Η εκδίκηση του καλτ

Υπό μία έννοια, η Ελλάδα άλλαξε πολύ, ο Βασίλης Λεβέντης έμεινε ίδιος. Ετσι, μερικές ημέρες πριν από την κάλπη το γύρω ρεύμα του υπαρκτού σουρεαλισμού τον φέρνει προ των πυλών για το Κοινοβούλιο. Κι όμως έχει διανυθεί σχεδόν μια τριακονταετία κατά την οποία ο πρόεδρος των Κεντρώων κέρδισε επάξια τον ρόλο μιας sui generis περσόνας. Καταχωρίστηκε σαν μια γραφική υποσημείωση στο κεφάλαιο του άλλοτε σταθερού πολιτικού συστήματος. Αυτά βέβαια ίσχυαν όταν υπήρχε ένας άλλος δικομματισμός στη χώρα (ΠΑΣΟΚ – ΝΔ). Σήμερα, που όλα έχουν αλλάξει και ο πολιτικός λόγος έχει μετακινηθεί (προς τα κάτω), το κύμα του αντιπολιτικού λόγου και της αποδόμησης των πάντων ξέβρασε στην ακτή της απογοήτευσης την παλιά γνώριμη εικόνα και φωνή του Βασίλη Λεβέντη, ο οποίος ράβει κοστούμι για το Κοινοβούλιο σύμφωνα με τους δημοσκόπους. Μα πώς να μη φτάσεις μέχρι εδώ όταν τα έχεις κάνει όλα και το κλίμα σε ευνοεί; Και όταν λέμε «όλα» το εννοούμε.

Ο Λεβέντης έχει υπάρξει τραγουδιστής. Εχει δισκογραφήσει μάλιστα σε επανεκτέλεση τα «Παιδιά του Πειραιά», ίσως και ως μια τιμητική χειρονομία για τη γειτονιά του. Υπήρξε αριστούχος στο Πολυτεχνείο. Το 1969 μάλιστα εισήλθε τέταρτος στη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών. Επίσης είχε αντιδικτατορική δράση. Εκανε μεταπτυχιακό στη Γερμανία και μπήκε στην πολιτική ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ. Γρήγορα βέβαια διαχώρισε τη θέση του από το ηγεμονικό κίνημα, ενώ το οργουελιανό 1984 ίδρυσε πολιτικό σχηματισμό. Με οικολογικό πρόσημο οι Ελεύθεροι συμμετείχαν στις ευρωεκλογές της ίδιας χρονιάς αποσπώντας ποσοστό 0,15%. Το 1985 ο Λεβέντης αποχώρησε και τυπικά από το ΠΑΣΟΚ, ενώ στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 1989 ήταν υποψήφιος με τη Νέα Δημοκρατία, όχι με ιδιαίτερη επιτυχία. Εξυπνος άνθρωπος με εμμονές, συνειδητοποίησε κάπου τότε ότι η μπάλα παίζεται από οθόνης.

Πριν από ακριβώς 25 χρόνια λοιπόν ίδρυσε τον τηλεοπτικό σταθμό Κανάλι 67 με τον Κουρή (σημερινό Extra). Και το 1992 έφτιαξε την Ενωση Κεντρώων με σαφή αναφορά στο κόμμα του Γέρου της Δημοκρατίας. Από τότε αδιάκοπα κατεβαίνει σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Παράλληλα με την πολιτική μάχη ο Λεβέντης έδωσε και δίνει τη μάχη στις τηλεοπτικές οθόνες. Ηταν όλη η δεκαετία του 1990 όταν με μαραθώνιες τηλεοπτικές εκπομπές ανέλυε τα δρώμενα. Με εμμονή κατά των Μητσοτάκη, Παπανδρέου ή Σαμαρά, δεν δίσταζε μάλιστα να ρίχνει κατάρες από τηλεοράσεως. Τα βέλη του πάντα ήταν στραμμένα κατά του δικομματισμού, της διαπλοκής των ΜΜΕ, της φαυλοκρατίας.

