«Κανονικά» κι απλήρωτα

Εξήντα χιλιάδες (και κάτι) θεατές μετά…, σε ένα καυτό πολιτικοοικονομικά καλοκαίρι, ύστερα από περιπέτειες με θεούς, ημίθεους, από μηχανής θεούς και ήρωες, τραγικούς και κωμικούς, ήρθε η ώρα των «κανονικών ανθρώπων». Οχι ότι ακριβώς έτσι έγραψε ο Ευριπίδης τη θεωρούμενη – κατά Αριστοτέλη – ως τραγικωμωδία «Ιφιγένεια στη χώρα των Ταύρων». Στην εκδοχή της δεύτερης κρατικής σκηνής, του δοκιμαζόμενου ΚΘΒΕ και κυρίως του Θωμά Μοσχόπουλου.

Αυτή τουλάχιστον ήταν η πρόθεσή του και φάνηκε σε πολλούς πως αυτήν ήθελε να εμφυσήσει στην παράσταση που πρόσθεσε – για φέτος – πάνω από 8.000 θεατές την Παρασκευή και το Σάββατο στο κοίλον του Αρχαίου Θεάτρου της Επιδαύρου. Βέβαια, πόσο «κανονικά» μπορεί να γίνουν τα χτυπημένα από μοίρα και θεούς μέλη του Οίκου των Ατρειδών είναι άλλου ποιητή ευαγγέλιο. «Ρε Πυλάδη, πού βρεθήκαμε πάλι;» Απλό; Καθημερινό; Ισως. Και στο στόμα του καλού κωμικού Γιώργου Χρυσοστόμου – Ορέστη ίσως ιλαρό. Αν δεν είχαν προηγηθεί ευριπίδειοι στίχοι που τον ήθελαν σπαραγμένο από τις Ερινύες να πέφτει κάτω με αφρούς. Πόσο «κανονικός» μπορεί να είναι ύστερα από αυτό ένας, έστω και απεκδυόμενος τον τραγικό του μανδύα, ήρωας;

«Κανονικά» και τα μέλη του καλοκουρντισμένου Χορού, κεκαρμένα, σαν σε ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης ή στο Γκουαντάναμο, να εκπροσωπούν τον απλό λαό. Τον μη τραγικό, ίσως. Τον μη κυνηγημένο από θεούς και μοίρα και Ερινύες. «Κανονική» και η κεντρική ηρωίδα, η Ιφιγένεια (Αμαλία Μουτούση), με στυλ τελετουργικό, σε άλλο μήκος κύματος, ως ιέρεια του θεάτρου. Για το οποίο η Μουτούση δήλωνε σε συνέντευξή της, βαρύγδουπα, ότι «πεθαίνει». Σαν να μην ήταν η ίδια τελετουργός και υπεύθυνη για τις ανώτατες, έστω, βαθμίδες του τα τελευταία κοντά 30 χρόνια. Ποιος, άραγε, το… πέθανε;

«Κανονικά» δεν πήγαν όλα στην παράσταση του ΚΘΒΕ που ξεκίνησε με καλούς οιωνούς. Τεχνικά προβλήματα οδήγησαν στην απόφαση να μην είναι ανοιχτή σε κοινό η γενική δοκιμή. Προβλήματα που φάνηκαν και στην παράσταση (μέχρι μικρής διακοπής). «Κανονικά» δεν ήταν όσα ο Χρήστος Στυλιανού, εκ μέρους ηθοποιών, τεχνικών, αλλά και διοίκησης (άλλωστε ο διευθυντής Γιάννης Βούρος θεώρησε εύστοχη την τοποθέτηση), ανακοίνωσε μετά το χειροκρότημα στο κοινό – ανάμεσά τους ο διευθυντής του Εθνικού Στάθης Λιβαθινός και ο αναπληρωτής Θοδωρής Αμπαζής – ενημερώνοντας ότι παραμένουν μήνες απλήρωτοι (κάτι που ανέφεραν και φυλλάδια τα οποία μοίραζαν τεχνικοί του ΚΘΒΕ στην Επίδαυρο). Το λογύδριο έβαλε το δάκτυλο και επί τον τύπον των ήλων της μεγάλης – οικονομικής – μαύρης τρύπας της κρατικής σκηνής, των χρεών, των περυσινών συλλήψεων του διευθυντή και άλλων πολλών. Η απάντηση του υπουργείου Πολιτισμού, που βγήκε άρον άρον (εν μέσω… κρατικής φοροδιαφυγής εν Κνωσώ), ότι δόθηκε ένα εκατομμύριο ευρώ για να πληρωθούν, για έναν μηχανισμό γραφειοκρατικό, σαν τον ελληνικό, μόνο ως σύντομο ανέκδοτο ακούστηκε.

Και αυτό ενώ η διεύθυνση του ΚΘΒΕ, την οποία έψεγαν ανώνυμες επιστολές «εργαζομένων» για κακοδιαχείριση και άλλα τινά, πέρασε από διαχειριστικό έλεγχο του ΣΔΟΕ και η υπόθεση αποφασίστηκε να τεθεί στο αρχείο καθώς μελανό σημείο δεν εντοπίστηκε.

Πίσω στην Επίδαυρο, λοιπόν. Με την επιστροφή, την ερχόμενη Παρασκευή και το Σάββατο, της αριστοφανικής κωμωδίας «Αχαρνής», κατά Γιάννη Κακλέα, που είδαν ήδη στις αρχές Ιουλίου – μέσα στα δύσκολα – στο ίδιο κοίλον κάπου 13.000 θεατές. Μετά την ακύρωση των «Νεφελών» κατά Βασίλη Παπαβασιλείου (αρχικά) και Πέτρου Φιλιππίδη (τελικά), που άφησε πολλούς ηθοποιούς δίχως δουλειά, στο θεωρούμενο ως πιο δύσκολο διήμερο 14 και 15 Αυγούστου, ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος θα ντυθεί και πάλι αεικίνητος Δικαιόπολις για να συνάψει προσωπική ειρήνη («με τους εχθρούς και με το μέσα του»). Ατού; Οπως και στις «Εκκλησιάζουσες» του Εθνικού, οι χαμηλές τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ για το κάτω διάζωμα και 10 για το πάνω. Πενία τέχνας (θεατρικάς) κατεργάζεται!