[Αμφίσημα] Ο πλούσιος θείος
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά «Legacy», ελληνιστί «κληρονομιά», ονομάζεται το «τυρί» που βάζουν στη φάκα οι Αθάνατοι της ΔΟΕ και οι ινστρούχτορες των Διεθνών Ομοσπονδιών, κυρίως της FIFA, για να πείσουν τους λαούς για τη χρησιμότητα των φαραωνικών έργων που απαιτούν από τα κράτη τα οποία έκαναν το λάθος – μεταξύ αυτών και η Ελλάδα – να αναλάβουν τη φιλοξενία Ολυμπιακών Αγώνων ή άλλων μεγάλων αθλητικών γεγονότων.
Η κληρονομιά ως έννοια παραπέμπει σε ένα καλύτερο μέλλον το οποίο θα στηριχθεί σε ό,τι παραδοθεί από τις προηγούμενες γενεές.
Δεν αναφερόμαστε βέβαια στον πλούσιο θείο που μας άφησε χρόνους και μια μεγάλη περιουσία, αλλά σε μια έντεχνα θολή κατάσταση που, όπως ο ανακατεμένος βυθός, καθαρίζει όταν ηρεμήσουν τα νερά και διακρίνεις πλέον την εικόνα του μέλλοντος στην πραγματική της διάσταση.
Στο ποδόσφαιρο, η έννοια της κληρονομιάς ταυτίζεται με τη φιλοσοφία των προπονητών και την παρακαταθήκη που θέλουν να αφήσουν. Οι σύλλογοι φέρουν μεγάλη ευθύνη στην επιλογή του ανθρώπου στον οποίο θα εμπιστευτούν το έμψυχο δυναμικό τους.
Η περίπτωση του Ολλανδού Λουίς φαν Γκάαλ που είδε ένα ακόμα πουλέν του, τον Μέμφις Ντεπάι, να δικαιώνει τις επιλογές του είναι χαρακτηριστική ενός προπονητή που δεν αφήνει καμένη γη όταν αποφασίσει να φύγει ή τον «φυγαδεύσουν» για άλλες πολιτείες.
Κάποτε στο ελληνικό ποδόσφαιρο εργάζονταν τέτοιοι προπονητές, όπως ήταν ο Γιάτσεκ Γκμοχ, ο Ιβιτσα Οσιμ και ο Ντούσαν Μπάγεβιτς. Σήμερα ποιοι είναι οι αντικαταστάτες τους;
Google news
