Ωτοβλεψίες
Από αριστερά, Μάρα Δαρμουσλή, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Αλκμήνη Σταθάτου, «Οι πρακτόρισσες» του Γιάννη Καλαβριανού
«Είσαι μια ΚαΓκεΜπε, εσύ!». Και τι KGB! Πρώην πρακτόρισσες, κάτι σαν Αγγελοι του Τσάρλι και οι μόνες που μπορούν να μας σώσουν από τη φοβερή Λουκρητία, που συνεργάζεται με τους τρομοκράτες Μαύρους Αγγέλους, οι οποίοι με τη σειρά τους έχουν απαγάγει τον τσέχο επιστήμονα Κονσταντίν Κονσταντίνοβιτς που έχει ανακαλύψει ένα θανατηφόρο μικρόβιο και σκοπεύουν όλοι μαζί να πουλήσουν τη φόρμουλα στην κινεζική μαφία η οποία θέλει έτσι να ελέγξει και να κατακτήσει την υφήλιο. Ουφ! Μπήκαμε κατευθείαν στα σκληρά. Και στο θεατρικό έργο του Γιάννη Καλαβριανού, το οποίο θα ανοίξει στις αρχές Οκτωβρίου τον χορό των προκλητικών – και ενδιαφερουσών – παραστάσεων που απαρτίζουν το φετινό πρόγραμμα του πολυχώρου Vault (του Δημήτρη Καρατζιά), στον Βοτανικό. Στον δραστήριο πολυχώρο λοιπόν θα παρουσιαστούν «Οι πρακτόρισσες», το δεύτερο κατά σειράν έργο του Καλαβριανού που είχε πρωτανεβαστεί σε δική του σκηνοθεσία πριν από μια δεκαετία, σε σκηνοθεσία αυτή τη φορά του Αυγουστίνου Ρεμούνδου, ο οποίος θα ερμηνεύσει και τον ρόλο του αμερικανού πρέσβη. Εφτά ηθοποιοί θα εναλλάσσονται στους ρόλους του έργου που θέλει τις ρωσοτραφείς και αποσυρμένες Αγγέλους του Τσάρλι (ας το πούμε έτσι για να καταλαβαινόμαστε) να εκπαιδεύονται ξανά στην Ακαδημία Κατασκόπων για να δράσουν. Οι Αλκμήνη Σταθάτου, Τριανταφυλλιά Ταμπαλιάκη, Χριστίνα Δενδρινού, Μάρα Δαρμουσλή, Ευγενία Αποστόλου και ο φημισμένος και εκτός – και από τις περυσινές «Μικρές ιστορίες φόνων» στο Vault, σε μουσική Μάνου Αντωνιάδη, που υπογράφει κι εδώ – κοντράλτο τενόρος Πολ Ζαχαριάδης, ως σατανικός βοηθός της Λουκρητίας, είναι στο καστ. Το οποίο συνέδραμαν 20 ηθοποιοί στα βίντεο που θα προβάλλονται στην «παρωδία ταινιών δράσης», όπως τη χαρακτηρίζει ο Αυγουστίνος Ρεμούνδος. Και μια και μιλήσαμε για τις εξαιρετικά επιτυχημένες «Μικρές ιστορίες φόνων» του Παναγιώτη Μπρατάκου, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καρατζιά, θα επανέλθουν στο Vault με άλλη διανομή, όπως και το Βραβείο Λογοτεχνίας της ΕΕ «Μάρτυς μου ο Θεός» του Μάκη Τσίτα, με τον Ιωσήφ Ιωσηφίδη. Και το επιτυχημένο «Επάγγελμα πόρνη» της Λιλής Ζωγράφου, σε σκηνοθεσία Ενκε Φεζολλάρι, με την Αλεξάνδρα Παλαιολόγου (ύστερα από το Ιδρυμα Κακογιάννη και περιοδεία).
