Η μεταγραφή ενός απογοητευμένου

Οπως σε οποιαδήποτε ομαδική δραστηριότητα, έτσι και στο ποδόσφαιρο δεν δικαιούσαι να λειτουργείς ατομικά, εγωιστικά, ασυνείδητα. Πόσω μάλλον όταν από αυτή κερδίζεις χρήματα, άρα υποχρεούσαι να την αντιμετωπίζεις (και να σέβεσαι) ως επαγγελματίας. Ο Σουηδός Τζίμι Ντουρμάζ είχε ομολογουμένως χάσει τον προσανατολισμό του. Αφίχθη πέρυσι το καλοκαίρι στον Ολυμπιακό όντας εν ενεργεία διεθνής με την εθνική ομάδα της χώρας του, όμως ύστερα από μερικούς μήνες θύμιζε αδιάφορο μισθοφόρο ο οποίος είχε παρατήσει κάθε προσπάθεια εξεύρεσης κινήτρου και λειτουργούσε ως ένας βαρυποινίτης του ποδοσφαίρου, περιμένοντας να περάσουν οι ημέρες της αποφυλάκισης προκειμένου να αλλάξει επαγγελματική στέγη.

Σαφώς ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση στην οποία είχε περιέλθει έφερε και η ομάδα, άλλωστε κατά την περσινή περίοδο οι Ερυθρόλευκοι βίωσαν διαφόρων ειδών αντιφατικές καταστάσεις, στερήθηκαν ηρεμίας στα αποδυτήρια και ταλαιπωρήθηκαν από την αδυναμία δύο προπονητών (Μίτσελ αρχικά και Περέιρα στη συνέχεια) να εμπνεύσουν τους περισσότερους παίκτες της ομάδας. Ενας από αυτούς ήταν και ο 26χρονος Ντουρμάζ. Από ένα διάστημα και μετά για εκείνον έμοιαζαν περισσότερο σημαντικά η φράντζα στο μαλλί και πώς θα τη δέσει πάνω από το κεφάλι του, τα τατουάζ, οι νυχτερινές έξοδοι, η καλοπέραση γενικότερα. Τη χαρά του παιχνιδιού την έβρισκε ξανά κάθε φορά που επέβαινε σε αεροπλάνο προκειμένου να ενσωματωθεί σε αποστολές της Εθνικής Σουηδίας και να αγωνιστεί με τη φανέλα της. Μάλιστα έπαιζε καλά! Τόσο καλά που σε κάθε επιστροφή οι άνθρωποι του Ολυμπιακού είχαν την κρυφή ελπίδα ότι θα καταφέρει να παρουσιάσει ανάλογο πρόσωπο. Εδειχνε να το επιζητά και ο ίδιος, ώσπου έπειτα από μια – δυο προπονήσεις συνειδητοποιούσε ότι και χρόνο συμμετοχής να έπαιρνε, αυτός θα του δινόταν για ρόλο που δεν του ταίριαζε.

Η επιμονή της χρησιμοποίησής του στο δεξί φτερό της επίθεσης αποτελούσε ακόμα έναν βασικό λόγο ξενερώματος, πέραν του παραγκωνισμού του σε τακτά διαστήματα. Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που παίζουν με το ίδιο κέφι και καταβάλλουν την ίδια προσπάθεια ανεξαρτήτως ρόλου. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που όταν δεν νιώθουν ότι μπορούν να προσφέρουν τα παρατάνε ή δουλεύουν στο ρελαντί. Ο Ντουρμάζ μάς έπεισε σε μεγάλο βαθμό ότι ανήκει στη δεύτερη κατηγορία, όμως φέτος δείχνει να το αντιμετωπίζει αλλιώς.

Παρά το γεγονός ότι ο προπονητής Μάρκο Σίλβα τον «έκοψε» από τη λίστα του Τσάμπιονς Λιγκ, μολονότι δεν έγινε η μεταγραφή στην Τουρκία που τόσο επιζητούσε, ο Σουηδός αποφάσισε να σουλουπωθεί και να προσπαθήσει, ειδικά όταν κατάλαβε ότι ο Πορτογάλος τον υπολόγιζε για τη φυσική θέση του, αυτή του αριστερού εξτρέμ. Ηδη σε τέσσερις αγώνες πρωταθλήματος έχει πετύχει όσα γκολ (2) σημείωσε σε 19 ματς της περασμένης σεζόν, ενώ μετράει μία ασίστ παραπάνω (2 συνολικά) από τη μία και μοναδική που έδωσε πέρυσι! Μια μεταγραφή που χαμογελάει στον Ολυμπιακό από το πουθενά.