Από τα μέσα του 19ου αιώνα

H ύπαρξη νερού στον Αρη απασχολεί τη διεθνή κοινή γνώμη από τα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1977, όταν ο Κόκκινος Πλανήτης πλησίασε όσο πιο κοντά γινόταν τη Γη (δηλαδή σε απόσταση 56 εκατομμυρίων χιλιομέτρων), ο ιταλός αστρονόμος Τζοβάνι Σκιαπαρέλι τον παρατήρησε εντατικά και έφτιαξε χάρτες για την επιφάνειά του με λεπτομέρειες όπως ένα δίκτυο καναλιών.

Αλλοι έφτιαξαν χάρτες που εμφανίσθηκαν να δείχνουν αυτά τα κανάλια σε ευθείες γραμμές – δημιουργώντας φήμες ότι ήταν τεχνητά κανάλια που «κάποιοι» είχαν φτιάξει.

Ο αμερικανός αστρονόμος Πέρσιβαλ Λόουελ ήταν ο πρώτος που παρουσίασε την άποψη ότι ο Αρης αποτελεί το σπίτι ενός νοήμονα πολιτισμού και τα κανάλια ήταν η απόδειξη. Συνέγραψε σχετικά βιβλία: «Αρης» το 1895, «Ο Αρης και τα κανάλια του» το 1906 και «Ο Αρης και η ύπαρξη ζωής» το 1908. Το 1897 ο Χέμπερτ Γουέλς έγραψε το μυθιστόρημα «Ο πόλεμος των Κόσμων» – φαντάστηκε τι θα συνέβαινε εάν οι Αρειανοί παρατούσαν την προσπάθεια να υδροδοτήσουν τον πλανήτη τους που πέθαινε και αποφάσιζαν να εισβάλουν στη Γη.