Εθνικές ομάδες μόνες ψάχνουν

Οι ομάδες με το εθνόσημο σε ιστορικό σταυροδρόμι. Από τη μια, η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2004 έχει απολέσει ολοκληρωτικά πλέον τα στοιχεία που την οδήγησαν στην κορυφή και τη διατήρησαν εκεί για πάνω από μία δεκαετία. Από την άλλη, η «επίσημη αγαπημένη» με τα δύο Ευρωμπάσκετ και τις διακρίσεις σε μεγάλες διοργανώσεις αναζητεί νέα αγωνιστική ταυτότητα μετά και την αποχώρηση του ηγέτη της Βασίλη Σπανούλη.

Τα αποδυτήρια. Στην Εθνική Ποδοσφαίρου αποτελεί κοινή παραδοχή όσων πέρασαν το κατώφλι της τα τελευταία 13 χρόνια πως το μυστικό της επιτυχίας της ομάδας μέχρι και το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας βρισκόταν στα αποδυτήρια. Το πιστοποιούν όλοι οι διεθνείς ποδοσφαιριστές, οι οποίοι κλήθηκαν αρχικά επί των ημερών του γερμανού τεχνικού Οτο Ρεχάγκελ και αργότερα του Πορτογάλου Φερνάντο Σάντος. Ο «Ρεχακλής» ήταν ο πρώτος που έκλεισε την πόρτα των αποδυτηρίων στους παράγοντες της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, απομακρύνοντας από την ομάδα κάθε ενοχλητικό στοιχείο που ήθελε να έχει θέση και λόγο για οτιδήποτε σχετιζόταν με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα. Μέχρι τότε η Εθνική ήταν ξέφραγο αμπέλι, ποτισμένη από τον οπαδικό φανατισμό και διχασμένη σε Πράσινους, Κόκκινους, Κίτρινους, Βόρειους και Νότιους. Ηταν ένα σύνολο δίχως κανόνες, πειθαρχία, ομαδικό πνεύμα. Ο Γερμανός ήρθε, είδε, αντιλήφθηκε το νοσηρό περιβάλλον και κλειδαμπάρωσε τα αποδυτήρια. Απομόνωσε την ομάδα, χτίζοντας μέρα με την ημέρα ένα μοναδικό team spirit που αποτέλεσε το βασικό συστατικό της ανέλπιστης και ανεπανάληπτης κατάκτησης του Euro της Πορτογαλίας το 2004. Το στοιχείο αυτό διατηρήθηκε και αναπτύχθηκε ακόμη περισσότερο αργότερα υπό την τεχνική καθοδήγηση του Σάντος, ο οποίος υπήρξε πολύ πιο δίκαιος στις κλήσεις του από τον Ρεχάγκελ, επιλέγοντας τους καλύτερους και όχι εκείνους με τους οποίους είχε καλύτερη σχέση. Κάπως έτσι η εθνική ομάδα επί μία δεκαετία βρέθηκε στην ελίτ του παγκόσμιου ποδοσφαίρου με τρεις παρουσίες σε Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα (2004, 2008, 2012), έναν τίτλο που δεν έχουν κατακτήσει άλλες κι άλλες υπερδυνάμεις της Γηραιάς Ηπείρου, μια πρόκριση στις 8 και δύο αξιοπρεπείς παρουσίες στα Παγκόσμια Κύπελλα του 2010 και του 2014.

H κατάρρευση. Και ύστερα κατέφθασαν οι βάρβαροι. Χρειάστηκαν μόλις λίγες εβδομάδες για να καταρρεύσει ένα οικοδόμημα που χτιζόταν με μεράκι, μπόλικο ιδρώτα και αρκετό ρομαντισμό επί δώδεκα χρόνια. Το συμβόλαιο του Φερνάντο Σάντος δεν ανανεώθηκε από τη διοίκηση του πρώην προέδρου Γιώργου Σαρρή, όπως επίσης συνέβη με τον τεχνικό διευθυντή και μέλος της χρυσής γενιάς του 2004 Τάκη Φύσσα αλλά και με τον στενό συνεργάτη του Πορτογάλου Λεωνίδα Βόκολο. Σταδιακά αποδομήθηκε η ομάδα γύρω από την ομάδα. Παράλληλα αποχώρησαν και παίκτες-σύμβολα όπως ο Γιώργος Καραγκούνης και ο Κώστας Κατσουράνης, ενώ για διαφορετικούς λόγους έπαψαν να αποτελούν μέλη της Εθνικής τους τελευταίους μήνες πολύτιμοι ποδοσφαιριστές όπως ο Γιώργος Σαμαράς, ο Δημήτρης Σαλπιγγίδης, ο Φάνης Γκέκας, ο Γιάννης Μανιάτης. Η νέα γενιά διεθνών δεν μπόρεσε να αντέξει το βάρος της φανέλας. Η Εθνική έπαψε να είναι ομάδα. Η Γαλανόλευκη έγινε ξανά κέντρο διερχομένων καθώς παρεισέφρησαν σε αυτήν διάφοροι παρατρεχάμενοι, μανατζαραίοι, άσχετοι με το αντικείμενο. Το άλλοτε άβατο των αποδυτηρίων καταλύθηκε, το μέταλλο χάθηκε, το DNA της πιο σκληροτράχηλης ευρωπαϊκής ομάδας αλλοιώθηκε και μέχρι να το αντιληφθεί ο νεοπροσληφθείς ομοσπονδιακός τεχνικός Κλάουντιο Ρανιέρι, η κατάρρευση είχε επέλθει. Ακολούθησε η νέμεσις (με τον αποκλεισμό από το Euro της Γαλλίας) για την κατάλυση κάθε ποδοσφαιρικής λογικής από τη διοίκηση της ΕΠΟ και τον Ιταλό Νέρωνα. Η πρόσληψη του Καραγκούνη σε ρόλο τεχνικού διευθυντή και αργότερα του πολύπειρου Σέρχιο Μαρκαριάν ως αντικαταστάτη του Ρανιέρι δεν μπόρεσαν να βγάλουν την ομάδα από τη δίνη στην οποία έπεσε.

ΣΟΥΣΤΕΡ. Οι διοικητικές παλινωδίες συνεχίστηκαν (με την άκομψη αποπομπή Καραγκούνη) επί των ημερών του νέου προέδρου Γιώργου Γκιρτζίκη, ο οποίος πλέον αναζητεί – όπως λέγεται από το περιβάλλον του – έναν νέο Ρεχάγκελ για να οδηγήσει την ομάδα στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας το 2018.

Ο 55χρονος θρύλος του γερμανικού ποδοσφαίρου Μπερντ Σούστερ είναι το φαβορί για τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού. Σύμφωνα με τη διοίκηση Γκιρτζίκη, ο άλλοτε κόουτς της Ρεάλ Μαδρίτης, της Μπεσίκτας και της Μάλαγα αποτελεί τον ιδανικό Γερμανό που θα βάλει τάξη στην εθνική ομάδα. Αναμένεται στην Αθήνα για το τελικό ραντεβού με τον πρόεδρο της ΕΠΟ, όμως το βασικό ζητούμενο παραμένει άλλο: αν υπάρχει πραγματική βούληση από τη διοίκηση για να ξαναγίνουν τα αποδυτήρια της Εθνικής το άβατο του παρελθόντος.