Οι πολύωρες εκπομπές του – οι πρώτες στην ελληνική TV κατά τις οποίες δινόταν ο λόγος στο κοινό, όχι πάντα με ευχάριστα αποτελέσματα – έγιναν καλτ. Πίτσες στέλνονταν στο στούντιο. Ηταν κάπου τότε όταν ο Πάνος Παναγιωτόπουλος κάλεσε τον Λεβέντη στην εκπομπή του «Προφίλ» και ατυχώς στο τέλος τον κέρασε πίτσα, μάλλον δίνοντας πόντους στον καλεσμένο του παρά αποδομώντας τον.

Ο Λεβέντης με αφοσίωση στις ιδέες του συνέχισε με πείσμα τα επόμενα χρόνια. Αν πυροδότησε τη χλεύη αρχικά (ακόμη και με συνθήματα εις βάρος του), στη συνέχεια γειώθηκε αρκετά. Ηρέμησε. Οι μαραθώνιοι στην τηλεόραση συνεχίζονταν, εκείνος ανοίχτηκε και στο Διαδίκτυο με την «Αντιδιαπλοκή». Και πολύ πρόσφατα διάφορα πράγματα που είχε πει, επανήλθαν με τη μορφή βίντεο και προφητείας που επαληθεύθηκε.

Για παράδειγμα, λίγο μετά την εκλογική νίκη ΣΥΡΙΖΑ τον περασμένο Ιανουάριο σε συνέντευξή του είπε: «Η ψήφος στον Τσίπρα είναι ψήφος απατεωνιάς. Μόνο την ανάσταση του Ανδρέα Παπανδρέου δεν υποσχέθηκε ο Τσίπρας! Ο Τσίπρας είναι μια μικρή παρένθεση αυταπάτης και η Ευρώπη δεν θα του δώσει χρόνο. Θα πάει έξω, θα ζητήσει ειδική μεταχείριση και θα του απαντήσουν: “Ή συνεχίζετε τις συμφωνίες ή περάστε έξω”. Τότε, θα κάνει καμπάνια εναντίον της Ευρώπης, θα ζητήσει δημοψήφισμα και θα υπάρξουν δύο τινά: ή θα πέσει η κυβέρνηση και θα σχηματιστεί οικουμενική ή αυτή η χώρα θα βιώσει τη δεύτερη μεγαλύτερη συμφορά στην Ιστορία της μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή».

Εντάξει τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς έτσι, αλλά το γεγονός πως είχε προβλέψει το δημοψήφισμα έβαλε σε σκέψεις ένα μέρος του εκλογικού κοινού. Ανάμεσά τους και πολλούς νέους, σύμφωνα με τα τελευταία ποιοτικά στοιχεία των αναλυτών. Προφήτης ο Λεβέντης ή ένας τηλεκήρυκας της κοινοτοπίας; Τα βίντεό του άρχισαν να τα σπάνε στο ΥouΤube. Πολλή δημοφιλία. Και στις προηγούμενες εκλογές ο άλλοτε «περιθωριακός» πήρε αξιοσέβαστο ποσοστό: 1,79%. Σημειώστε εδώ το 5,1% που απέσπασε στην Α’ Θεσσαλονίκης, ίσως και με την παρεμβατικότητα που πέτυχε με τις εκπομπές του στο κανάλι της Πέλλας. Για πολλούς, πάλι, είναι ένας επίμονος γραφικός της πολιτικής ζωής. Η άλλη όψη του λαϊκισμού και της αντιπολιτικής που βρίσκει έδαφος στη δυσαρέσκεια. Για μέρος της Αριστεράς, μάλιστα, είναι ένας ευρωλάγνος με πίστη στους ευρωπαϊκούς θεσμούς και γραμμή υποταγής στους δανειστές. Για άλλους, ένας ακόμη συνωμοσιολόγος.

Ας θυμηθούμε ότι ο Λεβέντης υποστήριξε πως το ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του στην Εθνική Οδό πριν από καιρό δεν ήταν τυχαίο, φωτογραφίζοντας «συμφέροντα» από πίσω. Το τελευταίο επεισόδιο της λεβεντιάδας τον θέλει να υπόσχεται σε εκπομπή πως θα βγάλει την Ελλάδα από το Μνημόνιο σε δύο μήνες αν κυβερνήσει. Το 1995 θα γελάγαμε. Σήμερα μελαγχολούμε.