[Επι σκηνής] «Για όλα φταίνε οι δημοσιογράφοι»

Ενας πολιτειακός παράγων ξεχνιέται μπροστά στο μικρόφωνο και αναφέρεται ανοιχτά στις εντυπώσεις που του άφησε ξένος αξιωματούχος σε κατ’ ιδίαν συνάντηση, αλλά και στα όσα του είπε. Τι γίνεται μετά, δεδομένου ότι η φράση του αναπαράγεται από ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης; Ο παράγων ανασκευάζει και σε συνάντηση με δημοσιογράφους, λίγα λεπτά αργότερα, ισχυρίζεται ότι η φράση του ειπώθηκε σε χαλαρό κλίμα πριν ξεκινήσει η ημερήσια διάταξη, κάνοντας λόγο για ατύχημα. Εως εδώ θα ήταν όλα καλά, αν δεν προχωρούσε σε συστάσεις – αν όχι σαφείς προειδοποιήσεις – προς τους δημοσιογράφους.

Τι τους είπε; Οτι… δεν θέλουμε με κατασταλτικά μέσα να αντιδράσουμε σε αυτό που έγινε, να σας στερήσουμε – ενώ δεν έχετε καμία ευθύνη – το δικαίωμα να είστε σε άμεση επαφή με τα κυκλώματα μετάδοσης συνεδριάσεων!

Παραγνωρίζοντας το γεγονός ότι η τοποθέτησή του πραγματοποιήθηκε δημόσια, ο παράγων προβάλλει το επιχείρημα ότι σε επίσημες συναντήσεις μόνο οι δηλώσεις που ακολουθούν από κοινού έχουν ισχύ και έτσι οι δημοσιογράφοι δεν νομιμοποιούνται να μεταδώσουν τη φράση του. Ο ίδιος δεν διστάζει να πει επίσης ότι η ανακύκλωσή της θα οδηγήσει σε φασισμό. Αραγε, αν ένας δημοσιογράφος περίμενε το ΟΚ ενός πολιτικού ή μιας κυβέρνησης για να γράψει ή να μεταφέρει κάτι που ειπώθηκε δημόσια – προσοχή, όχι να διασταυρώσει μία είδηση – δεν θα ήταν φασισμός;

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποιος, αντί να αναγνωρίσει το λάθος του, στρέφεται κατά των εκπροσώπων του Τύπου. Τους τελευταίους μήνες έχουν υπάρξει τέτοια κρούσματα. Πρόσφατο παράδειγμα, τα λόγια – πρώην – κορυφαίου κοινοβουλευτικού αξιωματούχου κατά δημοσιογράφων. «Ερπύστριες της ενημέρωσης», «χαλκεία παραπληροφόρησης», «μίσθαρνα όργανα των αφεντικών» ήταν μόνο μερικές από τις κατηγορίες με τις οποίες τους είχε στολίσει.

Πρόκειται όμως για πρωτόγνωρες συμπεριφορές, αν αναλογιστεί κανείς τι είχε συμβεί σε ανάλογες περιπτώσεις στο – όχι και πολύ μακρινό – παρελθόν: όταν υφυπουργός άλλης κυβέρνησης είχε προχωρήσει σε σοβαρό ατόπημα εντός της Ολομελείας, προτού καν ανασκευάσει, κοινοβουλευτικός αξιωματούχος του κόμματός του είπε στους δημοσιογράφους: «Δεν θα σας πω ότι δεν ακούσατε καλά ή παραποιήσατε τα λεγόμενά του. Ούτε ότι δεν πρόκειται για γκάφα. Σας παρακαλώ για λόγους εθνικής πολιτικής να τα αγνοήσετε».

Την ίδια περίοδο κάποιοι επικίνδυνοι «εγκέφαλοι» προσπαθούσαν να ταυτίσουν τον ΣΥΡΙΖΑ με τη Χρυσή Αυγή και να του χρεώσουν οτιδήποτε συνέβαινε στην πολιτική σκηνή. Η πρώτη απάντηση ήρθε σε ένα πετυχημένο σποτ του κόμματος και στην ειρωνική διαπίστωση πως «για όλα φταίει ο ΣΥΡΙΖΑ». Η δεύτερη δόθηκε στην κάλπη. Δύο χρόνια αργότερα ανακαλύφθηκε νέος φταίχτης: «Για όλα φταίνε οι δημοσιογράφοι».