Η διεθνής γενιά της σύγχρονης ελληνικής τέχνης

Eίναι πολλοί οι έλληνες καλλιτέχνες οι οποίοι ζουν μεταξύ δύο ηπείρων, βιώνουν παράλληλες πραγματικότητες και παρουσιάζουν τα έργα τους εντός και εκτός της χώρας. Μάλιστα αυτό το διάστημα το έργο τους αποκτά διεθνείς αναφορές και προσελκύει την προσοχή επιμελητών μουσείων, ιδιοκτητών σημαντικών γκαλερί, φημισμένων συλλεκτών και αγοραστών. Η πρόσκληση συμμετοχής ενός καλλιτέχνη σε μια διοργάνωση του εξωτερικού ή η επιμέλεια ενός ειδικού προγράμματος είναι τα δείγματα της ένταξης των ελλήνων εικαστικών στη διεθνή αγορά της σύγχρονης τέχνης. Από αυτό το σημείο οπτικής, η εξωστρέφεια  λειτουργεί ως ένας μηχανισμός αξιολόγησης της ελληνικής τέχνης. Αυτή η διαδικασία είναι ανεξάρτητη από τις συνηθισμένες – και θεμιτές – προσπάθειες αυτοπροβολής, στις οποίες συνήθως καταφεύγουν πολλοί εικαστικοί για να προωθήσουν τη δουλειά τους στο εξωτερικό νοικιάζοντας οι ίδιοι χώρους εκθέσεων ή χρησιμοποιώντας τις  γνωριμίες τους – πολύ περισσότερο τα μέσα διευκόλυνσης που παρέχουν οι διπλωματικές μας αποστολές προκειμένου να στήσουν μια ατομική έκθεση κάπου στο εξωτερικό.

Αντίθετα οι προσκλήσεις από ιδρύματα τέχνης ή μουσεία και οι συνεργασίες τους με γκαλερί, στις λίστες των οποίων περιλαμβάνονται και ελληνικά ονόματα, αποτελούν σαφείς ενδείξεις και για την αγοραστική τους αξία. Για να υπάρχει όμως συνέχεια είναι καλύτερα, όπως λένε και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες της νομαδικής ζωής, να δουλεύεις κάπου εκεί στα ξένα. Μεταξύ Αμερικής – κατά προτίμηση στη Νέα Υόρκη και στο Λος Αντζελες -, αλλά και Βορειοκεντρικής Ευρώπης. Αφού προηγουμένως έχουν κλείσει έναν κύκλο σπουδών και διαμονής στο Παρίσι, το Λονδίνο ή το Μιλάνο δημιουργώντας γνωριμίες και επαφές με τους ανθρώπους – κλειδιά στην αγορά της τέχνης.

ΑΠΟ ΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ ΩΣ ΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ. Από αυτήν την περιπλάνηση επέστρεψε για λίγες ημέρες στην Αθήνα ο Γιάννης Βαρελάς για να παρουσιάσει στην γκαλερί Breeder στον Κεραμεικό τους πίνακες «New Flags for new countries»: συνέχεια ζωγραφικών έργων μεγάλων διαστάσεων που ξεκίνησε στο Λος Αντζελες. «Πιστεύω ότι οι άνθρωποι που αγοράζουν σοβαρά τέχνη ενδιαφέρονται να αγοράσουν συστήματα ιδεών, ως αποτέλεσμα  διανοητικής εργασίας. Ανοίγουν έναν διάλογο με τον καλλιτέχνη παρακολουθώντας την εξέλιξη της δουλειάς του και δεν θεωρώ ότι είναι μόνο εμπορική σχέση» εξηγεί ο ίδιος καθώς το δρομολόγιό του συνεχίζεται προς τη διοργάνωση Frieze  του Λονδίνου στα μέσα Οκτωβρίου. Παράλληλα προετοιμάζει για τον Μάρτιο την πρώτη του ατομική έκθεση στη Νέα Υόρκη. Ενώ το βίντεο της περφόρμανς που έκανε στην αθηναϊκή γκαλερί θα το παρουσιάσει στην προσεχή Art Basel της Ελβετίας.  

