Ο γιατρός που δολοφόνησε τον βασιλιά των λιονταριών

Τα μηνύματα σε χαρτόνια έχουν καλύψει την είσοδο του οδοντιατρείου καλώντας τους περαστικούς να πενθήσουν για τον χαμό του Σέσιλ, του λιονταριού που σκοτώθηκε πριν από λίγο καιρό στη Ζιμπάμπουε. «Είμαστε όλοι Σέσιλ» γράφει το ένα πανό. «#CatLivesMatter (Οι ζωές των αιλουροειδών έχουν σημασία)» γράφει ένα άλλο, καλώντας τους πάντες να καταγγείλουν στο twitter το έγκλημα. Το τρίτο χαρτόνι φιλοξενεί ένα ζοφερό μήνυμα για τον οδοντίατρο – θύτη: «Σάπισε στην κόλαση».

Ο δρ Ουόλτερ Πάλμερ μπορεί να ζήτησε συγγνώμη για τη θανάτωση του λιονταριού, όμως μέσα σε λίγες ημέρες αυτός ο οδοντίατρος και λάτρης τού σαφάρι έγινε ο πιο μισητός άνθρωπος του κόσμου και βρέθηκε στο επίκεντρο μιας καταιγίδας στα κοινωνικά μέσα.

«Δεν είχα ιδέα ότι το λιοντάρι που σκότωσα ήταν τόσο διάσημο, ήταν το σύμβολο της Ζιμπάμπουε, φορούσε κολάρο και αποτελούσε αντικείμενο μελέτης» δήλωσε ο Πάλμερ. «Βασίστηκα στην εμπειρία των ντόπιων επαγγελματιών προκειμένου να πραγματοποιήσω ένα νόμιμο κυνήγι». Βέβαια, τα γεγονότα μαρτυρούν άλλα. Οπως και ο πρότερος βίος του. Το 2006 είχε καταδικαστεί ότι σκότωσε μια μαύρη αρκούδα στο Ουισκόνσιν σε απαγορευμένη ζώνη. Η κυβέρνηση της Ζιμπάμπουε, σύμφωνα με πληροφορίες, ζητεί τώρα την έκδοσή του για να δικαστεί και – έπειτα από τον παγκόσμιο σάλο – ο Λευκός Οίκος εξετάζει το ενδεχόμενο.

Η διεθνής διαδικτυακή κατακραυγή γύρω από τον φόνο του Σέσιλ ανάγκασε τον Πάλμερ να κλείσει το οδοντιατρείο του τις τελευταίες ημέρες καθώς έγινε στόχος απειλών και ενός ιντερνετικού βιντζιλαντισμού που φαίνεται να παρατηρείται όλο και πιο συχνά πια.

Αφότου αξιωματούχοι στη Ζιμπάμπουε γνωστοποίησαν το όνομα του Πάλμερ ως του κυνηγού που δολίως σκότωσε τον Σέσιλ, οι ακτιβιστές χρησιμοποίησαν μηχανές αναζήτησης προκειμένου να βρουν τα στοιχεία του, τα οποία γνωστοποίησαν διά των κοινωνικών μέσων προκαλώντας κύματα θυμού, ικανά να αφανίσουν την ψηφιακή ζωή του οδοντιάτρου.

Η ιστοσελίδα του Πάλμερ πνίγηκε από εξαγριωμένα μηνύματα και απειλές, ενώ χιλιάδες χρήστες έσπευσαν να εγγραφούν στη σελίδα «Ντροπή στον δολοφόνο του λιονταριού Ουόλτερ Πάλμερ». Η φωτογραφία του Πάλμερ σβήστηκε από όλες τις οδοντιατρικές ιστοσελίδες.

Τη διεθνή οργή αντιμετώπισε ακόμα και ο ειδικός στις δημόσιες σχέσεις Τζον Οστιν, που ανέλαβε να κοινοποιήσει την ανακοίνωση του Πάλμερ, καθώς και η δική του ιστοσελίδα πλημμύρισε από θυμωμένα σχόλια.

Εξω από το οδοντιατρείο του Πάλμερ ξεφύτρωσε ένα αυτοσχέδιο μνήμα για τον Σέσιλ με κόκκινα τριαντάφυλλα και δεκάδες χνουδωτά λιονταράκια. «Δολοφόνε! Τρομοκράτη!» φώναζαν οι διαδηλωτές κρατώντας ντουντούκες. Κανείς, βέβαια, δεν άνοιξε την πόρτα στο διπλοκλειδωμένο σπίτι του Πάλμερ σε μια εύπορη συνοικία του Μπλούμινγκτον της Μινεσότα. Και κανείς από τους γείτονες δεν δέχθηκε να μιλήσει.

Το κυνήγι για θηράματα – τρόπαια, στο οποίο επιδίδονται εύποροι κυνηγοί διατεθειμένοι να πληρώσουν δεκάδες χιλιάδες δολάρια για να εξασφαλίσουν άδειες που θα τους επιτρέπουν να σκοτώσουν προστατευόμενα ζώα και μετά να φωτογραφισθούν με τα «τρόπαια» χαμογελώντας πλατιά, αποτελεί εδώ και καιρό θέμα διεθνούς συζήτησης. Υποστηρικτές του κυνηγιού υποστηρίζουν ότι, εάν γίνεται υπεύθυνα, η πώληση αυτών των πανάκριβων αδειών σε πλούσιους κυνηγούς μπορεί να λειτουργήσει ως χρηματοδότηση των προσπαθειών προστασίας ειδών προς εξαφάνιση.

