Τα όπλα είναι στους πάγκους
Τόσο ο Τούντορ (αριστερά) όσο και ο Σίλβα προσεγγίζουν με φιλικό τρόπο και πειθώ τους παίκτες τους
Πριν από περίπου δέκα μήνες, συγκεκριμένα στις 3 Δεκεμβρίου 2014, το πρώτο μεταξύ τους ντέρμπι για τη σεζόν (2014-15) διεξήχθη στο Γ. Καραϊσκάκης. Στους πάγκους του γηπεδούχου Ολυμπιακού και του φιλοξενούμενου ΠΑΟΚ κάθονταν δύο προπονητές με εντελώς διαφορετικό προφίλ από εκείνους που σήμερα κρατούν την μπαγκέτα της ενορχήστρωσης. Ο 62χρονος Αγγελος Αναστασιάδης και ο 52χρονος Μίτσελ Γκονζάλεθ προσέδιδαν διαφορετικά πράγματα στο παιχνίδι των δύο αντιπάλων από νέες ιδέες, τολμηρές προσεγγίσεις και τακτικές λεπτομέρειες που θα έπρεπε να τηρούνται ως κανόνες απαράβατοι. Περισσότερο με τον λόγο και τις ομιλίες τους, αγγίζοντας με ικανότητα ανάτασης και αναπτέρωσης ηθικού τις ευαίσθητες ψυχολογικές χορδές των ποδοσφαιριστών, πέτυχαν κατά διαστήματα να παρουσιάσουν σύνολα τα οποία πέτυχαν σπουδαίες νίκες. Ωστόσο η δουλειά τους δεν χαρακτηρίστηκε από δημιουργικότητα, συνέπεια και συνέχεια, ενώ οι (άλλοτε ευεργετικές και άλλοτε αδικαιολόγητες) εμμονές τους σε πρόσωπα προκάλεσαν μέσα από τη φθορά της καθημερινής τριβής το ράγισμα των σχέσεων στα αποδυτήρια.
Οι τωρινοί απέχουν πολύ από το προαναφερθέν μοντέλο προπονητή. Τόσο ο 37χρονος Ιγκόρ Τούντορ όσο και ο 38χρονος Μάρκο Σίλβα προσεγγίζουν υπό διαφορετικό πρίσμα το ποδόσφαιρο αλλά και τις σχέσεις των αποδυτηρίων. Η φιλοσοφία τους υποστηρίζεται και καθοδηγείται από τη σιγουριά τής γνώσης που απαιτείται προκειμένου να εφαρμοστούν με επιτυχία οι τακτικές προσεγγίσεις τους. Αφού μελέτησαν τις δεξιότητες αλλά και τις αδυναμίες του ρόστερ, αφού επέλεξαν ποδοσφαιριστές για τους οποίους είχαν τη βεβαιότητα ότι μπορούν να υποστηρίξουν τις ιδέες τους, άρχισαν να εργάζονται με επιμονή και αυστηρότητα πάνω στο πλάνο τους. Δεν προσπάθησαν μέσα από προσωπικές επαφές να κερδίσουν εύνοιες, δεν πήραν τη δουλειά με σκοπό να επιβάλουν την εμμονή τους σε κάποιο σύστημα βγάζοντας λόγους μη ποδοσφαιρικούς στα αποδυτήρια για να το υποστηρίξουν οι παίκτες ή επιτρέποντας την ελευθερία κινήσεων και δράσεων την ώρα του αγώνα. Εκ του αντιθέτου, επέβαλαν την προπονητική σκέψη τους επιλέγοντας να εξηγήσουν σε καθέναν εκ των παικτών της ομάδας τον ρόλο για τον οποίο προορίζεται. Νέτα, σκέτα. Οι τεχνικοί οι οποίοι στηρίζονται περισσότερο σε προσεγγίσεις φιλικές και επαναστατικά λογύδρια και αφήνουν σε δεύτερη μοίρα την επιμονή σε θέματα τακτικής και λειτουργίας είναι πλέον ξεπερασμένοι, όσο καλοί κι αν είναι οι ατζέντηδες που τους προμοτάρουν ή όσο αγέρωχο και αν παραμένει το προφίλ τους λόγω του ότι υπήρξαν σπουδαίοι ως ποδοσφαιριστές (περίπτωση Μίτσελ). Επίσης το χιλιοειπωμένο «να κάνουμε τόπο στα νιάτα» δεν συνιστά βέβαιη επιτυχία, υπάρχουν νεαροί ηλικιακά προπονητές που μπορούν να το υποστηρίξουν και κάποιοι που δεν διαθέτουν την απαιτούμενη προσωπικότητα. Ο Τούντορ και ο Σίλβα έπεισαν πολύ γρήγορα το κοινό των ομάδων ότι αξίζουν τη στήριξη και ότι δικαίως πήραν τη δουλειά.