«Ασε τον Ντράγκιτς πάνω μου, τα παιδιά θέλουν ανάσες»

Ζάγκρεμπ. Τις τελευταίες ώρες ο Νικ Καλάθης δείχνει κυριευμένος από διπλή ανυπομονησία. Οχι μόνο γιατί πλησιάζει ο πρώτος νοκάουτ της Εθνικής, αλλά γιατί από αύριο θα έχει τις ελεύθερες ώρες στην αγκαλιά του τα δύο πιο αγαπημένα του πρόσωπα, που θα τον συντροφεύουν ώς το τέλος – θέλει ο ίδιος να πιστεύει – της διαδρομής.

«Βλέπω τη γυναίκα και τα παιδιά του Βασίλη (Σπανούλη), του Νίκου (Ζήση), του Γιάννη (Μπουρούση) και ζηλεύω με την καλή έννοια. Η αναμονή μου, όμως, τελειώνει. Την Παρασκευή έρχονται η σύζυγός μου και ο μικρός! Θα παίξω, λοιπόν, και για αυτούς στη Λίλλη και ελπίζω να τους κάνω υπερήφανους» εκμυστηρεύτηκε μιλώντας στα «ΝΕΑ» ο 26χρονος γκαρντ, που όχι μόνο ξεκινά ως βασικός πόιντ γκαρντ στα ματς της Εθνικής, αλλά αποτελεί ένα πολυεργαλείο (μ.ό. 10 π., 2 ρ., 5 ασ. σε 24,3′ συμμετοχής) στα χέρια του Φώτη Κατσικάρη με έφεση κυρίως στις δύσκολες αμυντικές αποστολές.     

Δεν είναι τυχαίο ότι μόνος του ζήτησε χθες να αναλάβει το μαρκάρισμα του κορυφαίου παίκτη της Σλοβενίας Ζόραν Ντράγκιτς, κάτι που μνημόνευσε εντυπωσιασμένος και ο προπονητής του. «Αν κάποιος θέλει να πάρει δύο ανάσες, για παράδειγμα ο Σπανούλης, ο οποίος κάνει τόσο πολλά για μας δημιουργώντας και αναλαμβάνοντας τις μεγαλύτερες ευθύνες στο σκοράρισμα, πρέπει να βγει κάποιος μπροστά για να τον ξεκουράσει. Είπα, λοιπόν, στον κόουτς: “Ασε με να αναλάβω τον Ντράγκιτς για να πάρουν ανάσες κάποια παιδιά”. Αύριο – μεθαύριο θα χρειάζομαι εγώ ή ένας άλλος συμπαίκτης μου αυτές τις ανάσες. Τότε θα μπει μέσα ο Ζήσης ή ο Αντετοκούνμπο ή ο Καϊμακόγλου για να κάνει τη δουλειά» υπερθεμάτισε ο γκαρντ του Παναθηναϊκού, αποδεικνύοντας ότι ένας παίκτης ξεχωρίζει όταν είναι καλός συμπαίκτης και όχι απλά καλός παίκτης.

«Αυτά τα παιδιά είναι η παρέα μου. Με τον Σπανούλη, τον Ζήση, τον Γιώργο (Πρίντεζη), τον Κουφό παίζουμε μαζί 4-5 χρόνια. Πλέον γνωριζόμαστε πολύ καλά και ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να αξιοποιήσουμε ο ένας τα χαρακτηριστικά του άλλου. Η αλήθεια είναι ότι αντιμετωπίσαμε κάποιες δυσκολίες στους φιλικούς αγώνες, αλλά μέρα με τη μέρα και ειδικά τώρα, που μπήκαμε στη διοργάνωση, παιχνίδι με το παιχνίδι, αρχίζουμε να βρίσκουμε τον βηματισμό μας ως ομάδα και να αποδίδουμε βάσει της ποιότητας και του βάθους που διαθέτουμε. Βελτιωνόμαστε και αυτό βγαίνει στο παρκέ, όπου έχουμε αντιμετωπίσει διαφορετικές σχολές μπάσκετ και έχουμε βγει νικητές. Και για να μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλό μου, ήμουν σίγουρος μέσα μου, το ήξερα ότι όταν θα έπρεπε, θα ήμασταν μια χαρά. Δεν φοβήθηκα ποτέ για την Εθνική» αποκάλυψε στα «ΝΕΑ» ο πρώην παίκτης των Μέμφις Γκρίζλις.