Είναι ο νεότερος σκηνοθέτης από το σύγχρονο θέατρο που έχει ανεβάσει παράσταση στην Επίδαυρο («Ελένη» το 2014). Είναι μόλις 27 ετών και έχει ήδη σκηνοθετήσει επίσης για το Εθνικό, τη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών (όπου φέτος επιστρέφει με τα «Κύματα» της Βιρτζίνια Γουλφ) και την Αβινιόν («Ο κυκλισμός του τετραγώνου» του Δημήτρη Δημητριάδη). Μετά την περσινή επιτυχία του «Φαέθοντα», ο Δημήτρης Καραντζάς συνεργάζεται αυτή την περίοδο με τους Res Ratio Network ανεβάζοντας Πίντερ. Οι πρόβες έχουν ξεκινήσει από τον περασμένο Μάιο, αλλά μεσολάβησε ένα διάλειμμα από τον Ιούλιο ώς τον Σεπτέμβριο. «Αυτό με τα διαλείμματα δεν μου έχει ξανατύχει αλλά είχε τρομερό ενδιαφέρον και ανανέωνε διαρκώς το ενδιαφέρον μας. Είναι καιρός πια που το δουλεύουμε κι είναι παράδοξο. Είναι ένα έργο μόλις 16 σελίδων κι ακόμα (και πάλι καλά) αισθάνομαι ανέτοιμος».
Γιατί επιλέξατε το συγκεκριμένο έργο;
Είναι ένα έργο που λατρεύω από τα χρόνια της σχολής. Εχει τρομερή συμπύκνωση, είναι αιχμηρό και με τρομερό χιούμορ. Ο σαρκασμός και η απελπισία του Πίντερ για το σύγχρονο ανθρώπινο είδος στο απόγειό του. Επίσης είναι ένα μεταφραστικό υπόδειγμα από την Τζένη Μαστοράκη. Ο Πίντερ στο πρωτότυπο φτιάχνει ένα πολύ συγκεκριμένο σύμπαν, ένα περιβάλλον συμπαγές και απόλυτο και η Μαστοράκη έχει καταφέρει με τρόπο αριστοτεχνικό, μένοντας απολύτως πιστή, να φτιάξει μια ελληνική αυτοτέλεια, ώστε όταν ξεκινάς να διαβάζεις το έργο, δεν μπορείς να σταματήσεις.
«Στο "Tέφρα και σκιά" δεν αναφέρομαι μόνο στους Ναζί: μιλάω για μας και τις αντιλήψεις μας για το παρελθόν και την Ιστορία μας και για το πώς μας επηρεάζουν σήμερα» λέει ο Πίντερ.
Ναι, είναι σαφές ότι ο Πίντερ δεν μιλάει μόνο για τον ναζισμό και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Το περιστατικό που επανέρχεται στο έργο το έχει αντλήσει από εκεί αλλά έμμεσα, λεπτά σαν απαραίτητη πρόφαση. Είναι σαν μέσα σε αυτό το «σπίτι» αυτοί οι δυο άνθρωποι να έρχονται αντιμέτωποι με όλη τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία και τις φρικαλεότητές της. Κι αυτό συνεχίζεται ακόμα και σήμερα. Στις σημειώσεις τις αρχικές του έργου γράφει: «Χρόνος: τώρα». Είναι και αυτό σοφό, γιατί δεν αφορά το τώρα της γραφής του, αλλά το πάντα. Στην ουσία θέτει αυτό το ερώτημα που κι εμείς δεν έχουμε καν αγγίξει, όχι λύσει. Πώς συνεχίζουμε να ζούμε γνωρίζοντας; Γνωρίζοντας για τους πνιγμούς, γνωρίζοντας για γενοκτονίες, γνωρίζοντας για δολοφονίες άλλων ανθρώπων; Είναι αυτό εφικτό; Για μένα ο Πίντερ δεν συμφιλιώνεται. Δεν καταλήγει στο «έτσι είναι η ζωή, τι να κάνουμε». Επιμένει, επικρίνει, υποφέρει. Η ζωή δεν μπορεί να συνεχίζεται ομαλά και ανέμελα. Την ίδια στιγμή που ανάλαφρα τη δέχεται.
