Μικροαθλητικά

Υπομονή για την Εθνική

Προτρέχει (ως είθισται) ο έλληνας οπαδός και βιάζεται να κρίνει την εθνική ομάδα μπάσκετ από τα φιλικά ματς. Η νέα παρέα με επικεφαλής τον Φώτη Κατσικάρη διαθέτει πολύ ταλέντο και μοιάζει ελάχιστα με αυτές των τελευταίων ετών. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι προχωρεί με δύο παρόμοιους σέντερ (Μπουρούσης και Κουφός) να εναλλάσσονται στη θέση «5» και αγωνίζεται μόνιμα (επί 40λέπτου) με τουλάχιστον δύο γκαρντ (για μερικά λεπτά και με τρεις) στην ίδια πεντάδα (δύο ή τριών εκ των Σπανούλη, Καλάθη, Ζήση, Σλούκα και Μάντζαρη που είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συμπεριληφθούν στην τελική 12άδα).

Αλλο μοντέλο

Προσθέτοντας στην εξίσωση τον εμφανώς βελτιωμένο μετά την πρώτη διδακτική σεζόν του στο ΝΒΑ Γιάννη Αντετοκούνμπο και τον εξαιρετικό Πρίντεζη, είναι εύκολο να αντιληφθεί κανείς ότι πρόκειται για ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο από αυτά των τελευταίων 3-4 ετών. Η συνύπαρξη των Μπουρούση και Κουφού στο ρόστερ προσδίδει ένα σημαντικό αβαντάζ στην ελληνική ομάδα. Πλέον ο κάθε ψηλός θα μπορεί απερίσπαστος να αποδίδει το 100% σε άμυνα και επίθεση στα 5-7 συνεχόμενα λεπτά που θα μένει στο παρκέ, δίχως να έχει στο μυαλό του τη συντήρηση δυνάμεων. Ο ένας θα μπαίνει, ο άλλος θα βγαίνει, η εικόνα δεν θα αλλάζει.

Κοντολογίς, ώς σήμερα δεν έχουμε δει από την Εθνική ούτε το 30% από αυτά που έχει τις δυνατότητες να παρουσιάσει στα παρκέ και τα οποία θα πρέπει να αναμένονται με την έναρξη του τετραεθνούς (Γαλλία, Κροατία, Γερμανία Λετονία) Ευρωμπάσκετ, σε 17 ημέρες από σήμερα. Τότε που ο κάθε μπασκετμπολίστας θα έχει αντιληφθεί τον ρόλο του και θα έχει εξοικειωθεί με αυτόν βάσει του αγωνιστικού σχεδίου που ο προπονητής έχει αποφασίσει ότι πρέπει να ακολουθηθεί.

Ανεβάζει στροφές

Ο Σπανούλης επιπροσθέτως, τώρα θα αρχίσει να ανεβάζει στροφές στην προπόνηση και να αναλαμβάνει τις ξεκάθαρες ηγετικές δραστηριότητες που του αναλογούν. Υπομονή λοιπόν, γιατί αυτή είναι όντως η φουρνιά που τα συνδυάζει όλα: ταλέντο, εμπειρία, αθλητικότητα, ευστροφία, ύψος, χαρισματικούς αμυντικούς, επιθετική ποικιλία, μπασκετμπολίστες με παραστάσεις από μεγάλες διοργανώσεις και ασφαλώς τη διάθεση να επιστρέψει στο βάθρο μετά την κατάκτηση του χάλκινου μεταλλίου το 2009, στο Ευρωμπάσκετ της Πολωνίας.

Ο Κατσικάρης δεν ανησυχεί, τα παιδιά το ίδιο. Ξέρουν ότι τα προαναφερθέντα στοιχεία υπάρχουν σε αφθονία και δεν έχουν εγωιστικές τάσεις. Τουναντίον δουλεύουν καθημερινά για να πετύχουν όλοι μαζί ακόμα μία μπασκετική υπέρβαση για ένα τόσο μικρό έθνος, που όμως στο συγκεκριμένο άθλημα καταφέρνει σπουδαία πράγματα διαχρονικά και με συνέπεια.