Δικαιωμένοι αδικημένοι

Ο Μπεργκ, ο ξενερωμένος. Αυτή την εικόνα που ο ίδιος μετέφερε προς τα έξω, αυτή την ίδια που με χαρακτηριστική ευκολία ακύρωσε χάρη σε ένα σουτ. Οσα φέρνει μια στιγμή δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος. Αν το χτύπημα της μπάλας στην κίνηση έφευγε ψηλά, σήμερα θα μιλούσαμε για τον αδιάφορο Σουηδό. Δεν υπάρχει όμως ποδοσφαιριστής σε τέτοιο επίπεδο, εν ενεργεία διεθνής και γενικώς αναγνωρισμένος, που να μη σέβεται τον εαυτό του, εξαιρουμένων ασφαλώς των αυτοκαταστροφικών.

Ακόμα και όταν μια κατάσταση είναι διαφορετική από αυτό που περίμενε ή του έταξαν, οφείλει να δουλεύει για την καριέρα και την οικογένειά του. Τα χρήματα είναι πολλά, τα χρόνια που θα τα παίρνει λίγα. Το καλύτερο κομμάτι του εαυτού του να παρουσιάζει σε κάθε ματς, δεν παίζει μόνος του. Συνεπώς, το πραγματικό, το υπαρκτό πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν μπορεί να είναι (μόνο) η παράγκα. Απουσιάζει το όραμα. Αυτά που ο Γιάννης Αλαφούζος πουλάει ως ξηρά τροφή πλέον, λες και απευθύνεται αποκλειστικά σε ανθρώπους μη σκεπτόμενους όλες τις πτυχές μιας ιστορίας, δεν εμπεριέχουν φάρμακο κατά των αληθινά ποδοσφαιρικών ασθενειών του Παναθηναϊκού. Ασφαλώς και η διαιτησία στην Ελλάδα είναι τεράστια πληγή και μόνιμα εδώ και 20 χρόνια ερυθρόλευκης κατεύθυνσης.

Ομως τα τελευταία έτη δεν είναι ο πρώτος και κύριος λόγος για την κακή εικόνα των Πρασίνων και το γεγονός ότι αδυνατούν να διεκδικήσουν το πρωτάθλημα. Βάζεις κάτω τα ρόστερ και με ποδοσφαιρική λογική καταλαβαίνεις τη σημαντική διαφορά μεταξύ των ομάδων που διεκδικούν τον τίτλο. Οπως επίσης διακριτό ήταν το θέμα με τον Αναστασίου. Δεν ήταν ο προπονητής το πρόβλημα, εκτός αν νομίζει κάποιος ότι η απουσία του έφερε το διπλό στο Περιστέρι. Συγγνώμη, αγαπητοί, όμως δική του ήταν η ομάδα και το πλάνο που ακολουθήθηκε (και) στο συγκεκριμένο ματς. Το ίδιο ισχύει και για τον Δέλλα.

Δεν υπάρχει λογική εξήγηση για το άδειασμα που του έκανε ο Μελισσανίδης μιλώντας στους οργανωμένους και το οποίο τον εξώθησε σε παραίτηση από τον πάγκο της ΑΕΚ, οδηγώντας τον σε εκείνον του Περιστερίου. Με τα όπλα που είχε στα χέρια του, προσπαθούσε για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ενδεχομένως να αδίκησε και κάποιους άθελά του, όμως οι προπονητές είναι εκεί για να κάνουν τις επιλογές. Στο τέλος της ημέρας η αλήθεια παραμένει μία: Η κάθε στάνη παράγει ένα συγκεκριμένο γάλα. Αν δύο κατσίκες είναι λίγο καλύτερες από αυτές που συνήθως το δίνουν, δεν σημαίνει ότι συνολικά η ποιότητα αλλάζει.