Μικροαθλητικά

Η αφελληνοποίηση μιας θέσης

Μέχρι την αρχή της δεκαετίας που διανύουμε, βλέπαμε έντονο το ελληνικό στοιχείο στη θέση του τερματοφύλακα: Νικοπολίδης, Χαλκιάς, Κοτσόλης, Καρνέζης και – γιατί όχι; – Γλύκος, Καπίνο ή Διούδης να έρχονται με δύναμη. Και ξαφνικά, λες και στέρεψε η πηγή που γεννά καλούς έλληνες γκολκίπερ. Ικανούς να σταθούν όχι μόνο στις ισχυρές ομάδες της Σούπερ Λίγκας, αλλά ακόμη και στις λεγόμενες μικρομεσαίες. Συμπέρασμα: Αν συνεχιστεί αυτός ο ρυθμός, τότε θα ψάχνουμε λύση ελληνική με το κιάλι. Ενδεικτικά αναφέρουμε πως επί του παρόντος μόνο οι ΠΑΣ (Βελλίδης), Παναιτωλικός (Κυριακίδης) και Πανιώνιος (Διούδης) φαίνεται να εμπιστεύονται Ελληνα.

Χθες, η ΑΕΚ επισημοποίησε την απόκτηση του Μπαρόχα από τη Βενεζουέλα, ενός «άσου» που έχει ως κύριο προσόν το γεγονός πως δεν κοστίζει ακριβά, αλλά για να είμαστε ειλικρινείς πρέπει να αναμένουμε. Ο εν λόγω γκολκίπερ έδειξε πολύ θετικά στοιχεία στο πρόσφατο Κόπα Αμέρικα, το όχι εντυπωσιακό του ύψος συνεπάγεται μεγάλη αλτικότητα και ωραία ρεφλέξ, ενώ διαθέτει κίνητρο να κάνει ένα άλμα στην καριέρα του. Το ερώτημα, πάντως, αναδύεται αμείλικτο: Πόσο καλύτερος είναι από τον Ανέστη; Και τι θα γίνει με τον έλληνα «κίπερ» που αποκτήθηκε μόλις την περασμένη περίοδο και (λογικά) θα έπρεπε να στηριχθεί; Η ΑΕΚ είναι μια ομάδα που μόνο στα τελευταία χρόνια άρχισε να αλληθωρίζει προς την ξένη αγορά. Από την εποχή του Ερέα, αρχές του ’70, μέχρι πριν από κάποιο διάστημα, επένδυσε στο ντόπιο στοιχείο (Στεργιούδας, Οικονομόπουλος, Μήνου, Ατματσίδης) και δεν προδόθηκε. Εκτοτε δείχνει προτίμηση στο αλλοδαπό προϊόν, είτε γιατί οι παράγοντες αναζητούν την ασφάλεια που δίνει κάτι άφθαρτο είτε διότι δεν εμπιστεύονται την εγχώρια παραγωγική διαδικασία. Και ελπίζει ο Μπαρόχα να βγει Σορεντίνο ή (έστω Σάχα) και ουχί Μορέτο ή Μάχο.

Ρήτρα και λογική

Υπό προϋποθέσεις έδωσε, λέει, το πράσινο φως ο Παναθηναϊκός στον (νεαρό) Ρισβάνη προκειμένου να φύγει με ελεύθερη μεταγραφή για τον Πανιώνιο. Οχι μόνο εξασφάλισε ποσοστό μεταπώλησης, αλλά προέκυψε και ρήτρα πως ο ΠΑΟ θα πάρει και άλλα χρήματα αν εντός συγκεκριμένου χρονικού ορίζοντα ο αμυντικός μεταπηδήσει σε δυνατή ελληνική ΠΑΕ. Εδώ ισχύει το ρητό για τον φόβο που φυλάει τα έρημα. Στο Κορωπί είδαν την εξέλιξη με τον Καπίνο και παίρνουν προφυλάξεις. Αλλά στον αντίποδα, αν ένας ποδοσφαιριστής δεν σου κάνει, γιατί πρέπει να βάζεις τρεις και τέσσερις όρους μήπως και πάει σε ανταγωνιστή;

Από τα ψηλά στα χαμηλά

Σε μια μέτρια ομάδα της Πορτογαλίας, τη Μαρίτιμο, κατέληξε ο Γκεβόρκ Γκαζαριάν. Ισως αρκετοί να αναρωτηθούν τι μας νοιάζει εμάς. Θα τους θυμήσουμε ότι πρόκειται για διεθνή με την Αρμενία κυνηγό που κάποιοι προσπάθησαν να μας πείσουν (πέρυσι) πως θα στεκόταν στον Ολυμπιακό. Φρούδες ελπίδες να ανακαλύψουν χρυσό εκεί που δεν υπάρχει. Και από το Λιμάνι ο παίκτης έφτασε στην άσημη Μαρίτιμο με ενδιάμεσο σταθμό την Κέρκυρα.

ΣΜΥΡΝΗ
Ενα καλό συμβόλαιο (υπερδιπλάσιες αποδοχές σε σύγκριση με αυτές που θα του πρόσφερε μια ελληνική ομάδα) βρήκε στην Καρσίγιακα ο Δημήτρης Παπαδόπουλος και αποφάσισε να μεταναστεύσει για έναν χρόνο στην Τουρκία. Στη Σμύρνη πανηγύρισαν το πρωτάθλημα στο μπάσκετ και τους άνοιξε η όρεξη για το ποδόσφαιρο – ο μεγάλος στόχος είναι να φέρουν την Καρσίγιακα στην πρώτη κατηγορία και ο σκόρερ μπορεί να βοηθήσει στη β’.