«Πόλεμος» θεωριών για το Airbus

Ούτε «τεχνικό πρόβλημα» ούτε «ανθρώπινο λάθος»: ο υποδιευθυντής της Metrojet Αλεξάντρ Σμιρνόφ εξέφρασε χθες τη βεβαιότητα πως η χειρότερη αεροπορική τραγωδία της Ρωσίας, η συντριβή ενός Airbus A321 με 224 επιβαίνοντες σε ορεινή περιοχή του Σινά το Σάββατο, οφείλεται σε «έξωθεν ενέργεια». Ο επικεφαλής ρώσος εμπειρογνώμονας Αλεξάντρ Νεράτκο έσπευσε να τον επιπλήξει χαρακτηρίζοντας τους ισχυρισμούς του «πρόωρους και μη βασισμένους σε δεδομένα». Εκπληξη για τη σιγουριά του Σμιρνόφ εξέφρασε από την άλλη πλευρά του Ειρηνικού και ο Ρόμπερτ Φράνσις, πρώην αντιπρόεδρος του Εθνικού Συμβουλίου Ασφάλειας Μεταφορών των ΗΠΑ: «Μέχρις ότου αναλυθούν τα μαύρα κουτιά και εξεταστεί η άτρακτος που έχει σκορπιστεί σε ακτίνα πολλών χιλιομέτρων, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε τίποτα». Ούτε το ενδεχόμενο να έριξαν το αεροσκάφος οι τζιχαντιστές που έχουν προσεταιριστεί το Ισλαμικό Κράτος στο Σινά; «Δεν είναι πιθανό, αλλά δεν το αποκλείω», δήλωσε χθες ο Τζέιμς Κλάπερ, επικεφαλής των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ.

Η τζιχαντική οργάνωση Ανσάρ Μπέιτ αλ Μάγκντις ανέλαβε την ευθύνη για την κατάρριψη του Α321 το Σάββατο, ωστόσο Μόσχα και Κάιρο απέρριψαν αμέσως τον ισχυρισμό της. Πύραυλο εδάφους – αέρος ικανό να πλήξει αεροσκάφος στα 31.000 πόδια οι τζιχαντιστές δεν διαθέτουν, σε αυτό συμφωνούν άπαντες. Πολλοί ειδικοί έχουν πάντως επισημάνει πως μέχρι τώρα το ISIS ουδέποτε  διεκδίκησε ψευδώς την ευθύνη για κάτι. Μιλώντας στο «L’Obs», ο πρώην γάλλος πιλότος Ζαν Σερά, που πριμοδοτεί το σενάριο μιας βόμβας στον χώρο αποσκευών του αεροσκάφους, μπήκε στα χωράφια της πολιτικής επισημαίνοντας πως «ούτε η ρωσική ούτε η αιγυπτιακή κυβέρνηση έχουν συμφέρον να παρουσιάσουν αυτή τη συντριβή ως τρομοκρατική ενέργεια. Το Κρεμλίνο θα φοβόταν ενδεχομένως πως σε μια τέτοια περίπτωση ο ρωσικός λαός θα ζητήσει να τερματίσει την παρέμβασή του στη Συρία. Οσο για τις αιγυπτιακές Αρχές θα φοβούνταν περαιτέρω συρρίκνωση του τουρισμού, που αντιστοιχούσε στο 11% του ΑΕΠ πριν από την πτώση του Μουμπάρακ».

Στην εποχή που ζούμε κάθε τραγωδία πυροδοτεί θεωρίες συνωμοσίας, συχνά μάλιστα εξακολουθούν να υφίστανται και μετά τη διαλεύκανσή της. Και στην περίπτωση του Airbus που συνετρίβη 23 λεπτά μετά την απογείωσή του από το Σαρμ ελ Σέιχ, οι έρευνες βρίσκονται σε εμβρυϊκό στάδιο. Γεγονός είναι πως η περιοχή όπου συνετρίβη αποτελεί προπύργιο των τζιχαντιστών. ΗΠΑ, Γερμανία και Βρετανία, έχουν εκδώσει από καιρό προειδοποιήσεις προς τις αεροπορικές τους εταιρείες να αποφεύγουν τις πτήσεις κάτω από τα 26.000 πόδια πάνω από τη Χερσόνησο του Σινά, όπως επίσης και το αεροδρόμιο του Σαρμ ελ Σέιχ λόγω της εξτρεμιστικής βίας. Το Airbus με τους 224 επιβαίνοντες που είχε προορισμό την Αγία Πετρούπολη πετούσε στα 31.000 πόδια πριν κάνει ξαφνικά βουτιά και συντριβεί, χωρίς – όπως λέγεται – να στείλει το οποιοδήποτε σήμα κινδύνου.

Οι στατιστικές δείχνουν πως η περίοδος κατά την οποία το αεροσκάφος πετά σε ύψος πλεύσης (cruising altitude) είναι και η ασφαλέστερη: μόλις 9% των αεροπορικών τραγωδιών ενσκήπτουν στη διάρκειά της. Οι ίδιες στατιστικές δείχνουν πως όταν ένα αεροσκάφος διαλύεται ενόσω πετάει σε τέτοιο ύψος, όπως συνέβη με το Airbus της Metrojet, οι λόγοι είναι κατά κανόνα είτε κάποια εξωτερική απειλή (βόμβα, πύραυλος, δολιοφθορά) είτε κάποια μαζική δομική αστοχία από κόπωση του μετάλλου είτε μια πυρκαγιά εντός του αεροσκάφους.

Ελυσε τη σιωπή του
Δύο και πλέον εικοσιτετράωρα μετά τη συντριβή του Airbus, ο ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν έλυσε χθες τη σιωπή του μιλώντας για μια «τεράστια τραγωδία». «Πρέπει να γίνει το παν ώστε να αποσαφηνιστεί τι συνέβη» δήλωσε.

«Σκαλίζουν» τα ιστορικά ασφαλείας
Στο μικροσκόπιο έχει μπει το ιστορικό ασφαλείας τόσο της ρωσικής εταιρείας τσάρτερ Metrojet όσο και του μοιραίου Airbus A321. Η Metrojet ιδρύθηκε το 1993 ως Kogalymavia και μέχρι το 2012, όταν άλλαξε όνομα και εγκατέλειψε τα γερασμένα σοβιετικά Tu-154, είχε εμπλακεί σε αρκετά δυστυχήματα. Οσο για το μοιραίο Airbus, το 2001 είχε υποστεί χτύπημα στην ουρά στη διάρκεια προσγείωσης στο Κάιρο. Η Metrojet απέρριψε χθες το ενδεχόμενο να οφείλεται σε αυτό η τραγωδία, επισημαίνοντας πως η ουρά επισκευάστηκε από τον κατασκευαστή και ελεγχόταν κάθε 24 μήνες. Σύμφωνα με τους «Νιου Γιορκ Τάιμς», πάντως, έχουν υπάρξει τουλάχιστον δύο περιπτώσεις κατά τις οποίες αεροσκάφη κόπηκαν στον αέρα πολλά χρόνια έπειτα από ανάλογες επισκευές.