Οι άλλες ταινίες

Ψηφιακές βέσπες

«Κωδικό όνομα UNCLE»: Τη σειρά τη γνωρίσαμε στην ελληνική τηλεόραση πριν από πολλά χρόνια και κρατά από τη δεκαετία του ’60. Συνετά ο Γκάι Ρίτσι δεν μεταθέτει τη δράση στο σήμερα, αλλά αφήνει τους δύο ήρωες (τον Σόλο, πράκτορα της CIA, και τον Κουριάκιν, πράκτορα της KGB) να αλωνίζουν στο «swinging London», και η όμορφη χρήση τής τότε ευρωπαϊκής ποπ (η στιγμή όπου ακούγεται το «Che vuole questa musica stasera» του Πεπίνο Γκαλιάρντι είναι για πολλά repeat) σε γοητεύει. Μαζί όμως με τις βέσπες – και τις ανάλογες φορεσιές – έχεις να αντιμετωπίσεις μια κάπως μπερδεμένη (και μηχανιστική) ίντριγκα και ένα πλήθος ψηφιακών εφέ που νερώνουν την όμορφη ρετρό ατμόσφαιρα.

Βαθμοί: 4

Αγαπημένοι και γερασμένοι

«Ταξίδι στην Αλαμπάμα»: Εκ πρώτης όψεως, μοιάζει με κάτι που θες να δεις: Από τη μια, ο Ρόμπερτ Ρέντφορντ εδώ στον ρόλο ενός συνταξιούχου συγγραφέα που αποφασίζει να περπατήσει το μονοπάτι μήκους 2.200 μιλίων στα Απαλάχια Ορη, μια από τις πιο άγριες και παρθένες ομορφιές της Αμερικής. Δίπλα του, ο συνοδοιπόρος και κολλητός του Κατζ – δηλαδή ο Νικ Νόλτε. Καυστικός και απογοητευμένος ο πρώτος, πλακατζής και αναρχικός ο δεύτερος.

Και η όποια απόλαυση που προκύπτει από την ταινία σταματά στο «γεγονός» της συνάντησής τους. Το δε ταξίδι στα Απαλάχια Ορη έρχεται λίγο πριν από το τέλος – κι εμείς δεν πολυενδιαφερόμαστε πια. Εντελώς διακοσμητική η παρουσία της Εμα Τόμσον.

Βαθμοί: 4

Για «προετοιμασμένους»

«Polk»: Η διακεκριμένη στη Θεσσαλονίκη ταινία των Νικολόπουλου και Νικολούζου ξεκινά με ένα πλάνο της δύσης του ηλίου στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης που διαρκεί έντεκα λεπτά. Μετά τα πρώτα δύο, το μάτι αρχίζει να εξετάζει το κάδρο με τον ίδιο τρόπο που θα αντιδρούσε απέναντι σε μια video art εγκατάσταση.

Αντιλαμβάνεστε πως δεν πρόκειται για την πιο προσβάσιμη ταινία της εβδομάδας (το φιλμ πραγματεύεται τη δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου Τζορτζ Πολκ στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου).

Βέβαια, η μνήμη εδώ μπορεί να λειτουργεί ως σπειροειδής λούπα, η όλη αισθητική αποστασιοποίηση όμως μαρτυρεί μια γνώση του μέσου – και της ιστορίας του – που οφείλουμε να αναγνωρίσουμε. Παραμένει όμως ένα δυσανάγνωστο φιλμ που προσφέρεται όχι για ψυχαγωγία, αλλά για όσους ενδιαφέρονται περί των ορίων της κινηματογραφικής τέχνης.

Βαθμοί: 4