Οι «Πόρτες» της Χρύσας Σπηλιώτη

Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Διαρκείας Ελληνικού Θεατρικού Έργου 21^ου αιώνα στο Αγγέλων Βήμα, με καλλιτεχνική υπεύθυνη τη Λεία Βιτάλη, επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά  η υπαρξιακή κωμωδία της Χρύσας Σπηλιώτη «Πόρτες».

«Πρακτικά γίνεται, γιατί έχουμε έναν πολύ καλό σκηνοθέτη, τον Αυγουστίνο Ρεμούνδο» είπε στο ΝΣυν, η συγγραφέας Χρύσα Σπηλιώτη «που δημιουργεί μια ισορροπία ανάμεσα σε πολύπλοκα πράγματα, γιατί δεν γίνεται μόνο αλλαγή ρόλων συνεχόμενη, γίνεται και αλλαγή σε χώρους και σε χρόνο. Βρίσκουμε την ηρωίδα μας, τη Νίκη που ερμηνεύει η Ευγενία Αποστόλου, η οποία κάνει διαρκώς ένα φλάσμπακ πηγαίνοντας, με τη βοήθεια ενός ψυχαναλυτή. Κάνει λοιπόν, ένα συνεχόμενο φλασμπάκ σε χώρους, χρόνους και η ίδια παίζει τον ρόλο της μητέρας της, της πεθεράς της, κ.ά. Το ίδιο συμβαίνει και με τα άλλα δύο πρόσωπα, τους δύο άνδρες της παράστασης, που είναι ο Σπύρος Βάρελης και ο Αυγουστίνος Ρεμούνδος που σκηνοθετεί το έργο. Ο Αυγουστίνος κάνει μια σκηνοθεσία και δίνει μια ισορροπία ανάμεσα σε όλα αυτά τα στοιχεία, που όχι μόνο δεν είναι περίπλοκο, αλλά είναι σαν ένα απλό παιχνίδι. Όσο βέβαια απλός μπορεί να είναι αυτός ο χρωματιστός κύβος του Ρούμπικ. Το έργο έχει πολύ χιούμορ και συνεχές σασπένς».

Πώς προέκυψε ο τίτλος «Πόρτες»;

«Είναι το άνοιγμα και το κλείσιμο. Κάποιοι επιλέγουν να ανοίγουν πόρτες και να ανοίγονται και άλλοι να κλείνουν και να κλείνονται. Η ηρωίδα μας έχει μια περίεργη φοβία. Όποτε πάει να περάσει από μια πόρτα μαζί με άλλους, παθαίνει πανικό. Στην πορεία του έργο, θα αναγκαστεί να ανοίξει πολλές πόρτες. Πόρτες που την φέρνουν αντιμέτωπη με το παρελθόν της και έτσι φτάνει τελικά σε μια λύτρωση και σε μια απελευθέρωση. Και στο τέλος, μπορεί να ανοίξει την πόρτα του μέλλοντός της».

«Όταν ήταν παιδί, ο παππούς της τής διηγούταν συχνά τον πλατωνικό μύθο του σπηλαίου. Σε αυτό τον μύθο, οι άνθρωποι έρχονται σε επαφή μόνο με την αντανάκλαση της πραγματικότητας και όχι με την ίδια την πραγματικότητα. Έχουν ξεχάσει την ανθρώπινη τους υπόσταση και πιστεύουν πως είναι οι σκιές τους. Γιατί στο σπήλαιο που ζούνε μόνο σκιές αντικρίζουν. Η ηρωίδα οδηγείται τελικά στη γενναία απόφαση να ανοίξει μια από αυτές τις πόρτες του παρελθόντος. Η μνήμη της αρχικά είναι  πολύ σκοτεινή και γεμάτη σκιές. Αρχίζει να αναρωτιέται πιο ήταν το πραγματικό της παρελθόν. Αυτό που πράγματι υπήρξε ή αυτό που παραποιούσε εκείνη συνέχεια με τη φαντασία της για να μπορεί να το ανεχτεί. Οι εκπλήξεις για αυτό που της έχει συμβεί, την περιμένουν σε κάθε γωνία. Οι σκιές παίρνουν σιγά-σιγά φως, αν και μπορούμε να πούμε ότι το σκοτάδι έχει και αυτό τη χρησιμότητα του. Μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι είναι οι πόρτες από τον Πλάτωνα ως τον Φρόιντ, από τη σκιά της πραγματικότητας στην ίδια την πραγματικότητα, από το μπλοκάρισμα στην απελευθέρωση».

Ταυτότητα της παράστασης
«Πόρτες» της Χρύσας Σπηλιώτη στο Αγγέλων Βήμα (Σατωβριάνδου 36, Ομόνοια, τηλ. 210-5242.211 & 213). Κάθε Δευτέρα στις 20.00 και Τρίτη στις 21.00.
Σκηνοθεσία: Αυγουστίνος Ρεμούνδος

Παίζουν: Ευγενία Αποστόλου, Σπύρος Βάρελης, Αυγουστίνος Ρεμούνδος.

Σκηνικά: Τόλης Τατόλας

Κοστούμια: Θάλεια Τσίγκου
Χορογραφίες: Κάτια Σαβράμη

Φωτισμοί: Βαλεντίνα Ταμιωλάκη

Video παράστασης: Gcldp Γιώργος Συμεωνίδης, Άρτεμις Σταθάκου
Φωτογραφίες: Παναγιώτης Ανδριόπουλος