Ο επιμελητής της φετινής Μπιενάλε Τέχνης της Λυών Ραλφ Ρούγκοφ ανέθεσε στον Ανδρέα Λώλη να συμμετάσχει με μια σειρά νέων γλυπτικών εγκαταστάσεων στην κεντρική έκθεση με θέμα «La vie moderne» (Μοντέρνος βίος). Ενώ ο αρχιτέκτονας και επιμελητής Ανδρέας Αγγελιδάκης συνεπιμελείται στο Μιλάνο τη μεγάλη διεθνή έκθεση τέχνης και αρχιτεκτονικής αφιερωμένη στο ιταλικό αρχιτεκτονικό γραφείο Superstudio που οι ριζοσπαστικές ιδέες του επηρέασαν από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 το ντιζάιν και τη σύγχρονη τέχνη. Ο Αγγελιδάκης προσκαλεί έλληνες καλλιτέχνες όπως οι Κωστής Βελώνης, Αλεξάνδρα Μπαχτέτση, Αγγελος Πλέσσας, Ραλλού Παναγιώτου να αναπτύξουν μέσα από τα έργα τους τη σχέση τους με τις επιδραστικές θεωρίες της κολεκτίβας Superstudio. Η δουλειά της Ραλλούς Παναγιώτου, η οποία ζει μεταξύ Γλασκώβης και Αθήνας, θα παρουσιαστεί και στο Λονδίνο τον ερχόμενο Μάρτιο στην Τέιτ Μπρίτεν.

Στο Λονδίνο, στη Σερπαντάιν Γκάλερι, ο Χριστόδουλος Παναγιώτου παρουσιάζει την περφόρμανς – χορογραφία του «Πεθαίνοντας στη σκηνή».

Οι εγκαταστάσεις, τα κολάζ και τα βίντεο της Χάρης Επαμεινώνδα ταξιδεύουν από το καλοκαίρι στη Νέα Υόρκη, στη Γένοβα, στην Πράγα, στο Λονδίνο, ενώ πριν από ημέρες ξεκίνησε η ατομική της έκθεση στο Παρίσι στον οργανισμό Λε Πλατό – Φρακ Ιλ Ντε Φρανς. Επίσης, η Χριστιάνα Σούλου με τις λεπτές γραμμές των σχεδίων της δείχνει έως τα μέσα Οκτωβρίου στην ιστορική Γκαλερί ντε Φρανς στο Παρίσι τη δουλειά της που έχει αφετηρία  τα «Τρομερά παιδιά» του Ζαν Κοκτό, δημιουργώντας μορφές από έναν νέο δικό της κόσμο. Στα μέσα Ιανουαρίου θα συνεχίσει το ταξίδι της παρουσιάζοντας στην γκαλερί της Σέιντι Κόουλς στο Λονδίνο ένα νέο κεφάλαιο της ιδιαίτερης ζωγραφικής της.

Η δημιουργία οπτικού δοκιμίου και η έντυπη αποτύπωσή του απασχόλησαν τον Στέφανο Τσιβόπουλο και τον Αριστείδη Αντωνά. Ο Τσιβόπουλος, μεταξύ Αμστερνταμ και Νέας Υόρκης, συγκέντρωσε σελίδες και φωτογραφίες από ελληνικές εφημερίδες των τελευταίων χρόνων έως τις απεικονίσεις  της ελληνικής κρίσης και συνέθεσε την έκδοση «Archive Crisis». Ο Αριστείδης Αντωνάς, εκτός από την αρχιτεκτονική του ταυτότητα, αναπτύσσει και την εικαστική του δουλεύοντας μεταξύ Αθήνας, Βόλου και Βερολίνου την επανεπιμέλεια και τον σχεδιασμό μιας έκδοσης στα αγγλικά ενός ηλεκτρονικού βιβλίου για την πολεοδομία του φόνου, που αποτελεί συνέχεια της δουλειάς που είχε κάνει στα ελληνικά για την πόλη της  Θεσσαλονίκης.