Το ΔΝΤ και ο φαύλος κύκλος

Ενα σκηνικό τρόμου στήθηκε χθες και προχθές στις Βρυξέλλες για την ελληνική κυβέρνηση, η οποία έχοντας πλέον φθάσει ένα βήμα πριν από την πτώχευση της χώρας θα πρέπει το αργότερο ώς αύριο το βράδυ να καταλήξει σε αποφάσεις, των οποίων τις επιπτώσεις είναι αμφίβολο αν και κατά πόσο θα μπορέσει να διαχειριστεί.

Επειτα από πολύωρες διαβουλεύσεις χθες και προχθές τόσο του Αλέξη Τσίπρα με τους προέδρους των θεσμικών οργάνων της ΕΕ όσο και του υπουργού Οικονομίας Γιάνη Βαρουφάκη με τους ομολόγους του, η ελληνική πλευρά έχει πλέον αντιληφθεί ότι στόχος των εταίρων είναι όχι μόνο να υιοθετήσει τις δημοσιονομικές πολιτικές που αυτοί θεωρούν κατάλληλες για την ελληνική οικονομία αλλά και να τις εφαρμόσει απαρεγκλίτως.

ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ. Οι δανειστές θεωρούν ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει στη μείωση των κρατικών δαπανών που αφορούν τους μισθούς, τα επιδόματα και τις συντάξεις και στην αύξηση των κρατικών εσόδων που προέρχονται από την έμμεση φορολογία, όπως ο ΦΠΑ. Και όχι μόνο. Οι δανειστές απαιτούν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να εφαρμόσει ουσιαστικά πολιτικές οικονομικού φιλελευθερισμού εντός ασφυκτικών χρονοδιαγραμμάτων.

Καλά πληροφορημένες πηγές βεβαίωναν  ότι η εικόνα που προσπαθούν να δημιουργήσουν τις τελευταίες ημέρες κυβερνητικά στελέχη περί διάστασης απόψεων ανάμεσα στο ΔΝΤ και τους Ευρωπαίους κάθε άλλο παρά ανταποκρίνεται στην αλήθεια. Αντιθέτως μάλιστα δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν ότι χώρες όπως η Γερμανία μάλλον εκμεταλλεύονται τις ιδιαιτερότητες του ΔΝΤ για να προωθήσουν τις δικές τους οικονομικές φιλοσοφίες στην περίπτωση της Ελλάδας.

Ως γνωστόν τα τελευταία πέντε χρόνια το ΔΝΤ χρηματοδότησε την Ελλάδα χωρίς να είναι βέβαιο ότι αυτό συνέβη με πλήρη σεβασμό των καταστατικών αρχών του, που του απαγορεύουν να ενισχύει χώρες για τις οποίες δεν είναι απολύτως εξασφαλισμένο ότι τους επόμενους δώδεκα μήνες θα μπορούν να αποπληρώνουν τα χρέη τους. Στην περίπτωση της Ελλάδας το ΔΝΤ δεν διέκοψε τη χρηματοδότηση, όχι επειδή το χρέος της ήταν πραγματικά  βιώσιμο, αλλά επειδή οι χώρες της ευρωζώνης παρείχαν εγγυήσεις ότι ενόσω η Ελλάδα τηρεί τις δεσμεύσεις που ανέλαβε με τα Μνημόνια, θα την καλύπτουν.

Από τις εκλογές και μετά, ουκ ολίγες χώρες της ευρωζώνης έχουν σαφώς αφήσει να εννοηθεί ότι δεν είναι πλέον διατεθειμένες να παρέχουν ανάλογη κάλυψη στην Ελλάδα. Και αυτό διότι δεν υπάρχει πλέον η εμπιστοσύνη ότι η Ελλάδα θα πράξει όλα όσα έχει υποσχεθεί στο πλαίσιο των δανειακών συμβάσεων που έχει συνάψει με την ευρωζώνη. Στην περίπτωση αυτή το ΔΝΤ θα ανακοινώσει πως δεν μπορεί πλέον να συμμετέχει στα ελληνικά προγράμματα. Επί της ουσίας θα πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο ικανό να εξοντώσει οποιαδήποτε προσπάθεια ανόρθωσης της ελληνικής οικονομίας.