Ευρωπαίοι χαμένοι στη μετάφραση

Η αλήθεια είναι ότι η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα για δημοψήφισμα δεν προκάλεσε απλώς σοκ στους Ευρωπαίους. Διέρρηξε την όποια – αν και απρόθυμη – υποψία εμπιστοσύνης υπήρχε ανάμεσα στους ευρωπαίους ηγέτες και στον έλληνα Πρωθυπουργό. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν είναι πρόθυμοι να συνομιλήσουν με τον έλληνα Πρωθυπουργό.

Οι Ευρωπαίοι είναι πραγματιστές. Και ως τέτοιοι, φαίνεται να κινούνται στο σεφερικό μοτίβο «αυτός είναι ο θίασός μας, με αυτόν θα παίξουμε». Με απλά λόγια, μετά το επτάμηνο καψώνι και τα τζαρτζαρίσματα, έχουν αντιληφθεί ότι είτε τους αρέσει είτε όχι ο Αλ. Τσίπρας, ο οποίος για την ώρα δεν έχει αντίπαλον δέος, θα είναι ο συνομιλητής τους στο μέλλον.

Τούτων δοθέντων, δεν πρέπει να προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η τραυματική για τον έλληνα Πρωθυπουργό εμπειρία της 11ης και της 12ης Ιουλίου δεν σήμανε ούτε διακοπή των σχέσεων με το Βερολίνο. Πολύ περισσότερο, δεν σήμανε το τέλος της χημείας που φαίνεται ότι έχει αναπτυχθεί ανάμεσα στον Αλ. Τσίπρα και στην Ανγκελα Μέρκελ. Σύμφωνα με μια γραμμή πληροφόρησης, ο έλληνας Πρωθυπουργός βρίσκεται σε επαφή με τη γερμανίδα καγκελάριο όλο το τελευταίο διάστημα. Το ίδιο ισχύει και με τα πίσω κανάλια επικοινωνίας που λειτουργούσαν μέσω των σέρπα των δύο ηγετών. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ο άνθρωπος της Α. Μέρκελ που έχει αναλάβει τα ευρωπαϊκά θέματα της καγκελαρίας και άρα την επικοινωνία με την ελληνική πλευρά. Ο επί σειρά ετών σέρπα της καγκελαρίου Νικολάους Μέριερ Λάντρουτ διορίστηκε πρεσβευτής στο Παρίσι. Τη θέση του έχει πάρει ο Ούβε Κορσέπιους, μέχρι πρότινος γενικός γραμματέας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και στενός συνεργάτης του Ντόναλντ Τουσκ, ο οποίος θεωρείται πιο αυστηρός από τον προκάτοχό του.

Επισήμως οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν ούτε να σκέφτονται τις πρόωρες εκλογές καθώς θα πήγαιναν πίσω το πρόγραμμα προτού καν αρχίσει εφαρμόζεται, ενώ θα προκαλούσαν νέα αβεβαιότητα στη διαλυμένη οικονομία. Ωστόσο, παρότι δεν λέγεται επισήμως, πίσω από κλειστές πόρτες κερδίζει έδαφος η ιδέα ότι ίσως οι πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο βοηθήσουν τον Αλ. Τσίπρα να «καθαρίσει» το κόμμα του και να λύσει τα χέρια του για την εφαρμογή της συμφωνίας.

Αυτό είναι και το μεγαλύτερο στοίχημα για τους Ευρωπαίους, που περιμένουν πλέον να δουν έργα και όχι λόγια. Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία για τη δυνατότητα εφαρμογής από την παρούσα κυβέρνηση και λόγω του τεχνοκρατικού ελλείμματος και λόγω κωλυμάτων που αποδίδουν σε «αριστερές ιδεοληψίες». Κι αυτό διότι οι δανειστές που έχουν πλέον εμπειρία από την τάση των ελληνικών κυβερνήσεων να μεταθέτουν τα δύσκολα για αργότερα, προκρίνουν ένα πιο εμπροσθοβαρές πρόγραμμα μέχρι το τέλος του χρόνου. Οπως το έθετε πηγή των θεσμών, «ο κ. Τσίπρας θα εφαρμόσει στην αρχή το πρόγραμμα και όταν θα αρχίσει η φθορά του με το νέο έτος θα αρχίσουν και τα πισωγυρίσματα, όπως συνέβη και με τους προηγούμενους».