Πίσω στην πραγματικότητα

Επιστροφή στην αλήθεια. Ούτε Ροναλντίνιο, ούτε Μιραλάς, ούτε Μπερμπάτοφ. Οι πηχυαίοι τίτλοι, οι ανεκπλήρωτες φαντασιώσεις, ο εύκολος τρόπος να παρασύρεις τις οπαδικές μάζες στην επίπλαστη μεταγραφική πραγματικότητα. Αυτό το καλοκαίρι κράτησαν λίγο. Δεν τα σήκωναν όλα αυτά το νοσηρό πολιτικό κλίμα, οι περιστάσεις, οι ψυχοπλακωτικές εξελίξεις, η απειλή ότι η χώρα βουλιάζει. Πόσο παραμύθι να πουλήσεις για τα εκατομμύρια ευρώ που δήθεν χορεύουν στο παζάρι για ονόματα όπως τα προαναφερθέντα, όταν ξέρεις ότι ο απλός μεροκαματιάρης (αν όχι άνεργος) ποδοσφαιρόφιλος θα σε στολίσει κανονικά; Μια ματιά σε συζητήσεις του κυβερνοχώρου κατά όσων το επιχείρησαν είναι ενδεικτικές της επιθυμίας για λιγότερη κοροϊδία. Αυτή τη φορά εισακούστηκε.

Το σκεπτικό του Σίλβα

Ο Ολυμπιακός, λόγω και της κατάστασης που δημιούργησε στα διοικητικά του η ιστορία της φερόμενης ως εγκληματικής οργάνωσης, είχε εξ αρχής στο πλάνο του μία μεταγραφή η οποία θα μεταφραζόταν ως κίνηση υπεροχής και θα απομάκρυνε το μούδιασμα που δικαιολογημένα αισθάνονται οι οπαδοί του. Ωστόσο η πρόσληψη του Μάρκο Σίλβα προκάλεσε αλλαγή σχεδίου. Ο Πορτογάλος ζήτησε να μην υπάρξουν επαναστατικές αλλαγές, εξέφρασε καλή άποψη για ποδοσφαιριστές του ρόστερ που θεωρούνταν περιπτώσεις καμένες και παρουσίασε ένα διαφορετικό σκεπτικό. Αυτό που βρίσκει έκφραση μέσα από την επιθυμία του να αποκτηθούν ποδοσφαιριστές νεαρής ηλικίας, γρήγοροι και εξελίξιμοι.

Το ζητούμενο που περιμένει απάντηση αφορά το πότε οι Ερυθρόλευκοι θα είναι σε θέση να παρουσιάσουν το ρόστερ τους ολοκληρωμένο και να έχουν ξεμπερδέψει με τα πολλά ανοιχτά μέτωπα που υπάρχουν. Οι Μιλιβόγεβιτς, Μαζουακού, Ρομπέρτο και Ελαμπντελαουί πολιορκούνται από ευρωπαϊκούς συλλόγους οι οποίοι παρουσιάζονται διατεθειμένοι να ξοδέψουν σημαντικά ποσά για να τους αποκτήσουν. Χρήματα που μόνο αδιάφορο δεν θα αφήσουν τον Ολυμπιακό, ομάδα που τα τελευταία χρόνια ενδίδει (και αρέσκεται) στην πώληση των ακριβών περιουσιακών στοιχείων του, επιλέγοντας δίχως ιδιαίτερο άγχος την εκ των βάθρων ανασύσταση.

Δυνατοί οι αντίπαλοι

Φέτος ωστόσο δεν θα έχει την πολυτέλεια της ασφάλειας στον ίδιο βαθμό. Ο ΠΑΟΚ, ο Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ που ανακάμπτει, αναμένονται ιδιαίτερα ανταγωνιστικοί, ενώ η ασφυκτική πίεση κατά του παρασκηνίου δύσκολα θα επιτρέψει την καταφανή εύνοια που απήλαυσε η ομάδα του Πειραιά κατά τη διάρκεια κάμποσων πρωταθλημάτων τα τελευταία χρόνια. Τούτο συνεπάγεται ότι ο Ολυμπιακός στερείται την πολυτέλεια να παρουσιάζεται ως «μαστροχαλαστής» του ίδιου του ρόστερ του ώς τα τέλη Αυγούστου. Ισως αυτός να αποδειχθεί και ο βασικός λόγος που θα αποτρέψει φέτος τις κοσμογονικές αλλαγές.

Επιθετικό δόγμα

Οσον αφορά το αγωνιστικό σκεπτικό του Σίλβα, αν κρίνει κανείς από όσα δουλεύουν οι Ερυθρόλευκοι στο Ζέεφελντ, η φιλοσοφία του απέχει πολύ από εκείνη του συμπατριώτη προκατόχου του Βίτορ Περέιρα. Είναι θιασώτης του επιθετικού ποδοσφαίρου, ζητεί διαρκές τρέξιμο και ασταμάτητη πίεση όταν οι παίκτες του δεν έχουν κατοχή, ενώ απεχθάνεται τη φλυαρία και το ανούσιο κράτημα της μπάλας. Θα αλλάξει στυλ ο Ολυμπιακός και σίγουρα αυτό που θα προσπαθήσει να παίξει θα είναι πιο κοντά στα διαχρονικά θέλω των οπαδών του.