Μαγνήτης ψηφοφόρων και εκτός Αριστεράς

Είναι αναμφίβολα το κεντρικό πρόσωπο της νεοσύστατης Λαϊκής Ενότητας σε αυτήν τη σύντομη προεκλογική περίοδο. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου, χωρίς καν να είναι μέλος του κόμματος αλλά μια απλή συνεργαζόμενη, βρίσκεται πάντα δίπλα στον επικεφαλής της παράταξης Παναγιώτη Λαφαζάνη. Ορισμένες φορές δείχνει και να τον προσπερνάει. Είναι άλλωστε πανταχού παρούσα. Στις συνεντεύξεις Τύπου, στα μέσα ενημέρωσης και στις συγκεντρώσεις που πραγματοποιούνται ανά την Ελλάδα. Για ποιον λόγο όμως η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει αυτή την ειδική μεταχείριση, την οποία μάλιστα δεν καλοβλέπουν και αρκετοί από τους συμμάχους; Υπάρχει όντως μια άτυπη διαρχία; Ποιες είναι οι προσδοκίες της πρώην Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ από αυτή τη συνεργασία;

Το μόνο βέβαιο είναι πως και οι δύο πλευρές περιμένουν να έχουν αμοιβαίο όφελος. Η μεν Κωνσταντοπούλου να παραμείνει στην κεντρική, αντιμνημονιακή πολιτική σκηνή, το δε κόμμα εκλογικά οφέλη.

Η απάντηση που δίνουν πάντα τα κορυφαία στελέχη της Λαϊκής Ενότητας όταν ρωτούνται για το φαινόμενο Ζωή τείνει να καταντήσει μονότονη. «Δεν είμαστε αρχηγοκεντρικό κόμμα. Εχουν λόγο όλοι, η μάχη δίνεται σε όλα τα μέτωπα και συμμετέχουν όλοι με τον τρόπο που μπορούν. Αυτό συμβαίνει, τίποτα άλλο».

Σίγουρα ορισμένα γνωστότερα στελέχη, όπως ο Στάθης Λεουτσάκος, η Νάντια Βαλαβάνη και ο Κώστας Λαπαβίτσας έχουν αυξημένες αρμοδιότητες.

Κανένας όμως από τους παραπάνω δεν επελέγη για βασικός ομιλητής στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση, τη στιγμή μάλιστα που ο ίδιος ο επικεφαλής Παναγιώτης Λαφαζάνης και το ιστορικό στέλεχος της Αριστεράς Μανώλης Γλέζος απηύθυναν έναν απλό χαιρετισμό. Αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός πως η Ζωή Κωνσταντοπούλου ουδέποτε έχει ταχθεί ανοιχτά υπέρ της εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη, κάτι που αποτελεί τη βασική προγραμματική θέση του κόμματος, τότε καταλαβαίνει πως στη συγκεκριμένη συνεργασία υπάρχουν και άλλες προεκτάσεις.

ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΡΕΙΣΜΑΤΑ. Η βασικότερη όλων δεν είναι άλλη, παρά η προσπάθεια να έρθουν πιο κοντά στη Λαϊκή Ενότητα ψηφοφόροι που δεν ανήκουν στην παραδοσιακή Αριστερά. Θεωρούν ότι η Ζ. Κωνσταντοπούλου έχει πολιτικά ερείσματα σε χώρους στους οποίους οι ίδιοι δεν έχουν. Από απολιτίκ ψηφοφόρους που γοητεύονται με τον καταγγελτικό της λόγο μέχρι απογοητευμένα μικροαστικά στρώματα που την τελευταία τριετία είχαν στραφεί στην Ακρα Δεξιά.

Επίσης, γνωρίζουν πως η Πρόεδρος της Βουλής αποτελεί το πλέον προβεβλημένο πρόσωπο της αντιμνημονιακής πλευράς. Με δεδομένη τη μέτρια δημοσκοπική καταγραφή, έχει αποφασιστεί να της δοθεί περισσότερος χρόνος. Κάθε άλλο παρά τυχαία μπορεί να θεωρηθεί η παρουσία της τόσο στις συνεντεύξεις Τύπου όσο και στις συγκεντρώσεις σε αρκετές πόλεις της περιφέρειας, ακόμη και εκεί όπου επικεφαλής των ψηφοδελτίων είναι κορυφαία στελέχη ή βουλευτές που αποχώρησαν πρόσφατα από τον ΣΥΡΙΖΑ και το κόμμα διεκδικεί με αξιώσεις βουλευτική έδρα.

Ακόμη και η τηλεοπτική της παρουσία είναι διαφορετική από εκείνες των υποψηφίων βουλευτών όλων των κομμάτων. Η Ζ. Κωνσταντοπούλου δεν εμφανίζεται ποτέ σε πάνελ με συνομιλητές. Δίνει πάντα συνεντεύξεις μόνη της, όπως συμβαίνει με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Η ΘΕΣΗ. Ορισμένα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας αναφέρουν ότι η παρουσία της Προέδρου της Βουλής στις λίστες τους έχει έναν ευκαιριακό χαρακτήρα. Ολοι θα βγουν ωφελημένοι από αυτή τη συνεργασία, έστω και αν στο μέλλον οι δρόμοι τους χωρίσουν. Σίγουρα της αναγνωρίζουν συνεπή αντιμνημονιακή στάση, όμως δεν πιστεύουν ότι η ίδια θα αρκεστεί στο να είναι μια απλή βουλευτίνα. Την ίδια ώρα, οι παράλληλες πολιτικές της κινήσεις δεν περνούν απαρατήρητες από αρκετούς στην Κάνιγγος. Θεωρούν την ενέργειά της να συνυπογράψει μαζί με τον Γιάνη Βαρουφάκη, τον Οσκαρ Λαφοντέν, τον Ζακ Μελανσόν και τον Στέφανο Φασίνα το λεγόμενο «Σχέδιο Β για την Ευρώπη» ως προάγγελο για τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα.