Μαρίτα Παπαρίζου: Η «Κάρμεν» στους δρόμους

«Θέλαμε να τοποθετήσουμε την όπερα σε μη συμβατικά μέρη, σε χώρους που δεν είναι αναμενόμενοι, όπως το προαύλιο ενός μουσείου, ένα παλιό εργοστάσιο, ένα λιμάνι, για να μπορέσουμε να προσεγγίσουμε το κοινό που “φοβάται” την όπερα». Είναι οι καθαρές εξηγήσεις της μεσόφωνου Μαρίτας Παπαρίζου που ερμηνεύει την «Κάρμεν» του Ζορζ Μπιζέ στο προαύλιο του Αρχαιολογικού Μουσείου, με τη Συμφωνική Ορχήστρα και τη Χορωδία του Δήμου Αθηναίων, σε διεύθυνση του Ελευθέριου Καλκάνη.

«Η όπερα εκεί που δεν το περιμένεις» είναι ο υπότιτλος της παράστασης. Γι’ αυτό και να παρουσιάζεται σε μορφή αναλογίου, με τα highlights της «Κάρμεν». «Ο στόχος μας είναι παρουσιαστεί και σε άλλους δήμους» συνεχίζει η μεσόφωνος. «Θέλουμε αυτό που θα προσφέρουμε στον κόσμο να είναι εξαιρετικά ποιοτικό, με μηδαμινό κόστος ως ανέβασμα, καθώς δεν πληρωνόμαστε γι’ αυτή την παράσταση, και μηδενικό για τον θεατή».

Ωστόσο, δεν είναι η πρώτη φορά που η Μαρίτα Παπαρίζου συναντιέται επί σκηνής με την Κάρμεν. Το 2009 κέρδισε γι’ αυτή την όπερα το βραβείο της Ενωσης Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Τι σημαίνει όμως να επαναλαμβάνεις έναν ρόλο; «Εγκαινιάζεις ένα καινούργιο κεφάλαιο στην καλλιτεχνική σου ζωή. Κάθε φορά είναι σαν να κάνεις ένα ακόμα ταξίδι. Οπως όταν πηγαίνουμε σε μια χώρα και τη δεύτερη ή την τρίτη φορά ανακαλύπτουμε πράγματα που δεν τα είχαμε δει, έτσι ακριβώς είναι και με τους ρόλους. Η πρώτη επαφή είναι σαν να κάνεις ένα ταξίδι, επισκέπτεσαι λοιπόν τον ρόλο (τη χώρα), τη δεύτερη φορά βλέπεις πράγματα που δεν είδες και την τρίτη φορά εμβαθύνεις».

Η ΚΑΛΛΑΣ. Εδώ και δέκα χρόνια μελετά δίπλα στη Ζανίν Ράις, η οποία ήταν η τελευταία κομπανιατρίς της Μαρίας Κάλλας και η τελευταία φίλη της εν ζωή. «Είναι 92 ετών, έχει σώας τας φρένας και είναι σαν εγκυκλοπαίδεια. Κάθε συζήτηση μαζί της είναι ένα τεράστιο όφελος. Οσα μου έχει πει για την Κάλλας, για τον τρόπο που μελετούσαν, για το τι έλεγαν για τους ρόλους, είναι τεράστιο κέρδος, το οποίο το οφείλω στην προσωπική υποτροφία του αείμνηστου Χρήστου Λαμπράκη και στην υποτροφία “Αλεξάνδρα Τριάντη” που πήρα από το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών».

Πρόσφατα ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση για την υποψηφιότητα του Βόλου – του τόπου καταγωγής της – ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2021. «Ο Βόλος, όπως και όλες οι πόλεις, δεν έχει χρήματα να διαθέσει, άρα το μότο μας είναι ως πόλη είναι “εθελοντισμός”. Η προσφορά των ανθρώπων μέχρι τώρα είναι πολύ συγκινητική και χτίζουμε έναν φάκελο με πολλή αγάπη. Είμαστε στη φάση που ξαναζωντανεύουμε τα πάντα, τη Συμφωνική Ορχήστρα και τα θέατρά μας».

Πιστεύει ακράδαντα ότι ο πολιτισμός μας είναι η βαριά βιομηχανία μας για τον τουρισμό. «Αν μπορούσαμε να συνειδητοποιήσουμε τη σοβαρότητα αυτής της φράσης, θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε μια λύση μέσω του τουρισμού και του πολιτισμού για τα οικονομικά μας ζητήματα».