Τα νησιά της 7ης Τέχνης
4 λεπτά
ΚΕΡΚΥΡΑ
Για τα μάτια σου μόνο (1981)
Ο Ρότζερ Μουρ σκοτώνει «κακούς» και πίνει ρετσίνα.
Παρέα με την Καρόλ Μπουκέ, ευρωπαία καλλονή της εποχής που ενσαρκώνει Ελληνίδα ονόματι Μελίνα, ο Μουρ κάνει τα ψώνια του στον Αγιο Σπυρίδωνα, τζογάρει στο Γαστούρι (στο Αχίλλειον, φυσικά), ξεπαστρεύει πέντ’-έξι και αποχωρεί σαλπάροντας στο Ιόνιο Πέλαγος.
ΜΑΡΑΘΟΝΗΣΙ
Η τρικυμία (1981)
Ο Πολ Μαζέρσκι μεταφέρει το ομώνυμο σαιξπηρικό έργο στο σήμερα παρέα με τους Τζων Κασσαβέτη, Σούζαν Σαράντον, Βιτόριο Γκάσμαν, Ραούλ Τζούλια και Τζίνα Ρόουλαντς.
Ο σκηνοθέτης αναζητά χώρους αλλά τίποτα δεν τον γοητεύει. «Πήγαινε στο Γύθειο!» του λέει ο Μιχάλης Κακογιάννης, μέχρι που ένα ταξίδι με ελικόπτερο τον οδηγεί στον προορισμό των ονείρων του. Με ελικόπτερο θα μεταφερθεί και όλο το συνεργείο, μιας και δρόμοι ακόμα δεν υπήρχαν.
ΣΚΟΠΕΛΟΣ
Mamma Mia! (2008)
Η Μέριλ Στριπ καλεί, στον γάμο της κόρης της, τρεις άνδρες. Ενας εξ αυτών ενδέχεται να είναι ο πατέρας.
Σαχλαμάρα, αλλά και τιτάνια εμπορική επιτυχία με παγκόσμιες εισπράξεις που ξεπερνούν τα 600 εκατομμύρια δολάρια, γυρισμένη στη Σκιάθο,
στη Σκόπελο και στο Πήλιο. Τα τοπία είναι υπέροχα – πρέπει όμως να ανεχθείς τη φωνή του Πιρς Μπρόσναν ο οποίος δεν θα έπρεπε να τραγουδά με καμία αφορμή.
στη Σκόπελο και στο Πήλιο. Τα τοπία είναι υπέροχα – πρέπει όμως να ανεχθείς τη φωνή του Πιρς Μπρόσναν ο οποίος δεν θα έπρεπε να τραγουδά με καμία αφορμή.
ΙΟΣ
Το απέραντο
γαλάζιο (1988)
γαλάζιο (1988)
Δύο παιδικοί φίλοι με πάθος τις καταδύσεις αναζητούν τα όριά τους, ώσπου μπαίνει ανάμεσά τους μια γυναίκα.
Από τις λίγες φορές που το ακραίο στυλιζάρισμα (τα πάντα μοιάζουν φωτογενή και καρτποσταλικά) συντονίζεται με τη συναισθηματική συχνότητα των ηρώων. Σημειώστε πως ένα μέρος των γυρισμάτων έλαβε χώρα και στην Αμοργό. Κάθε χρόνο, το Ιντεάλ στην Πανεπιστημίου ανοίγει με αυτό το φιλμ για γούρι.
ΣΑΝΤΟΡΙΝΗ
Λάρα Κροφτ: Το λίκνο της ζωής (2003)
Η Αντζελίνα Τζολί ανακαλύπτει το κουτί της Πανδώρας. Στα σοβαρά.
Στο εναρκτήριο δεκάλεπτο μοναχά βλέπουμε το νησί, τουριστικά φωτογραφισμένο είναι η αλήθεια, αλλά το γεγονός καλύφθηκε δεόντως από τον Τύπο της εποχής. Φυσικά, η πανελλήνια πρεμιέρα του φιλμ έλαβε χώρα στη Σαντορίνη.
