, το απρόσμενο – έχω φωτογραφίσει και με 7 μποφόρ – και το τέλος, που είναι η ανάδυση, η επιστροφή στο φως, στο ζεστό νερό που είναι σαν κάθαρση».

INFO
Ιδρυμα Ευγενίδου, Λ. Συγγρού 387, είσοδος από Πεντέλης 11, Π. Φάληρο, τηλ. 210-9469.600), έως τις 31 Δεκεμβρίου