Ο «βασιλιάς της Ισπανίας» παίζει ποπ

Αν η μουσική μπορεί να απογειώσει τον άνθρωπο, τότε οι His Majesty the King of Spain διάλεξαν τον κατάλληλο τόπο για την αποψινή τους συναυλία: το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών.

Η τετραμελής μπάντα συμμετέχει στο πολιτιστικό πρόγραμμα Fly me to the Moon, μια πολυδιάστατη εκδήλωση που περιλαμβάνει καλλιτεχνικά δρώμενα από δημοφιλή σχήματα και γνωστούς καλλιτέχνες, ανοίγοντας τις μουσικές της αποσκευές που κρύβουν indie ροκ ήχους. «Μου φαίνεται ωραία φάση και θα είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο, σουρεάλ, έως και εκκεντρικό κατά κάποιον τρόπο το να παίζεις μέσα στο αεροδρόμιο» παραδέχεται ο Νεκτάριος Κουβαράς, η ψυχή του συγκροτήματος.

Ο ίδιος ξεκίνησε να βγάζει τη μουσική του από το 2008 και δύο χρόνια αργότερα προχώρησε στη δημιουργία του συγκροτήματος.

«Το όνομά του προέκυψε από το κομμάτι “King of Spain” της μπάντας που λέγεται Galaxy 500. Μιλάει για κάποιον που νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς της Ισπανίας, άτρωτος και πολύ δυνατός. Αργότερα έμαθα ότι το κομμάτι αυτό είναι εμπνευσμένο από το “Ημερολόγιο ενός τρελού”» αναφέρει ο ίδιος. Από τότε μέχρι σήμερα το συγκρότημα έχει αλλάξει σύνθεση δύο φορές, ενώ σήμερα ζει και βασιλεύει με τον Νεκτάριο στην κιθάρα και στο τραγούδι και τους Βασίλη Μητσάκη στο μπάσο, Δημήτρη Στεργίου στα τύμπανα και Δημήτρη Παπαδόπουλο στην τρομπέτα.

Ο ήχος τους συνδυάζει ετερόκλητα μουσικά στοιχεία, από μπλουζ και φολκ μελωδίες μέχρι 60s, indie, σερφ και αμερικάνα. «Αν έπρεπε να δώσω κάποιον χαρακτηρισμό της μουσικής μας θα ήταν εναλλακτική ποπ. Αλλά αυτός είναι πολύ ευρύς όρος και περιγράφει μόνο τη γενικότερη αισθητική προσέγγιση που έχω πάντα στη σύνθεση» δηλώνει ο Νεκτάριος.

Το ευρύ κοινό τούς έμαθε τον χειμώνα του 2012 μέσα από την ιδιαίτερη διασκευή του τραγουδιού «Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα» του Στράτου Διονυσίου (στίχοι Λευτέρη Παπαδόπουλου, μουσική Χρήστου Νικολόπουλου).

«Η διασκευή προέκυψε εντελώς τυχαία. Εκείνη την περίοδο με τον μπασίστα μας ακούγαμε πολύ τον δίσκο “Bossanova” των Pixies. Μιας και το “Με σκότωσε” μου αρέσει πολύ και είναι πολύ ατόφια σύνθεση που θα μπορούσε να σταθεί ακόμα κι αν το παίξει κανείς με άλλη ενορχήστρωση, είπαμε να το πειράξουμε, επηρεασμένοι από τον δίσκο των Pixies» θυμάται. Κάπως έτσι ήρθε και η αναγνώριση, κατά λάθος!

«Ολα ξεκίνησαν όταν ένας γνωστός μου που δουλεύει σε δισκογραφική και είναι DJ στην Πάτρα μού ζήτησε να του στείλω το κομμάτι γιατί το έπαιζε από ένα απόσπασμα που είχε γράψει ο ίδιος στο κινητό. Το είχαμε παίξει για πρώτη φορά live στην παρουσίαση του δίσκου. Μάλιστα, έκατσε και έφτιαξε μόνος του την εισαγωγή με τα τύμπανα γιατί στην αρχική ηχογράφηση ακούγομαι εγώ να μιλάω και να λέω “έχει ζέστη”. Σιγά σιγά η διασκευή βρήκε τον δρόμο της στο ραδιόφωνο» καταλήγει.

Παρ’ όλα αυτά, έχει ένα παράπονο. «Γίναμε γνωστοί από τη διασκευή που μας προσδιορίζει αλλά είναι παράξενο γιατί αφενός δεν το επιδιώξαμε καθόλου, το κάναμε για πλάκα, ένα κομμάτι που μας αρέσει σ’ ένα άλλο ύφος που μας αρέσει και δεν περιμέναμε να γίνει τίποτε στην πραγματικότητα. Επίσης είμαστε πολλά χρόνια πριν από αυτό, έχουμε βγάλει δίσκο με τίτλο “Hyena” την ίδια περίοδο, είχαμε ένα άλλο κομμάτι που είχε παιχτεί στο ραδιόφωνο».