Πρόβα τζενεράλε για το κόμμα του Οχι με την ευλογία του Γλέζου

Τη λένε «τερατρόικα». Είναι ένας νεολογισμός που προσπαθεί να καθιερώσει τις τελευταίες ημέρες ο ιστότοπος Iskra, τα πέμπτα γενέθλια του οποίου υποτίθεται ότι εορτάστηκαν χθες στο γήπεδο του Πανελληνίου. Υποτίθεται, διότι τα γενέθλια ήταν μόνο η πρόφαση για να μετρήσει τις δυνάμεις της και να στείλει τα μηνύματά της η μειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ. Η μειοψηφία που, όπως είπε από το βήμα ο Λαφαζάνης, υπερασπίζεται τις «αντιμνημονιακές αρχές και αξίες του κόμματος». Γι’ αυτό και πρόσθεσε αυτό το τερατικό «τερα-» μπροστά από τη νέα τρόικα, που πλέον αποτελείται από τέσσερα μέλη.

Αυτή τη διαφορά του Μνημονίου της Αριστεράς από τα προηγούμενα Μνημόνια τόνισε και ο Μανώλης Γλέζος, που όχι μόνο παρέστη – απροσδόκητα – και αποθεώθηκε στη σύναξη του Οχι, αλλά και υπερακόντισε από το βήμα την κριτική του Λαφαζάνη κατά του Μαξίμου, λέγοντας ότι το τρίτο Μνημόνιο είναι χειρότερο γιατί φέρει την υπογραφή της Αριστεράς.

Το κλειστό γήπεδο στις παρυφές του Πεδίου του Αρεως ήταν γεμάτο ασφυκτικά – όχι επειδή έτσι το θέλει το δημοσιογραφικό κλισέ, αλλά επειδή η αναπνοή ήταν μια κάθε άλλο παρά αυτονόητη λειτουργία υπό συνθήκες γηπεδικού συνωστισμού και λιβυκού καύσωνα. Οι προκηρύξεις και τα εφημεριδάκια που μοίραζαν έξω στο πεζοδρόμιο τα παιδιά της ΑΝΤΑΡΣΥΑ χρησίμευαν εντός της αίθουσας ως αυτοσχέδιες βεντάλιες.

Το «κάστινγκ» των πρώτων σειρών – πλην της ηχηρής παρουσίας του Γλέζου και την πιο διακριτική του Γιάννη Μηλιού – δεν είχε εκπλήξεις. Ηταν εκεί βουλευτές από την ομάδα των αντιρρησιών – Λεουτσάκος, Ησυχος, Πετράκος. Παλιοί συνδικαλιστές όπως ο Καλομοίρης της ΟΛΜΕ και μετεγγραφές όπως ο Καλφαγιάννης της ΠΟΣΠΕΡΤ. Πάνω – κάτω, ο αναμενόμενος κόσμος – εκτός αν θεωρείται διεύρυνση ο Θόδωρος Κατσανέβας ή ο σκηνοθέτης Κολλάτος.

Ο Λαφαζάνης είναι μάλλον αγχωμένος παρά χαρισματικός ομιλητής. Κολλάει στο χειρόγραφό του. Ιδρώνει, αλλά δεν ακουμπάει το νερό του. Σταματάει για να ακουστούν τα συνθήματα που τα φωνάζουν δυο τρεις. Οργανωμένη γαλαρία δεν υπάρχει, όπως δεν υπάρχουν ούτε σημαίες. Η τελετή είναι σκόπιμα σεμνή. Δεν πρέπει να φανεί ότι είναι «φραξιονιστική». Ωστόσο, στο τέλος, όταν τον λόγο παίρνει ο Γλέζος, το σχίσμα βρίσκει εκφραστή. «Τι σχέση έχει το Μαξίμου με το κόμμα», αναρωτιέται το ιστορικό στέλεχος και διακηρύττει ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ιδιοκτήτες». Επιπλήττει μάλιστα τον Λαφαζάνη που ενώ έβλεπε ότι το Μαξίμου αποκλίνει από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ δεν φρόντισε νωρίτερα να αντιδράσει.

Η ενωτική επίφαση, που με κόπο είχε τηρηθεί, διαρρηγνύεται ελέω Γλέζου. Ομως και πριν, αν και προβλέψιμος, ο Λαφαζάνης είχε προκαλέσει παβλοφικούς αυτοματισμούς ενθουσιασμού στο κοινό του. Οπως όταν μίλησε για «εθνικοποίηση τραπεζών» – βροχή το χειροκρότημα – ή για τις γερμανικές αποζημιώσεις.

Κατά το μεγαλύτερο μέρος ο Λαφαζάνης εκφωνεί το χιλιοτραγουδισμένο πρόγραμμα της Πλατφόρμας με άξονα το εθνικό νόμισμα – η λέξη «δραχμή» δεν ακούστηκε ούτε μία φορά στα περίπου σαράντα λεπτά της ομιλίας. Το πανό της εκδήλωσης γράφει «Συνεχίζουμε – Το Oχι δεν ηττήθηκε». Ο Λαφαζάνης το επαναλαμβάνει με όλους τους τρόπους. Στόχος του είναι η κληρονομιά του δημοψηφίσματος. Το μόνο σύνθημα που σηκώνει όλο το γήπεδο στο πόδι είναι το δισύλλαβο. «O-χι, ό-χι!». Oχι φανατικά, με γροθιές σηκωμένες.

Εξ ονόματος της δημοψηφισματικής κληρονομιάς ο Λαφαζάνης ξιφουλκεί κατά της «μνημονιακής μετάλλαξης» του ΣΥΡΙΖΑ. Στο κοινό του φαίνεται ήδη η οργανωτική μαγιά του εγχειρήματος. Η Πλατφόρμα, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ που κινούνται αριστερότερα της Πλατφόρμας και κάποιες ομάδες που κινούνται ακόμη και αριστερότερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Oμως ο Λαφαζάνης δείχνει να έχει επίγνωση ότι δεν χρειάζεται να κηρύξει στους ήδη προσηλυτισμένους. Γι’ αυτό και μιλάει για «την αδούλωτη νεολαία του Oχι». Τη νεολαία που χθες δεν συναντήθηκε με το κυοφορούμενο κόμμα του Oχι στον Πανελλήνιο, αλλά μπορεί να συναντηθεί μαζί του στην κάλπη. Πρόκειται για τα παιδιά του Oχι που είναι παιδιά του Τσίπρα. Από εκείνον έμαθαν το Oχι. Και τώρα προσφέρονται για υιοθεσία.

Σκληρή απάντηση στις κατηγορίες για «συντροφικά μαχαιρώματα»
Μετά την καθιερωμένη εισαγωγή, ότι ο ίδιος δεν επιθυμεί να τροφοδοτήσει την εσωκομματική αντιπαράθεση, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης ένιωσε την ανάγκη να απαντήσει στα «συντροφικά μαχαιρώματα». «Πες τα όλα» του φώναξε κάποιος από το πλήθος. «Ποιοι υποσκάπτουν τον πρόεδρο του κόμματος τον οποίο πάντα, παρά τις διαφορές μας, στηρίζαμε; Εμείς που υποδεικνύουμε έναν δρόμο συμβατό με τις προγραμματικές μας δεσμεύσεις ή όλοι εκείνοι που ανοίγουν με ευκολία έναν δρόμο που οδηγεί στη μνημονιακή μετάλλαξη του κόμματος;» αναρωτήθηκε.