Μικροαθλητικά

Τα ρεπό
των 72 ωρών

Εχει αλλάξει ο τρόπος που αντιμετωπίζουν τα πράγματα οι προπονητές. Σε όλες τις χώρες, καθόσον η συζήτηση για το πόσο και πώς πρέπει να ξεκουράζονται οι ποδοσφαιριστές επανέρχεται σε κάθε περίπτωση. Γιατί οι υποχρεώσεις πλέον είναι συνεχείς, το Τσάμπιονς Λιγκ ή οι υπόλοιπες διοργανώσεις καταπονούν και συνεπώς κάθε οργανισμός έχει ανάγκη να ξεκουραστεί. Στην Ελλάδα δεν πάνε πίσω οι τεχνικοί και επιδιώκουν να δώσουν ανάσες στο έμψυχο δυναμικό. Τρεις ημέρες ρεπό έδωσε ο Σίλβα στον Ολυμπιακό, έτσι για επιβράβευση. Αντίστοιχο διάστημα πρόσφερε στους παίκτες της ΑΕΚ ο Πογέτ, προφανώς για να ξεφύγουν άπαντες από την καθημερινότητα. Κάπου εδώ βρίσκεται το κλειδί. Στην εποχή μας οι παίκτες δεν χρειάζονται παραπάνω εκγύμναση, αλλά να αδειάσει από τις (αθλητικές) έννοιες το μυαλό. Να ξεκουραστούν πνευματικά. Το λένε οι ψυχολόγοι που ενίοτε συνεργάζονται με ομάδες, το φανερώνει η πρακτική όσων προπονητών έχουν ανοιχτούς ορίζοντες.

Ενα ελληνικό στοίχημα

Περνά αρκετές φορές απαρατήρητο, πρέπει όμως να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα: το φετινό πρωτάθλημα είναι ένα από τα λίγα που οι ομάδες μας επενδύουν στους έλληνες προπονητές. Βέβαια, μιλάμε για τις ΠΑΕ δεύτερης και τρίτης ταχύτητας, όσες δηλαδή δεν διαθέτουν το υψηλό μπάτζετ για να προσελκύσουν ηχηρά ή λιγότερο ηχηρά ονόματα από το εξωτερικό. Κάπως έτσι έλαβαν την ευκαιρία να εργαστούν στη Λίγκα τόσο βετεράνοι προπονητές (όπως οι Παράσχος και Ματζουράκης) όσο και εκπρόσωποι της νέας γενιάς (Δέλλας, Ελευθερόπουλος, Βεργέτης, Ουζουνίδης, τα πλέον χαρακτηριστικά παραδείγματα). Κι αν για τους πολύπειρους έχουμε σαφή γνώση τού τι μπορεί να προσφέρουν, κυρίως ή αποκλειστικά αν προτιμάτε, σε ομάδες που στόχο έχουν μια σοβαρή παρουσία και να κρατηθούν στην κατηγορία, το ερώτημα αφορά το μέλλον των ταλαντούχων κόουτς. Αξίζει να δούμε το συνολικό εγχείρημα, την πορεία τους στον χρόνο και το πρωτάθλημα. Αν ο Ελευθερόπουλος το παλέψει με τον Πανθρακικό, θα δει τις μετοχές του να εκτινάσσονται. Ομοίως αν ο Δέλλας ξεκολλήσει τον Ατρόμητο από τα χαμηλά στρώματα, αν δηλαδή κερδίσει το ρίσκο που πήρε πιάνοντας δουλειά αμέσως μετά τη φυγή του από την ΑΕΚ. Οσο για τους Ουζουνίδη – Βεργέτη, οδηγούν ψηλά τις ομάδες τους και ευελπιστούν ότι θα τους ανοίξει μια μεγαλύτερη πόρτα. Ολοι το παλεύουν. Γιατί δεν θέλουν να πιάνουν θέση στο ταμείο ανεργίας, επιδιώκουν να βρίσκονται στην επικαιρότητα. Και αν πετύχουν τους στόχους που έθεσαν, τόσο θα διεκδικήσουν παραπάνω μερίδιο σε μια πίτα που συχνά – πυκνά αφορά δήθεν μάγους από το εξωτερικό.

Μεταγραφές
Φαίνεται παράξενο, ήδη όμως ορισμένοι ατζέντηδες έχουν τα μάτια τους ανοιχτά σε μεταγραφικές υποθέσεις. Επειδή αντιλαμβάνονται πως το τοπίο αλλάζει, ορισμένες ομάδες θα κινηθούν προκειμένου να ενισχυθούν και θέλουν να είναι έτοιμοι. Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει: παίκτες θέλουν, λεφτά ωστόσο υπάρχουν για να τους προσεγγίσουν;