ΡΟΔΟΣ
Τα Κανόνια του Ναβαρόνε (1961)
Οι Aντονι Κουίν, Γκρέγκορι Πεκ, Ντέιβιντ Νίβεν, Ρίτσαρντ Χάρις και η Ειρήνη Παπά πολεμούν τους Γερμανούς.
Ενα από τα πιο ακριβά της εποχής του (και το πιο πετυχημένο εμπορικά εκείνης της χρονιάς), το φιλμ του Τζέι Λι Τόμπσον στήθηκε, σχεδόν εξ ολοκλήρου, στη Ρόδο. «Ποτέ στην ιστορία της Ρόδου ένας πόλεμος δεν ωφέλησε τόσο το νησί» διαβάζουμε σε τεύχος του «Ταχυδρόμου» της εποχής. Δεν θα μπορούσαμε να το περιγράψουμε καλύτερα.
ΚΑΣΤΕΛΛΟΡΙΖΟ
Mediterraneo (1991)
Την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου μια ομάδα ιταλών στρατιωτών καταλήγει σε κάποιο απόμακρο ελληνικό νησί και εγκαταλείπει τις εχθροπραξίες.
Οσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας για τον Γκαμπριέλ Σαλβατόρες που αποτυπώνει σε σινεμασκόπ τα βαθιά νερά του νησιού, ενώ δύσκολα θα βρείτε μια αφίσα του φιλμ (ανεξαρτήτως χώρας προελεύσεως) δίχως τη μορφή της Βάνας Μπάρμπα.
ΧΑΝΙΑ
Τα δύο πρόσωπα του Ιανουαρίου (2014)
Νεαρός Αμερικανός μπλέκεται σε μια υπόθεση δολοφονίας στην Ελλάδα των αρχών του ’60, που ξεκινά στην Αθήνα και καταλήγει στην Κρήτη.
Οι Βίγκο Μόρτενσεν, Κίρστεν Ντανστ και Οσκαρ Αϊζαακ είναι εντός κλίματος, αλλά αυτό που μας κερδίζει εδώ είναι η αναπαράσταση της εποχής (αλλά και ενός παλιομοδίτικου φιλμικού στυλ). Οταν το συνεργείο έστηνε στα Χανιά μια παλαιότερη μορφή του νησιού, οι γηραιότεροι δάκρυζαν από νοσταλγία.
ΥΔΡΑ
Το παιδί και το δελφίνι (1957)
Πτωχή πλην τίμια δύτρια σφουγγαριών στην Υδρα ανασύρει το χρυσό άγαλμα ενός παιδιού, το οποίο εποφθαλμιά κάποιος συλλέκτης.
«Γύρισα ένα φιλμ στην Υδρα, ένα από τα ωραιότερα μέρη στον κόσμο, που θυμάμαι με μεγάλη χαρά. Ηταν η στιγμή που ξεκίνησα την καριέρα μου στο αμερικανικό σινεμά και παράλληλα άρχιζε τότε η ερωτική μου σχέση με τον άντρα μου (τον Κάρλο Πόντι). Δεν θα ξεχάσω ποτέ την Υδρα».
Δεν τα λέω εγώ αυτά, η Σοφία Λόρεν τα λέει.
ΜΥΚΟΝΟΣ
Beautiful people (2001)
O Νίκος Παναγιωτόπουλος ξαναγυρίζει την «Περιφρόνηση» του Γκοντάρ.
Μπορεί η Ρέα Τουτουνζή να μην είναι Μπαρντό, αλλά η «αντικατάσταση» του Κάπρι με τη Μύκονο υπήρξε μια εξαίσια επιλογή – ιδίως όπως αυτή παρουσιάζεται μέσα από τον φακό του Αρη Σταύρου, σπουδαίου φωτογράφου του ελληνικού σινεμά. Ελάχιστες άλλες απόπειρες φιλμογράφησης του Αιγαίου έχουν καταγράψει τη λάμψη του με τέτοια πιστότητα.