Πώς ήταν η συνεργασία σας με τον Χρήστο Λούλη και την Εύη Σαουλίδου;
Με την Εύη είναι η δεύτερη συνεχόμενη συνεργασία μας μετά τον «Φαέθοντα». Με τον Χρήστο έχουν προκύψει από πιο παλιά η επιθυμία και η πρόθεση να δουλέψουμε αλλά τώρα ήρθε ο καιρός. Είναι πολύ καλοί συνεργάτες, έχουν μεγάλη έγνοια και σεβασμό στη δουλειά τους και δουλεύουν πολύ. Κι αυτό είναι σημαντικό. Οποιοσδήποτε ηθοποιός σταματήσει να έχει επείγον και περιέργεια, για μένα παύει να είναι κατάλληλος γι' αυτήν τη δουλειά και οι συγκεκριμένοι είναι στο άλλο άκρο. Είμαι ευτυχής που συνεργαστήκαμε. Ομως την ίδια ευτυχία μού προκάλεσε για ακόμα μία φορά η δουλειά με τη Σταυρούλα Σιάμου στην κίνηση και τον Ανρί Κεργκομάρ στη μουσική. Είμαστε μαζί από την αρχή. Διαμορφώνουμε τη δραματουργία. Κι επίσης οι δυο βοηθοί μου, πολλές φορές ηθοποιοί σε παραστάσεις που έχω σκηνοθετήσει, ο Γιάννης Κλίνης και η Ελίνα Ρίζου που μου έλυναν τα χέρια.
Και η συνεργασία σας με τους Res Ratio Network, ένα νέο δίκτυο καλλιτεχνών;
Είναι ένα πολύ ωραίο εγχείρημα των Νίκου Ηλία, Αρη Σερβετάλη, Εφης Μπίρμπα και Μιχαήλας Πλιαπλιά που εύχομαι ολόψυχα να πετύχει. Είναι ένας πυρήνας που στηρίζει πρακτικά, οργανωτικά και οικονομικά το ερευνητικό θέατρο όπως του αξίζει. Οχι σαν παρακλάδι, αλλά σαν πρωτεύον για τη συνέχιση του ίδιου του θεάτρου. Σε μια στιγμή που υπάρχει πολύ σοβαρή τρύπα - επικίνδυνη υπό πολλές έννοιες - και που ξαναρχίζει η άνθηση του ωχαδερφισμού και του θεάτρου πίστας. Το σέβομαι και το στηρίζω το εγχείρημα και ελπίζω να υπάρξει η ανταπόκριση που του πρέπει.

«Ο,τι πιο δύσκολο...»
«Το έργο είναι απολαυστικό», λέει ο Δ. Καραντζάς. «Παρ’ όλα αυτά, επισήμως είναι ό,τι πιο δύσκολο έχει πέσει στα χέρια μου. Φαινομενικά η δομή της παράστασης πολύ απλή, αλλά για να φτάσεις εκεί πρέπει να περάσεις τρομερά στάδια. Σου γλιστράει από όλες τις πλευρές. Κι αυτή είναι η γοητεία του. Οφείλεις όμως να βρεις πώς θα καταφέρεις να το μεταδώσεις. Ενας λόγος κι ένας ιδεολογικός προβληματισμός που οφείλει να ακουστεί και αυτό είναι πολύ δεσμευτικό και έχει μεγάλη ευθύνη».

INFO
«Τέφρα και σκιά» του Χάρολντ Πίντερ, στο θέατρο Ροές (Ιάκχου 16, Γκάζι, τηλ. 210-3474.312) από 26/10. Μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη. Σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς. Ερμηνευτές: Χρήστος Λούλης, Εύη Σαουλίδου

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από