Αποδιοπομπαίος τράγος

Μπορούμε να προσεγγίσουμε αυτό το πρόσωπο με τον παλιό, καλό, πετυχημένο και αθάνατο τρόπο. Πιασάρικα, που λένε. Η κυρία είναι μια κανονική σαδίστρια, διψάει για αίμα, δικαίως την αποκαλούν Δρακουλέσκου. Στην Κύπρο δεν θέλουν να τη βλέπουν, τους έσπασε τα νεύρα, δεν είναι τυχαίο που ο συνήθως μειλίχιος πρόεδρος της πέταξε μια καρέκλα στο κεφάλι. Διόλου περίεργο, πρόκειται για μια Ρουμάνα, μια Ευρωπαία δεύτερης κατηγορίας δηλαδή, που επειδή η χώρα της υπέφερε από τον Τσαουσέσκου θέλει τώρα να υποφέρουν και οι υπόλοιποι. Η επιμονή της να μειωθούν οι μισθοί εξόργισε και την πρώην υπουργό Εργασίας Σωτηρούλα Χαραλάμπους, που γύρισε και της είπε ότι με κάτι τέτοια «τα μπαρ της Κύπρου έχουν γεμίσει με Ρουμάνες».

Μπορούμε πάλι να το πάρουμε αλλιώς. Πρώτα απ’ όλα, το πολυσυζητημένο επεισόδιο με την καρέκλα δεν συνέβη ποτέ, όπως δηλώνει στα «ΝΕΑ» ανώτατο στέλεχος της κυπριακής κυβέρνησης που ήταν αυτόπτης μάρτυρας σ’ εκείνη τη συνάντηση και γνωρίζει τη Βελκουλέσκου όσο λίγοι. Ούτε η Σωτηρούλα Χαραλάμπους μίλησε ποτέ για ρουμάνες πόρνες σε κυπριακά μπαρ. Εντάσεις υπήρξαν αναμφισβήτητα στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων της τρόικας τόσο με την κυβέρνηση Χριστόφια όσο και με την κυβέρνηση Αναστασιάδη που τη διαδέχθηκε. «Οταν οι τράπεζες είναι κλειστές και σου λένε ότι για να ξανανοίξουν πρέπει να γίνει κούρεμα καταθέσεων, είναι λογικό η ατμόσφαιρα να είναι ηλεκτρισμένη» λέει αυτό το στέλεχος, που εκείνες τις ημέρες έχασε 12 κιλά! «Ζήσαμε απίστευτες στιγμές». Ομως η ένταση δεν είχε σχέση ειδικά με την εκπρόσωπο του ΔΝΤ, με την οποία «η συνεργασία ήταν σε γενικές γραμμές πολύ καλή, ιδίως μετά το κούρεμα. Πρόκειται για έναν αρκετά κλειστό άνθρωπο, αλλά μια εξαιρετική τεχνοκράτισσα, που όταν της μιλάς τη γλώσσα της λογικής και του ορθολογισμού η επικοινωνία σας είναι άριστη».

 Πώς εξηγείται λοιπόν όλη αυτή η φημολογία γύρω από την προσωπικότητα της γυναίκας που από προχθές βρίσκεται ανάμεσά μας ως μέλος του κουαρτέτου; Είναι απλό. Η κυβέρνηση Χριστόφια μπορεί να είχε καλέσει την τρόικα στο νησί, αλλά δεν ήθελε να έρθει σε συμφωνία μαζί της. Ας πούμε ότι ακολουθούσε τη συνταγή ΣΥΡΙΖΑ. Χρειαζόταν λοιπόν έναν αποδιοπομπαίο τράγο, κάποιον που θα μπορούσε να κατηγορήσει για αδιαλλαξία, αναλγησία και αναισθησία. Η Βελκουλέσκου ήταν το ιδανικό πρόσωπο, καθώς εκπροσωπούσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, γνωστό από την καταστροφική πολιτική που ακολούθησε στη Λατινική Αμερική. Επιπλέον, καταγόταν από τα Καρπάθια.

