Παράσταση: Στα όρη, στ’ άγρια βουνά

Γίνεται να μπούμε σε μια θεατρική αίθουσα και να νιώσουμε ότι βρισκόμαστε σε ένα χωριό μέσα στη φύση, με τις μυρωδιές και τους ήχους της; Να δούμε πώς είναι η φύση όταν ξημερώνει, όταν νυχτώνει, αλλά και πώς είναι η νύχτα στο δάσος; Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου καταφέρνει να βάλει σε αυτό το κλίμα μικρούς και μεγάλους θεατές με τη χρήση βίντεο από την αρχή μέχρι το τέλος της παράστασης «Τα ψηλά βουνά». Πρόκειται για το ομότιτλο βιβλίο του Ζαχαρία Παπαντωνίου, που χρησιμοποιήθηκε και ως πρώτο αναγνωστικό στη δηµοτική.  

ΜΑΘΗΤΗΣ ΚΑΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ. Ηταν ένα βιβλίο που ο σκηνοθέτης ήθελε να κάνει παράσταση εδώ και πέντε χρόνια. Ο ίδιος το έχει αγαπήσει πολύ ως μαθητής. «Δάσος, ξημερώνει, γίνεται απόγευμα, νυχτώνει, μεταφερόμαστε στο χωριό, στη στάνη, τα δέντρα κουνιούνται, τα σύννεφα ταξιδεύουν, τα πουλιά πετούν. Το βίντεο είναι ο περιβάλλων χώρος από την αρχή μέχρι το τέλος και όλο αυτό είναι ένας αυτόνομος ζωντανός κόσμος» λέει ο σκηνοθέτης. Είναι από τις πρώτες και από τις πιο όμορφες αναμνήσεις που έχει και μάλιστα από τις πρώτες του απόπειρες να γίνει αναγνώστης. «Κάποια στιγμή διάβασα ότι τα πρωτότυπα ήταν χαρακτικά του ίδιου του Ζαχαρία Παπαντωνίου κι έμεινα έκπληκτος. Μετά διάβασα ότι ήταν και ζωγράφος και είχε κάνει και μερικές εκθέσεις. Η τέχνη του, δε, προσπαθεί πάντα να αποτυπώσει τη φύση με έναν ιδιαίτερο χαρακτικό τρόπο και μερικά χρόνια αργότερα αυτά τα χαρακτικά άρχισαν να εμφανίζονται και στα πρώτα ελληνικά κόμικς. Η πρώτη αυτή τέχνη των κόμικς ξεκίνησε μέσα από τη μέθοδο της χαρακτικής. Εχω σπουδάσει κόμικς και είναι η μεγάλη μου αγάπη. Ηθελα να ανεβάσω “Τα ψηλά βουνά” ζωντανεύοντας τις εικόνες που έχει μέσα το βιβλίο και να μεταφέρω την αίσθηση της φύσης, αλλά μέσα από το μάτι αυτού του ανθρώπου (σ.σ. του Ζαχαρία Παπαντωνίου), μέσα από την προσπάθειά του να ζωγραφίσει τα δέντρα, τους πουρναρίτες, τα παιδιά, τα σπίτια και να δω αν μέσα από την τεχνοτροπία του μπορούμε να ζωντανέψουν και τον λόγο του».

Μια από τις σκηνές που του έχουν μείνει πολύ έντονα είναι αυτή με τις πατάτες. Κάπου μέσα στο βιβλίο λέει ότι έφτιαξαν τις πατάτες και δεν είχαν κρέας ακόμα, αλλά επειδή τις έφτιαξαν μόνοι τους ήταν πιο νόστιμες από όλα τα αρνιά του τσέλιγκα. «Είναι από αυτά που σου χαράζονται στο DNA σου και τα εγγόνια σου θα το έχουν μαζί τους. Από τότε, όποτε τρώω πατάτες, μου έρχεται αυτή η φράση στο στόμα ασυνείδητα. Νομίζω πως ό,τι σου αποτυπωθεί από μικρή ηλικία δεν φεύγει ποτέ».

info
«Τα ψηλά βουνά» του Ζαχαρία Παπαντωνίου, Θέατρο Ακροπόλ – Παιδική Σκηνή (Ιπποκράτους 9, τηλ. 210-3648.303). Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου. Παίζουν: Δηµήτρης Κουρούµπαλης, Αρης Τρουπάκης, Θανάσης  Δόβρης, Γρηγόρης Ποιµενίδης, Κλεοπάτρα Μάρκου, Σωτήρης Μεντζέλος, Γιώργος Σύρµας, Παντελής Φλατσούσης και Γιώργος Φλωράτος. Σάββατο στις 15.00, Κυριακή στις 11.30 & 15.00. Πληροφορίες: tapsilavouna.gr