Ερευνα που πραγματοποίησε το 2009 η Διεθνής Ενωση Προστασίας της Φύσης υπολόγισε ότι οι κυνηγοί θηραμάτων που αποτελούν τρόπαια σκοτώνουν περίπου 600 λιοντάρια τον χρόνο. Τον περασμένο Οκτώβριο η Υπηρεσία Αγριας Ζωής των ΗΠΑ πρότεινε να μπει το αφρικανικό λιοντάρι στη λίστα με τα υπό εξαφάνιση είδη, μια κίνηση που θα εξασφάλιζε αυστηρές προϋποθέσεις στο να επιτραπεί η εισαγωγή ενός κουφαριού λιονταριού ως τρόπαιο. Η πρόταση εξετάζεται.

Ο 13χρονος Σέσιλ ήταν αντικείμενο μελέτης από ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης από το 2008 ως μέρος μιας έρευνας για τη μείωση του πληθυσμού των αφρικανικών λιονταριών που είχε στόχο να κατανοηθούν καλύτερα οι απειλές που αντιμετωπίζουν αυτά τα αιλουροειδή.

Η Ερευνητική Μονάδα για τη Διατήρηση της Αγριας Ζωής του πανεπιστημίου αυτού σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι τα ενήλικα αδέλφια του Σέσιλ και τα μικρά τους θα σκοτωθούν πιθανώς από άλλα αρσενικά λιοντάρια που θα προσπαθήσουν να κυριαρχήσουν στην κοινότητά τους.

Οι συζητήσεις για το κυνήγι τροπαίων γίνεται μεταξύ οικολόγων και ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων χωρίς να φτάνουν στο ευρύ κοινό. Οταν ένας κάτοικος του Τέξας ανέφερε ότι πλήρωσε 350.000 δολάρια για να κυνηγήσει και να σκοτώσει έναν μαύρο ρινόκερο στη Ναμίμπια στις αρχές του χρόνου, η οργισμένη συζήτηση περιορίστηκε στους κύκλους όσων ασχολούνται με το θέμα.

Ομως ο θάνατος του Σέσιλ, που παρασύρθηκε εκτός του καταφυγίου του στο Εθνικό Πάρκο της Ζιμπάμπουε από εκείνους που πλήρωσε ο Πάλμερ, φαίνεται ότι άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή.

Ο δρ Πάλμερ πλήρωσε περίπου 54.000 δολάρια για το κυνήγι του Σέσιλ. Το 2009 είχε πληρώσει 45.000 δολάρια σε δημοπρασία για να βοηθήσει στη συντήρηση ενός καταφυγίου άλκεων στην Καλιφόρνια. Την ίδια χρονιά, οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» φιλοξένησαν ένα ρεπορτάζ για εκείνον, όταν πυροβόλησε και σκότωσε μια άλκη από απόσταση 68,5 μέτρων με ειδικό τόξο για να σπάσει ρεκόρ στο κυνήγι με τόξο.

Σύμφωνα με την Ειδική Μονάδα Προστασίας Αγριων Ζώων της Ζιμπάμπουε, το λιοντάρι χτυπήθηκε με βέλος αφότου παρασύρθηκε εκτός του καταφυγίου ακολουθώντας τη μυρωδιά τροφής. Ο Σέσιλ, γνωστός σε όσους έχουν επισκεφθεί το Εθνικό Πάρκο Χουάνγκε για την πλούσια μαύρη χαίτη του, μόνο πληγώθηκε από το τόξο. Οι κυνηγοί τον ακολουθούσαν επί δύο ημέρες πριν τον σκοτώσουν με όπλο. Τον αποκεφάλισαν και τον έγδαραν αφήνοντας το κουφάρι του να σαπίσει.

Δύο πολίτες της Ζιμπάμπουε, ο ιδιοκτήτης μιας φάρμας και ένας επαγγελματίες κυνηγός που κατηγορήθηκαν ότι βοήθησαν τον Πάλμερ, εμφανίστηκαν την Τετάρτη στο δικαστήριο κατηγορούμενοι για λαθραίο κυνήγι. Σύμφωνα με αξιωματούχο της κυβέρνησης της αφρικανικής χώρας, και ο Πάλμερ καταζητείται με τις ίδιες κατηγορίες.

Η Εριν Φλιόρ που ειδικεύεται στη διαχείριση κρίσεων θεωρεί πως οι συχνές υποθέσεις εκδήλωσης θυμού διά των κοινωνικών μέσων έχουν μετατρέψει τις ψηφιακές κρίσεις σε μια ειδικότητα που χρήζει ιδιαίτερης αντιμετώπισης. Και θυμάται περιπτώσεις που οι πελάτες της αναγκάστηκαν να μετακομίσουν ή ακόμα και να αλλάξουν το όνομά τους.