Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΔΙΧΑΣΜΟΥ
Οταν ο Πρωθυπουργός σε ένα επίσημο διάγγελμα διαχωρίζει τους Ελληνες σε «αξιοπρεπείς» που ψηφίζουν Οχι και σε «συνενόχους» που ψηφίζουν Ναι, τότε η χώρα διανύει με γοργά βήματα την απόσταση που χωρίζει την κοινωνική συνοχή από τον εθνικό διχασμό.
Οταν ο Πρωθυπουργός σε ένα επίσημο διάγγελμα διαχωρίζει τους Ελληνες σε «αξιοπρεπείς» που ψηφίζουν Οχι και σε «συνενόχους» που ψηφίζουν Ναι, τότε η χώρα διανύει με γοργά βήματα την απόσταση που χωρίζει την κοινωνική συνοχή από τον εθνικό διχασμό.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν θέλησε – από την πρώτη στιγμή – να ενώσει τους Ελληνες μπροστά στη διαπραγμάτευση με τους δανειστές. Σήμερα, ενόψει του δημοψηφίσματος που επιμένει να διοργανώσει παρότι γνωρίζει ότι η υπό κρίση πρόταση δεν ισχύει πλέον, εντείνει τη διχαστική πολιτική: όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εχθρός – και συνένοχος για τα Μνημόνια.
Μία ημέρα μετά την οριστικοποίηση της τεχνικής χρεοκοπίας της χώρας – και τον παγκόσμιο διασυρμό της με τις ουρές ντροπής χιλιάδων συνταξιούχων στις τράπεζες – ο Πρωθυπουργός δεν βρήκε να πει ούτε μία λέξη για τα όσα ο ίδιος διέπραξε. Βρήκε όμως τον τρόπο να ενοχοποιήσει τους πολίτες που θέλουν τη συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της Ελλάδας – κάτι που αποτελεί και δική του προεκλογική δέσμευση.
Με την οικονομία σε κώμα, η κυβέρνηση δείχνει να ενδιαφέρεται μόνο για μία «νίκη» στο δημοψήφισμα – παρά τις σαφείς προειδοποιήσεις από ολόκληρη την Ευρώπη ότι κάτι τέτοιο θα ήταν η αρχή της επιστροφής στη δραχμή. Εκτός κι αν το σχέδιό της δεν είναι τίποτε άλλο από αυτό – κι ας σημαίνει την απόλυτη φτωχοποίηση των πολιτών.