Τα κορίτσια ασήμωσαν τα κουπιά τους στο Παγκόσμιο
Oι Νικολαΐδου και Ασουμανάκη, αριστερά, με το ασημένιο μετάλλιο πλάι στα πληρώματα της Νέας Ζηλανδίας και της Γερμανίας
Ο ασημένιος κρίκος που προστέθηκε στα καλύτερά μας χρόνια (της ελληνικής κωπηλασίας) δεν έτυχε, απλά πέτυχε.
Στη λίμνη Αϊγκουεμπελέτ της Γαλλίας, τα κορίτσια του διπλού σκιφ, η Κατερίνα Νικολαΐδου και η Σοφία Ασουμανάκη, ανέβηκαν στο δεύτερο σκαλί του βάθρου του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Κωπηλασίας με τρομερό ντεμαράζ στα τελευταία 500 μέτρα, αφήνοντας πίσω τους τα πληρώματα τόσο της Γερμανίας όσο και της Βρετανίας.
Επειδή στο συγκεκριμένο άθλημα τίποτε δεν γίνεται στην τύχη, αυτό ήταν το 20ό μετάλλιο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα την τελευταία δεκαετία, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004. Στους οποίους είχε έρθει το πρώτο ολυμπιακό μετάλλιο (χάλκινο) στην ιστορία της ελληνικής κωπηλασίας, στο διπλό σκιφ ελαφρών βαρών στους άνδρες, από τον Βασίλη Πολύμερο και τον Νίκο Σκιαθίτη.
Η ελληνική ομοσπονδία κωπηλασίας άρπαξε την ευκαιρία και έχτισε πάνω σε αυτό το μετάλλιο, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να πέφτουν βροχή τα μετάλλια την τελευταία δεκαετία, από το 2005.
Ο πρόεδρος Γιάννης Καρράς έκανε την κίνηση ματ και έφερε στην Ελλάδα τον Ιανουάριο του 2005 τον «γκουρού» του αθλήματος, τον ιταλό τεχνικό Τζιάνι Ποστιλιόνε, θέτοντας επί τάπητος όχι μόνο τον ολυμπιακό σχεδιασμό αλλά και γενικά την αναδιοργάνωση της ελληνικής κωπηλασίας εκ βάθρων.
Δεν είναι τυχαίο – για να καταλάβει κανείς τη διαφορά – ότι στην εποχή προ ιταλού τεχνικού η ελληνική κωπηλασία είχε κατακτήσει μόλις πέντε μετάλλια σε παγκόσμιο επίπεδο (το ένα σε κατηγορία εφήβων, αλλά κανένα χρυσό) και πλέον έχει φτάσει τα 20 μόνο σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα και πάνω από 90 (εκ των οποίων το 1/4 είναι χρυσά!) αν προσθέσουμε τα Παγκόσμια Κύπελλα και Πρωταθλήματα σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες.
Επίσης, η ελληνική ομάδα μετράει κοντά στα 30 μετάλλια (εκ των οποίων τα 2/3 είναι χρυσά) στα Ευρωπαϊκά Πρωταθλήματα της τελευταίας οκταετίας, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι ελληνικά δίδυμα – με αποκορύφωμα αυτό των Τσιάβου και Γιαζιτζίδου – είχαν ψηφιστεί από τη διεθνή ομοσπονδία κορυφαίες κωπηλάτριες της χρονιάς. Ενώ και ο Ποστιλιόνε είχε πάρει τον αντίστοιχο τίτλο το 2006 και το 2011.
Πιο σημαντικό όμως από τα μετάλλια ίσως είναι η δημιουργία «σχολής» ελληνικής κωπηλασίας, με τον Ιταλό να αλλάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα συνθέσεις στα πληρώματα και να δικαιώνεται.
Η Κατερίνα Νικολαΐδου θεωρείται το νέο μεγάλο όνομα της ελληνικής κωπηλασίας, αλλά δίπλα της ο ιταλός τεχνικός έβαλε τη Σοφία Ασουμανάκη, την οποία είχε ανακαλύψει ο Βασίλης Πολύμερος σε μια παραλία όπου έπαιζε μπιτς βόλεϊ με τις φίλες της και ασχολιόταν με το κολύμπι!
Δύο χρόνια μετά η – νεαρότερη σε αυτό το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα – πρωταθλήτριά μας μετράει το δεύτερο μεγάλο μετάλλιό της έπειτα από αυτό που πήρε πέρυσι στη λίμνη Ροντρίγο ντε Φρέιτας του Ρίο στο Παγκόσμιο Νεανίδων. Εκεί θα γυρίσει του χρόνου με την Κατερίνα Νικολαΐδου επιδιώκοντας ένα ολυμπιακό μετάλλιο. Εκεί θα είναι και η τετράκωπος άνευ των ανδρών που εξασφάλισε επίσης την πρόκριση.