Ετσι ξανάνιωσε ο Διαμαντίδης

Η περίοδος 2014-15 για τον Παναθηναϊκό ήταν στη σύγχρονη ιστορία του η μεγαλύτερη απογοήτευση και η πιο επώδυνη γροθιά στον εγωισμό του, καθώς η απώλεια του πρωταθλήματος (πέρα από τον αποκλεισμό από το φάιναλ φορ, με βαρύτατες ήττες από την ΤΣΣΚΑ) συνδυάστηκε με ένα ανεπανάληπτο, από κάθε άποψη, 5-0 υπέρ του Ολυμπιακού.

Επειτα από αυτή τη σκληρή, για το πρεστίζ του, χρονιά ο Παναθηναϊκός ανασκουμπώθηκε, έκανε καλύτερες μεταγραφές και καλημέρισε τη νέα σεζόν με δύο νίκες επί του «αιώνιου» αντιπάλου του, στον προημιτελικό Κυπέλλου στο ΣΕΦ και προχθές στο ΟΑΚΑ για τη 2η αγωνιστική της Α1. Σημαντικό και δύσκολο επίτευγμα για μια νέα ομάδα, με προπονητή που ακόμη προσπαθεί να μάθει τους δρόμους πέριξ του γηπέδου, νέους παίκτες, πολλές απουσίες στην προετοιμασία και μεγάλα ταξίδια πριν από την έναρξη της επίσημης περιόδου αλλά και στα πρώτα ματς.

Στον νέο, πιο ποιοτικό και φρέσκο Παναθηναϊκό έχει δημιουργηθεί η εντύπωση, ύστερα από τέσσερα ματς, ότι ο Δημήτρης Διαμαντίδης δείχνει ανανεωμένος. Σίγουρα δείχνει πιο «ζωντανός» και όχι «βαρύς» όπως πέρυσι.

Επειδή τίποτα δεν είναι τυχαίο, υπάρχουν τρεις εξίσου σοβαροί λόγοι που ο αρχηγός του Παναθηναϊκού αγωνίστηκε τη Δευτέρα για 33 λεπτά και ήταν γεμάτος ενέργεια.

1. Είναι πρόδηλο σε όλους ότι το φετινό ρόστερ είναι πολύ καλύτερο. Μπορεί να λείπει ένας αθλητικός σέντερ με τον οποίο θα στήσει pick ‘n’ roll για ουσία και θέαμα, αλλά έχει πρωτίστως τεράστια βοήθεια από τον Καλάθη, στήριξη από πιο ποιοτικούς παίκτες στο πλάι (Φελντίν, Πάβλοβιτς) και ικανό στο lowpost σέντερ. Πέρυσι έλειπε ο Νέλσον και υπήρχαν οι Μπλουμς, Σλότερ, μαζί με τους Παππά, Μποχωρίδη.

2. Η προετοιμασία πέρυσι ήταν πολύ πιο επίπονη και η καταπόνηση για όλους πιο μεγάλη. Οι προπονήσεις ήταν μεγαλύτερες σε διάρκεια και ένταση, ενώ μία φορά την εβδομάδα ο Ιβάνοβιτς είχε καθιερώσει προπόνηση φυσικής κατάστασης. Φέτος η προετοιμασία ήταν πιο ήπια και οι προπονήσεις έχουν περισσότερο τακτική και μπάλα. Στοιχεία που κάνουν τα πόδια του Διαμαντίδη πιο ελαφρά.

3. Ο τζέντλεμαν αλλά σκληρός και τυπικός Ιβάνοβιτς δεν ήταν προπονητής που ενέπνεε τους παίκτες. Ο Τζόρτζεβιτς είναι καλύτερος διαχειριστής προσωπικοτήτων, έχει ιδέες για το παιχνίδι, είναι πιο φιλικός και αφήνει πρωτοβουλίες όλο και περισσότερο στον Διαμαντίδη. Τον απελευθερώνει, και έτσι – σε συνδυασμό με τη μικρότερη καταπόνηση που έχει και τη βοήθεια από τους συμπαίκτες του, με τους οποίους νιώθει πιο ασφαλής – ο Διαμαντίδης στην αρχή της σεζόν σαν να έχει βρει ελιξίριο (αθλητικής) ζωής.