Η φρίκη ανάμεσά μας. Ομως το Vault θα παρουσιάσει, πέρα από τον βασισμένο σε αληθινή ιστορία «ΜπΑΤσο» του Φελίξ Εστέρ, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Πολυχρονοπούλου, με τους Μπάμπη Χατζηδάκη, Αρτεμη Ορφανίδου (ένας αστυνομικός συναντά την κόρη του σε διαδήλωση, όπως έγραφα τις προάλλες) και την επίσης αληθινή ιστορία «Αυτό που εγώ ονομάζω λήθη» του Λοράν Μοβινιέ, σε σκηνοθεσία Δημήτρη Κανέλλου (που θα σκηνοθετήσει φέτος και στο επίσης δραστήριο Olvio το «Οι πιο δυνατοί» του Στρίντμπεργκ). Μιλάμε για το κείμενο που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αγρα – και εισέπραξε διθυράμβους – σε απόδοση Σπύρου Γιανναρά και αναφέρεται στην ιστορία του μετανάστη από τη Μαρτινίκα Μικαέλ Μπλεζ που το 2009 τόλμησε μέσα σε ένα σουπερμάρκετ της Λυών να ανοίξει ένα κουτάκι μπίρα και να το πιει. Οταν δύο σεκιουριτάδες ανακάλυψαν ότι δεν είχε να πληρώσει, τον οδήγησαν σε μια αποθήκη όπου τον λιντσάρισαν μέχρι θανάτου. Ο Δημήτρης Αγοράς που θα το ερμηνεύσει ως – απνευστί – μονόλογο μιλάει για ένα κείμενο καταπέλτη 53 σελίδων, ενάντια στην κοινωνία που έθρεψε το μίσος εναντίον της διαφορετικότητας, αλλά και για την ανεξήγητη ηδονή εκδίκησης εις βάρος ενός ανυπεράσπιστου ανθρώπου. (Πρεμιέρα: 17 Οκτωβρίου)
Ποιος να σκάσει… Ο
Δημήτρης Καρατζιάς (φωτογραφία) του Vault δεν περιορίζεται (μετά και την επιτυχημένη «Πνιγμονή») μόνο στις «Μικρές ιστορίες φόνων», αλλά θα μεταφέρει στη σκηνή και το «Marvin’s Room», με βάση την ταινία του 1996 και του
Τζέρι Ζακς, με τους
Μέριλ Στριπ, Νταϊάν Κίτον, Ρόμπερτ ντε Νίρο, Λεονάρντο ντι Κάπριο, με άξονα το τέλος της 20χρονης έχθρας δύο αδελφών όταν χτυπάει η λευχαιμία. Το καστ περιλαμβάνει προς στιγμήν την παινεμένη πέρυσι
Αθηνά Τσιλύρα, την
Αλεξάνδρα Παλαιολόγου και την
Κική Μαυρίδου. Συμπληρώνοντας το πρόγραμμα στο Vault, να θυμηθούμε το «Παγκάκι» σε σκηνοθεσία
Γρηγόρη Καραντινάκη που επανέρχεται, αλλά και – από 16 Οκτωβρίου – ένα έργο με παράξενο τίτλο της
Χριστίνας Σαμπανίκου, που παίχτηκε πέρυσι στο Βικτώρια με τον
Ιωσήφ Ιωσηφίδη, σε σκηνοθεσία
Βίκυς Αδάμου: «Σκάσε ή η χαμένη παντόφλα του Μανώλη Καρέλη». Μια μαύρη κωμωδία, με τον ήρωα (φέτος ο
Στέφανος Κοσμίδης) κλεισμένο στο σπίτι, άνεργο, χωρισμένο πια να συνομιλεί, εν μέσω κρίσης, με τον εαυτό του για το τι πήγε στραβά. Και ποιος να σκάσει…
«Ονομα» είναι, ονόματα αλλάζει
Μόλις μπήκε στην τελική ευθεία το όνειρο του Χρήστου Χατζηπαναγιώτη να δει το «Le Prenom» (γνωστό από την ταινία) στο Αλίκη, σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη – απόδοση Θοδωρή Πετρόπουλου, άλλαξαν δύο ονόματα. Πρώτη, η Δήμητρα Ματσούκα (αποχώρησε… μέσω μέιλ!). Επειτα ο Γιώργος Πυρπασόπουλος. Η Μαρία Κωνσταντάκη και ο Φάνης Μουρατίδης έλαβαν πρόθυμα θέσεις. Και, βέβαια, η Βίκυ Σταυροπούλου και ο Αντώνης Λουδάρος. Τέλος καλό, όλα καλά.