Η Ντέλια Μοράρου γεννήθηκε το 1975, λίγους μήνες μετά τον Αλέξη Τσίπρα. Πήγε σχολείο στην πόλη Σιμπίου, όπου της έκανε ιδιαίτερα μαθήματα Φυσικής και ο σημερινός πρόεδρος της χώρας Κλάους Γιοχάνις. Στη συνέχεια κέρδισε υποτροφία για σπουδές στην Αμερική, όπου γνώρισε τον μετέπειτα σύζυγό της, τον διάσημο ογκολόγο Βίκτορ Βελκουλέσκου, με τον οποίο απέκτησε τρία παιδιά. Ακολούθησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο Τζονς Χόπκινς στο Μέριλαντ και από το 2002 εργάζεται στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Η σχέση της με την Ελλάδα χρονολογείται από το 2009, οπότε συνυπέγραψε μια έκθεση 40 σελίδων με τίτλο «Δομικές μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα: Μαθήματα από άλλες χώρες». Στην έκθεση εκείνη πρότεινε, μεταξύ άλλων, τη μείωση του κράτους με απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, τη μείωση των επιδομάτων ανεργίας, την πλήρη κατάργηση των φοροαπαλλαγών, τη μείωση της κρατικής συμμετοχής στις συντάξεις και μια μεγαλύτερη ευελιξία στο ωράριο εργασίας και τις αποζημιώσεις απόλυσης. Τα μέτρα αυτά είχαν χαρακτηριστεί τότε συλλήβδην νεοφιλελεύθερα. Αλλά, βέβαια, ήταν η εποχή που λεφτά υπήρχαν. Και η Ελλάδα ζούσε στο ροζ συννεφάκι της.

Μερικά από τα μέτρα αυτά η Βελκουλέσκου τα υποστήριξε και στην Κύπρο, χωρίς να σημειωθεί ανάλογη κατακραυγή. «Καταλαβαίναμε κι εμείς ότι οι μισθοί ήταν υψηλοί και η Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή κάτι το αναχρονιστικό» λέει στα «ΝΕΑ» το ίδιο στέλεχος της κυπριακής κυβέρνησης. «Σε άλλα ζητήματα όμως, που είχαν σχέση με τον τραπεζικό και δημοσιονομικό τομέα της Κύπρου, η Ντέλια ήταν πιο φιλική απέναντι στις θέσεις της Κύπρου». Την ίδια άποψη έχει και ο Μάριος Κληρίδης, γενικός διευθυντής της Συνεργατικής Τράπεζας Κύπρου. «Είχε τη φήμη ότι ήταν σκληρή, αλλά εγώ δεν διέγνωσα τέτοια σκληρότητα στις επαφές μου μαζί της» λέει στην εφημερίδα «Γκάρντιαν». «Εκείνη και η τρόικα συμπεριφέρθηκαν μάλλον με συγκροτημένο παρά με επιθετικό τρόπο».

Φαίνεται λοιπόν πως υπάρχει κι ένας δεύτερος λόγος που εξηγεί το κακό όνομα της Βελκουλέσκου: είναι γυναίκα. Και μάλιστα όμορφη. Εξού και όλο αυτό το ενδιαφέρον για το χτένισμά της, τα ταγέρ της και τις φούστες «αυστηρά ώς το γόνατο». Στο ελληνικό Fb, η μοναδική σελίδα που ήταν μέχρι πρόσφατα αφιερωμένη σ’ αυτή λέγεται «Θέλω κι εγώ να διαπραγματευτώ μαζί της» και είναι γεμάτη με άθλια σεξιστικά σχόλια (τώρα δημιουργήθηκε και δεύτερη σελίδα, σε τελείως διαφορετικό πνεύμα, με τίτλο «Delia is in Greece»). Οπως λέει και πάλι στην «Γκάρντιαν» ο Αλέξανδρος Αποστολίδης, καθηγητής Οικονομικών στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Κύπρου, «είμαστε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία και το γεγονός ότι η Βελκουλέσκου ήταν γυναίκα προκάλεσε κάποια θέματα».

Την επέκριναν ακόμη και για την αποχαιρετιστήρια δήλωσή της, με την οποία συνέκρινε την Κύπρο με τον Ικαρο που πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο με αποτέλεσμα να κάψει τα φτερά του, να πέσει στη θάλασσα και να πνιγεί. Κι ας είχε προβεί στην ίδια ακριβώς παρομοίωση έναν χρόνο νωρίτερα ο εκπρόσωπος της Κομισιόν. Είπαμε, όμως, η κριτική στο ΔΝΤ είναι πιασάρικη. Εκτός από την εποχή που ήταν διευθυντής του ο Ντομινίκ Στρος – Καν, εννοείται.